امروز در نقطه بزرگی هستیم که همه گذشتگان ما آرزوی درک آن را داشتهاند، مبادا در داستان آتشبس غرق شویم و قدر دستاوردهای بزرگی را که در این چهل روز به دست آوردهایم و جایگاه جدیدی که در آن قرار گرفتهایم را ندانیم!
عمری به ما اینگونه تلقین میکردند که ایران اسلامی چون مثل بقیه کشورهای عادی! جهان سلطه آمریکا را نپذیرفته یک کشور ضعیف، عقبمانده، بیاهمیت و منزوی است. اینگونه تبلیغ میکردند که حیات و ممات ما به اراده ابرقدرت و فقط به فشرده شدن چند دکمه در آمریکا وابسته است. عمری از کشورکهای امارات و کویت و قطر و عربستان برای ما رویاهای دست نایافتنی میساختند، الگوهایی که با دستبوسی ابرقدرت به شکوه و پیشرفت رسیدهاند!
اما همین کشور شما که میگفتند هیچچیزی نیست، میگفتند بدترین جای جهان است، چهل روز یقه تمام جهان را در دست گرفت. چهل روز جهانی را به عجز و لابه و درخواست و التماس واداشت، چهل روز همه آنهایی که عمری تحریمش میکردند را تحریم کرد، چهل روز در دهان ابرقدرتی زد که هیچ یک از قدرتهای بزرگ جهان در برابرش نُطُق نمیکشند، در برابر قدرت نظامی ابرقدرتی ایستاد که امثال هند و ژاپن هر روز از او تو سری میخورند ولی با این حال هیچگاه مجیزش را ترک نمیکنند! از تحقیر کشورکهای عربی در این چهل روز که اصلا نگویم، دنیا دید که پس از سالها لگدپرانی و گندهگویی، در روز واقعه، در برابر قدرت ملت ایران تنها سر تعظیم فرود آوردند. کشورهایی که بخش بزرگی از ثروتشان را به ابرقدرت باج میدادند چون فکر میکردند پیشرفت و امنیت خریدنی است!
بیاغراق امروز باید به خود بسیار ببالیم. امروز بیاغراق ملت ما بزرگترین ناجی بشریت شده است. ناجی جهانی که با حس شرم و حقارت قانون جنگل را پذیرفته بود! پذیرفته بود باید از آمریکای ترامپ حرف زور بشنود، تحقیر شود، تهدید شود ولی دم بر نیاورد! ناجی اروپاییهایی که ترامپ گرینلندشان را میخواست، ناجی کاناداییها که ترامپ کل هویت و کشورشان را میخواست، ناجی مکزیکیهایی که ترامپ خلیجشان را و پاناماییهایی که ترامپ کانالشان و ونزوئلاییهایی که ترامپ نفتشان را میخواست. ناجی زنان و دختران بسیاری که ترامپ حیثیت و شرافتشان را میخواست. ناجی قدرتهای اقتصادهایی که ترامپ با بالا و پایین کردن دائم تعرفهها از آنها باج میخواست. ناجی رهبران کشورهای بزرگی که حقیرانه در هر اجلاسی مجبور بودند برای مجیزگویی ترامپ از یکدیگر سبقت بگیرند! ناجی جهانی که باور نداشت جز از مسیر چاپلوسی و باج دادن به آمریکای ترامپ، راه دیگری برای زندگی کردن دارد!
شما ناجی جهانی شدید که در آن صهیونیسم ترکتازی میکرد، جهانی که در برابر کارزار ترور، ویرانی، نسلکشی و کودککشی اسرائیل دم بر نمیآورد. شما بودید که بلاخره ترمز ترامپ و نتانیاهو را کشیدید، شما بودید که به جهان نشان دادید اگر به قدرت لایزال الهی تکیه شود میتوان در برابر این قدرتهای پوشالی ایستاد. شما بودید که جهانیان را از اینکه به برده ترامپ و نتانیاهو تبدیل شوند نجات دادید. شما بودید که ثابت کردید قادر متعال، آمریکا نیست الله است. ما هنوز گرمیم، وسط معرکه بودهایم و نمیدانیم چه کردهایم، جهانیان بیشتر از ما فهمیدهاند و هرچه زمان بگذرد بیشتر نیز خواهند فهمید. تردید و سرخوردگی سمّ این مسیر است مبادا که سست شویم. مبادا میدان را خالی کنیم، آن هم درست در زمانی که داریم تاریخ آینده جهان را به دست ملت خویش بازنویسی میکنیم. باور کنیم هر هزینهای در این راه، در برابر آن پیروزیهای بزرگی که پیش رو داریم بسیار کوچک است. فراموش نکنیم بر هم زدن نظم بینالمللی که قرنهاست بر جهان حاکم است کار سادهای نیست، مملو از فراز و فرودهای البته غرورانگیز است. مبادا بازیچه کسانی شویم که تا دیروز ادعا میکردند آمریکا با یک تشرش جمهوری اسلامی را سرنگون میکند!
مبادا در ذهن ما، پیروزی را با شکست معاوضه کنند.
