سیاست‌ورزی برره‌ای !

حسین انتظامی، گروه سیاسی الف،   4021211078 ۲۴ نظر، ۰ در صف انتشار و ۵ تکراری یا غیرقابل انتشار
سیاست‌ورزی برره‌ای !

کاش قانون انتخابات اصلاح شود: نامزدی نمایندگی مجلس ‌و ریاست جمهوری عمدتا از طریق احزاب باشد و منفردین نتوانند خیلی وارد رقابت شوند. انتخابات پرشورتر و معنادارتر می‌شود. برنامه‌ها رأی می‌آورد، نه وعده‌ و پول‌پاشی. دیوار حاشا بلند نیست و حزب نمی‌تواند عملکرد گذشته خود را منکر شود. زد و بندهای داخل مجلس هم به حداقل می‌رسد چون انضباط حزبی بر فراکسیون‌ها حاکم است. 

در باره تحزب در ایران نکات زیر قابل توجه است:

١- حزب، انضباط، تعهد، سلسله‌ مراتب، شفافیت، پاسخگویی و مسئولیت می‌آورد. حتی با وجود امکان عوامفریبی و پوپولیسم اما نسبت به بزن-در رویی‌های ممکن برای اشخاص حقیقی، محدودیت‌های فراوان دارد. ولی طبعا حاکمان و فعالانی که ژله‌ای بودن را می‌پسندند و از قِبَل آن نفع می‌برند اجازه نمی‌دهند احزاب واقعی شکل بگیرند.

٢- در تعداد حزب هم دچار ابتذال‌ایم. مطابق آمار وزارت کشور صدها حزب داریم! در تعریف وطنی، دارندگان مجوز از کمیسیون ماده ١٠ قانون احزاب را مساوی حزب می‌دانیم! آمریکا و انگلستان و فرانسه و هند و مصر و ترکیه مگر چند حزب دارند؟ این سیطره کمیّت و شهوت بی‌انتها به عددسازی و دستاوردسازی در تعداد ناشر کتاب و تعداد شرکت دانش‌بنیان و تعداد مقاله علمی خودارجاع و بی‌ارجاع و خیلی چیزهای دیگرمان هم هست!

٣- نسبت دادن شکل‌‌نگیری احزاب فراگیر به روحیه مردم ایران درست نیست چرا که پیشتر احزاب فراگیر با عمر نسبتا طولانی وجود داشته‌اند. 

۴- حزب فقط با اسم و کادر رهبری و مرامنامه، حزب نمی‌شود. کادرسازی، قدرت‌‌خواهی(مبارزه انتخاباتی)، گفتمان‌سازی، نفوذ در لایه‌ها و قشرها، شبکه‌سازی و قدرت بسیج‌گری از ویژگی‌های رکنی آن است که بدون آنها حتی با وجود اسم و دفتر و دستک و بیانیه‌نویسی مسلسلی، حزب واقعی نمی‌شود. از این جهت، فرقه‌ها را هم شاید با تسامح بتوان حزب دانست چون عمدتا این ویژگی‌ها را در کنار ویژگی کانونی خود (شیدا پروری ومسخ‌کنندگی) دارند. مانوی‌ها و اصحاب اَلَموت از آن شمارند.
در میان احزاب تاریخ معاصر، حزب توده و سازمان مجاهدین خلق (منافقین) تا قبل از فاز نظامی(١٣۶٠) را می‌توان احزاب موفق دانست. در این میان حزب توده که توانست در یک جامعه بشدت مذهبی، نضج بگیرد و چند دهه بماند و در اقشار ریشه بدواند و حتی سازمان افسران خود را در ارتش آنچنانی شکل بدهد کارستان کرده است. بقیه احزاب و از جمله سازمان مجاهدین خلق، عمری کوتاه داشته‌اند و حتی به فرض توفیقات مقطعی در این عداد نیستند.
حزب جمهوری اسلامی و سازمان مجاهدین انقلاب هم قابل اعتنایند اما ستاره هر دو با دو دستگی داخلی رو به افول گذاشت و مثل بسیاری از کارهای پرانگیزه جوانمرگ شدند.
جمعیت مؤتلفه هیأت‌های مذهبی و انجمن حجتیه نیز عملا کارکرد حزبی و نسبتا موفق داشته‌اند که اولی پس از انقلاب اسلامی، رسما لباس حزب هم پوشید و دومی ترجیح داد در سایه ادعای سیاست‌گریزی و با همه تضییقات و تنگناها کادر پروری و گفتمان‌سازی را ادامه دهد.  

۵- سیاستگذاری و حزب مثل بازی مرغ و تخم‌مرغ است. این دور را می‌توان با سیاستگذاری درست کرد یعنی اگر واقعا به تحزب اعتقاد داریم و  دنبال برنامه و انضباط و دیسیپلین (شخصی و جمعی) و شفافیت و پاسخگویی هستیم مقررات را اصلاح کنیم و بعضی ورودی‌ها را فقط از طریق احزاب، پذیرا باشیم. خود به‌خود احزاب واقعی شکل می‌گیرند و نیازی به یارانه و کاتالیزور یا احزاب دولت‌ساخته نیست.
ضمنا احزاب روی کاغذ و فاقد حداقل‌ها و عملا غیرفعال اجازه ورود به بعضی مدارج را نداشته باشند. اینجا تعریف شاخص‌ اهمیت می‌یابد که البته خود مردم و اقبال‌شان بهترین و کافی‌ترین شاخص است.

