تنها اندکی پس از اقدام اخیر رژیم اشغالگر قدس و آمریکا در هدف قرار دادن تاسیسات گازی کشورمان در عسلویه شاهد بودیم که ایران نیز بر پایه هشدار قبلی خود حملات قابل توجهی را به تأسیسات انرژی در عربستان و قطر و بحرین و البته پالایشگاه حیفا در فلسطین اشغالی انجام داد. حملاتی که بازتاب های گسترده بین المللی پیدا کرده اند و دیدگاه های مختلفی در مورد آن ها مطرح می شود.
با این حال نکته قابل تامل این است که دولت قطر دیپلمات ها و وابستگان نظامی ایران در قطر را عناصر نامطلوب اعلام کرده و خواستار خروج آن ها از این کشور شده است. محور اصلی استدلال قطری ها نیز این بوده که ایران به تأسیسات انرژی قطر نباید حمله می کرد!
در این نقطه دولت قطر با دست کم دو تناقض قابل توجه رو به رو است.
اول اینکه اگر دولت قطر معتقد به این است که ایران نباید به تأسیسات انرژی قطر حمله می کرد پس چرا در مورد استفاده گسترده آمریکایی ها و صهیونیست ها از امکانات خود جهت هدف قرار دادن بخش های مختلف کشورمان چیزی نمی گوید و مانع از این تجاوزات نمی شود؟ آیا این مسأله که دولت قطر توان دفاع از حاکمیت خود و مورد سواستفاده قرار نگرفتن توسط دیگران را ندارد مشکل ایران است؟
نکته دوم اینکه عجیب است که دولت قطر خواستار اخراج دیپلمات های ایرانی از این کشور شده است! اگر دولت قطر طبق ادعاهای خود معتقد است که آمریکا و اسراییل بدون رضایت آن از حریم هوایی و زمینی و دریایی اش استفاده می کنند و به ایران آسیب می زنند بهتر بود عناصر وابسته به آن ها را از خاک خود اخراج می کرد اما وقتی این اقدام را در مورد ایران انجام می دهد که از خود دفاع مشروع انجام می دهد تنها یک معنا را به ذهن متبادر می کند و آن هم این است که دوحه تصمیم به همراهی با دشمنان ایران گرفته و البته که باید بهای این مسأله را هم بپردازد و جای گله نیست.
