رژیم اشغالگر قدس به تازگی در اقدامی، از تعطیلی کنسولگری انگلیس در قدس شرقی خبر داده است. این حرکت رژیم صهیونیستی در واکنش به تحریمهای شماری از کشورهای غربی علیه شهرکنشینان اسرائیلی به دلیل خشونت علیه فلسطینی ها انجام شده است. اخیرا 12 کشور از جمله انگلیس، فرانسه و کانادا، از تصمیم خود برای اعمال تحریمهایی علیه تجارت با شهرک های صهیونیستی در کرانه باختری اشغالی خبر دادهاند. در رابطه با اقدام صهیونیست ها در تعطیل کردن کنسولگری انگلیس در قدس اشغالی و البته در پیش گرفتن برخی اقدامات تقابلی دیگر از سوی این رژیم، توجه به چند موضوع ضروری است.
به عنوان مثال باید توجه داشت که اقدام اخیر تلآویو علیه انگلیس، نه متوجه عاملان خشونت علیه فلسطینیها، بلکه متوجه دولتی است که علیه تجارت مرتبط با شهرکهای صهیونیستی تحریم وضع کرده است. از این منظر، تصمیم اسرائیل را میتوان تلاشی برای تغییر زمین بازی دانست. این رژیم به جای پاسخگویی درباره علت تحریمها، فشار متقابل بر کشوری را اعمال میکند که بخشی از سیاستهای شهرکسازی را هدف قرار داده است.
اعلام تعطیلی کنسولگری انگلیس در قدس شرقی، اخراج دیپلماتهای انگلیسی، ممنوعیت آموزش نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان توسط انگلیس و ممنوعیت ورود ۱۲ شخصیت انگلیسی به اراضی اشغالی، نشان میدهد که تلآویو تلاش دارد برای دولتهای غربی هزینه سیاسی تعیین کند. پیام این اقدامات نیز روشن است: هرچه فشار بر سیاستهای اسرائیل بیشتر شود، واکنش تلآویو نیز تهاجمیتر خواهد شد.
اما این راهبرد میتواند نتیجهای معکوس داشته باشد. اسرائیل سالها از حمایت سیاسی و دیپلماتیک کشورهای غربی برخوردار بوده و روابط نزدیک با دولتهایی مانند انگلیس یکی از پایههای مهم جایگاه بینالمللی آن محسوب شده است. اکنون هنگامی که حتی برخی دولتهای غربی به تحریم شهرکنشینان روی آوردهاند، میتوان این روند را نشانهای از افزایش فاصله میان سیاستهای دولت نتانیاهو و بخشی از افکار عمومی و دولتهای اروپایی دانست.
از سوی دیگر، رژیم صهیونیستی برخی چهره های فعال در حوزه سیاست داخلی انگلیس نظیر جرمی کوربین(رهبر سابق حزب کارگر انگلیس و از منتقدان اسرائیل) را نیز هدف اقدامات تقابلی خود قرار داده است. این اقدام نشان میدهد که موضوع فلسطین تنها در سطح دولتها باقی نمانده و به مسالهای جدی در فضای سیاسی و اجتماعی کشورهای غربی تبدیل شده است. جلوگیری از ورود منتقدان سیاستهای اسرائیل، شاید در کوتاهمدت اقدامی تنبیهی باشد، اما در بلندمدت میتواند توجه بیشتری را به انتقادهای آنان جلب کند.
در نهایت، اختلاف اخیر میان لندن و تلآویو را باید بخشی از بحران بزرگتری دانست که سیاست شهرکسازی برای اسرائیل ایجاد کرده است. ادامه شهرکسازی و خشونت علیه فلسطینیها، هزینه دیپلماتیک فزایندهای برای تلآویو ایجاد میکند و واکنشهای تند این رژیم نیز لزوما نمیتواند این روند را متوقف کند.
به نظر میرسد مساله اصلی برای نتانیاهو و کلیت رژیم صهیونیستی دیگر صرفا مقابله با فشارهای خارجی نیست بلکه جلوگیری از شکلگیری یک اجماع جدید در غرب درباره ضرورت اعمال فشار بر اسرائیل است. اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است تلآویو بهتدریج بخشی از حمایت سیاسی سنتی خود در اروپا را از دست بدهد. تحولی که پیامدهای آن بسیار فراتر از تعطیلی یک کنسولگری خواهد بود. در عین حال، تقابل اخیر میان صهیونیست ها و انگلیس یک مرتبه دیگر نشان داد که حتی دوستان سنتی اسرائیلیها نیز حاضر به تحمل آن ها نیستند و این رژیم و اقداماتش را گردن نمیگیرند و همراهی بیقید و شرط با آن ها را در راستای منافع خود ارزیابی نمیکنند.
نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.