یکی از نکات قابل توجه از زمان دور تازه جنگ افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تاکنون، عدم همراهی جدی اروپایی ها به ویژه کشورهای آلمان، انگلیس و فرانسه، با ماجراجویی علیه کشورمان بوده است. در این حقیقت این دسته از کشورها عمدتا در حوزه لجستیکی و اینکه پایگاه های خود در اروپا را در اختیار آمریکایی ها قرار دهند با آمریکا همراهی کرده اند اما حاضر به مشارکت میدانی و مستقیم در جنگ افروزی علیه ایران نشده اند.
به عنوان مثال امانوئل مکرون رییس جمهور فرانسه تاکید کرده که کشورش را وارد جنگ با ایران نمی کند و استارمر نخست وزیر انگلیس هم گفته جنگ ایران، جنگی است که انگلیس به هیچ قیمتی وارد آن نخواهد شد. صدراعظم آلمان اولاف شولتس هم تاکید کرده که جنگ افروزی علیه ایران بیهوده است و صرفا موجب تحقیر بیشتر کاخ سفید می شود. او خاطرنشان کرده که آلمان وارد جنگ علیه ایران نمی شود.
اول اینکه اولویت اصلی اروپا، جنگ اوکراین است. اروپایی ها این جنگ را تهدیدی مستقیم علیه منافع و امنیت ملی خود درنظر می گیرند و تاکید دارند که جنگ ایران موجب شده تا حمایت های سیاسی و تسلیحاتی آمریکا از اوکراین به شدت کاهش یابد. حال در این شرایط، اروپایی ها معتقدند که بهتر است هرچه سریعتر جنگ ایران خاتمه یابد تا آمریکا معطوف به جنگ اوکراین شود و بتواند کمک حال اروپایی ها در این جنگ سرنوست ساز شود. جنگی که همین حالا هم بسیاری در جهان غرب اذعان دارند که روسیه را بایستی برنده آن دانست.
اروپا از نظر تامین انرژی خود به شدت به منطقه غرب آسیا وابسته است. جنگ افروزی علیه ایران سبب شده تا اروپایی ها در کنار برخی کشورها در شرق آسیا آسیب های جدی از این جنگ ببینند. از این رو، اروپا ترجیح می دهد تا هرچه سریعتر جنگ ایران خاتمه یابد و اقتصاد آن که در نتیجه جنگ اوکراین و پاندمی کرونا آسیب های جدی متحمل شده، بیش از این دچار بحران نشود.
تحلیل اروپایی ها این است که نظام سیاسی ایران بسیار مستحکم و باثبات است و این مسأله در جریان جنگ رمضان به همگان اثبات شد. از این رو، مشارکت در جنگ افروزی علیه چنین کشور و نظام سیاسی می تواند برای منافع راهبردی اروپا در منطقه غرب آسیا به شدت خسارت بار باشد. مسأله ای که با توجه به دستان بلند ایران و جبهه مقاومت در غرب آسیا، ابعاد جدی تری را هم پیدا می کند.
