به تازگی شاهد آشکارشدن دو جلوه جدید از شکست و ناکامی آمریکایی ها در جنگ‌افروزی علیه ایران بوده‌ایم. موضوعی که البته اقرار به آن برای کاخ سفید ممکن نیست و دولت آمریکا و شخص ترامپ دست به هر کاری ‌می‌زنند تا به جهانیان بگویند واقعیت غیر از این است و حتی این آمریکا بوده که توانسته شکست را به ایران تحمیل کند! ادعایی که با روندهای میدانی کمترین تطابقی ندارد. 

اول اینکه اخیرا نیروهای آمریکایی به طور کامل عراق را ترک کرده اند. در این رابطه، "دیوید پین"، افسر سابق ستاد فرماندهی ارتش آمریکا اعتراف کرده که ایران یک شکست سنگین دیگر را به آمریکا تحمیل و این کشور را وادار کرده تا پس از 23 سال، نیروهایش را از عراق خارج کند. اگرچه آمریکایی ها مدعی هستند که عملیات رزمی آن ها در عراق تمام شده اما واقعیت این است که تبعات مهلک جنگ‌افروزی علیه ایران و البته ناامنی گسترده برای حضور نیروهای آمریکایی در عراق، از جمله مهمترین دلایل تسریع اخراج نظامی آمریکا از عراق بوده است. اکنون آمریکایی ها چند گام عقب‌تر رفته اند و عمده حضور و فرماندهی خود را در اردن مستقر کرده اند. جالب اینکه پایگاه های آمریکایی ها در این کشور نیز در چندین نوبت هدف حملات سنگین موشکی و پهپادی ایران قرار گرفته‌اند. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که سایر پایگاه های آمریکا در شیخ‌نشین های عربی نیز در نتیجه حملات سنگین ایران تقریبا ویران و نابود شده‌اند. 

در رویداد دوم، آمریکا به تازگی مجبور شده 40 میلیون بشکه نفت از ذخایر راهبردی خود را به بازار جهانی نفت تزریق کند تا بتواند قیمت نفت را کنترل کند. انجام این اقدام نیز یک سرخوردگی و شکست تازه برای ترامپ و متحدانش است که آن هم در نتیجه جنگ افروزی علیه ایران محقق شده است. ترامپ تاکنون بارها و بارها مدعی شده که تنگه هرمز کاملا در کنترل آمریکا است و رفت و آمد کشتی ها و صادرات نفت از طریق این تنگه عادی است. در این نقطه باید از رئیس جمهور آمریکا پرسید اگر واقعا چنین است و جریان صادرات نفت از تنگه هرمز نیز عادی است، دیگر چه نیازی به آزادسازی 40 میلیون بشکه از ذخایره راهبردی آمریکا بود که حتی قبل از این اقدام نیز وضعیت این ذخایر، بحرانی بود. 

وقوع رویدادهایی از این نوع یک واقعیت مهم را به ویژه برای افکار عمومی و دولت های جهان برجسته‌سازی می‌کنند: فاصله میان ادعاهای دولت آمریکا در رابطه با جنگِ ایران و واقعیت های میدانی، از زمین تا آسمان است و کاخ سفید نیز دیگر قادر به لاپوشانی ابعاد مختلف این رسوایی نیست.