در کنار تصویر بی‌هدفیِ دشمن در تعدی به خاک مقدس ایران، سقوط اطلاعاتی جبهه دشمن، نشان از یک سرگردانی بزرگ‌تر دارد. این دیگر یک گزاره تبلیغاتی نیست؛ واقعیتی است که در سطر‌به‌سطر تحولات جنگ رمضان دیده می‌شود. نه فقط در میدان نبرد، که در اتاق فرمان، در سیستم تصمیم‌سازی و در چشم‌های تحلیلگران غربی. آنچه فرو ریخته، تنها یک سامانه اطلاعاتی نیست؛ فروپاشی اعتماد در میان خود آنان است.

امروز بر بخش کثیری از سلطنت‌طلبان مشخص شد که هدف امریکا، نابودی ایران و ایرانی است. اظهارات ترامپ مبنی بر این‌که ایرانیان _نه فقط نظام_ را از شرورترین مردم دنیا خواند، تا میل او به تجزیه نقشه جغرافیایی ایران، تا اظهارات مقام ارشد کاخ سفید مبنی بر تصاحب نفت ایران به عنوان هدف جنگ، تا حمله به مواضع غیرنظامی، مسکونی و کاملاً غیراداری، حاکی از سرگردانی متجاوزان و عدم توفیق در ضربه اساسی و راهبردی به توان نظامی ایران است.

افزون بر این، رژیم تروریستی آمریکا و باند تبهکار صهیونیستی سال‌ها هزینه کردند تا تصویری از تسلط اطلاعاتی، اشراف ماهواره‌ای و دقت ضربتی بسازند؛ اما در نخستین رویارویی جدی، این تصویر دود شد.  

وقتی سامانه‌های پرادعای شناسایی، سوله کاه، کمباین و کامیون باربری را به‌جای لانچر موشکی هدف می‌گیرند، معنایش این است که نه چشم چندان بینایی دارند، نه تحلیل و طرح هماهنگ.

در روز اول جنگ شاید غافلگیری ناگزیر باشد؛ اقتضای ضربه اول همین است. اما از روز دوم به بعد، ناتوانی در حذف مقامات و فرماندهان ایرانی، سردرگمی در عملیات، و بمباران ماکت‌ها و سایه‌ها یعنی فروپاشی ساختار اطلاعاتی دشمن.  سیستمی که همواره بر فناوری می‌بالید، امروز در چاله تحلیل افتاده است.

هوش مصنوعی ضعیفشان که در تشخیص اهداف بی‌مایه است، حالا مثل یک دندان مصنوعی در دهان شغال‌های صهیون عمل می‌کند؛ پر سر و صدا، بی‌کارکرد و مضحک. ژست‌های مصنوعی ترامپ هم مکمل همین نمایش است؛ همان اندازه ساختگی، همان اندازه بی‌دندان.

در مقابل، ما ترکیبی هستیم از هوش طبیعی انسان‌های متعهد، هوش مصنوعی بومی که از دل نیاز و تهدید زاده شده، و هوش فراطبیعی‌ای به نام ایمان.  
این سه‌گانه یا مثلث پیروزی، ترکیب نادری است که ماشین‌هایشان هرگز نمی‌فهمند. هوشی که ریشه در دل دارد، از پردازشگر فرمان نمی‌گیرد.  

 در این نبرد، همان‌جا که ماهواره‌های دشمن چشم بسته‌اند، دل‌های ما بیدار است.

در پایان، لازم به تأکید است که دشمن هم از حیث شناختی(براورد توان و مقاومت ایران)، هم توجیه جنگ(پاسخ به این پرسش که چرا به ایران تعدی کرده است)، هم هدف‌گیری و انتخاب اهداف عملیات خود، متزلزل و بدون طرح و هندسه نشان داده است.

پرخاشگری و افرایش حمله به اهداف مردمی، یعنی عصبانیت و دست‌پاچگی، امری که محصول فقدان برنامه مشخص و راهبرد کلان و افق در جبهه دشمنان ایران است.