۶- رنکینگ احزاب به‌سهولت انجام می‌گیرد. حزبی که وقتی فراخوان تجمع می‌دهد هزاران نفر حاضر می‌شوند (بدون کترینگ و اتوبوس بیت‌المال و کارت هدیه و شومن و کنسرت جانبی و قرعه‌کشی برای جایزه در انتهای مراسم)، حزبی که دفتر و آدرس و تابلو در مراکز استانها و شهرستان‌ها دارد (به شرطی که امنیتش هم تضمین باشد)، حزبی که حساب مشخص بانکی داشته باشد و تمام ورودی‌ها و خروجی‌هایش قابل حسابرسی (و بلکه انتشار) باشد، حزبی که ارگان رسمی رسانه‌ای داشته باشد قاعدتا با حزب‌نمایی که حتی مزدوران سایبری‌اش نام دقیق آن را نمی‌دانند متفاوت است.

٧- بازی تحزب، قواعد خودش را دارد و نمی‌شود با مدل شطرنج برره انجام بگیرد. اصولا استاندارد دوگانه، مضحک و البته مأیوس‌کننده است. ما در بیسوادی و بی‌اطلاعی کامل فقط یاد گرفته‌ایم به لیبرالیسم یا سوسیالیسم و سایر ایسم‌ها فحش بدهیم. قاعدتا در فحاشی و برجستگی رگ گردن، جایی برای اخذ (و لااقل درک) نکات مثبت آنان نیست.

آیا قوانین ضد تراست و موضوع تضاد منافع و مالیات‌‌گیری‌های هنگفت از داراها و مبارزه با پولشویی و محدودیت کمک به کمپین‌های انتخاباتی و نظارت دقیق بر منابع تبلیغات انتخاباتی را همان لیبرال‌ها نگذاشته‌اند؟
در انتخابات اخیر خودمان، هزینه‌ها از کجا آمد؟ چرا رسانه‌های غیر بخش خصوصی به اسم اطلاع‌رسانی، رفتار سوگیرانه داشتند؟ (به سیاق دوره‌‌های گذشته) مگر منع قانونی ندارند؟ آیا مطمئنیم نیروهای مسلح به شکل سازمانی یا پرسنل این نیروها بصورت آتش به اختیار هیچ مداخله‌ای نداشته‌اند؟ (بماند که اصولا آتش به اختیار در امر سیاسی برای نیروهای نظامی و امنیتی معنا ندارد) یا اگر در دوره‌های گذشته داشته‌اند سابقه دادگاه و علنی شدن مجازات‌ها را در ذهن داریم؟ قانون بلندبالای انتخابات را که چند ماه پیش و خیلی عجولانه (و حتی با تخلف) تصویب شد را خوانده‌اید؟ طبق معمول، نکات مثبتش اجرا نشد؛ از جمله شفافیت هزینه‌های انتخاباتی و منابع ورودی.

٨- یک فعال سیاسی در نظام حزبی نمی‌تواند همزمان در دو جا پخت و پز کند چون پروژکتورها روشن است! آیا فعالان سیاسی و طراحان و پدرخوانده‌های وطنی به این قاعده اولیه تن می‌دهند؟! نمی‌دهند چون فقط زیست در فضای غبارآلود و مبهم و فرافکنی و گردن‌نگیری را یاد گرفته‌اند. بله می‌شود از یک اردوگاه، خداحافظی کرد و به اردوی دیگر پیوست (مثلا چرچیل در دهه‌های اول سیاست‌ورزی خود چنین کرده) ولی نمی‌شود همزمان منافقانه و فرصت‌طلبانه در دو جا کارت زد. کسانی را می‌شناسم که همزمان به ستاد ۴-٣ رقیب ریاست‌ جمهوری رفت و آمد داشتند و خود را سینه‌چاک نشان می‌‌دادند تا در صورت پیروزی هر یک، بی نصیب نمانند. این کار جواب داد و  وزیر شدند! این شامورتی در نظام حزبی قفل است.

٩- در نظام حزبی، یک نماینده مجلس اساسا نمی‌تواند با وزیرِ در آستانه‌ی استیضاح معامله کند و به‌زعم خود برای جاپانگذاری، سکه و اسکناس دلار و چند سهمیه هیات مدیره‌ شرکت‌های تحت امر وزیر را بگیرد. این فرض از بیخ حل شده. خود حزب از ترس آبرویش اولین جایی است که با این نماینده برخورد می‌کند. رسانه‌های آزاد و سوت‌زنی و دادگستری مستقل و نظارت تقریبا بدون سوراخ و رصد بدون تبعیض درآمدها هم که سر جای خود. امثال جان بولتون که با هزار ترفند ظاهرا قانونی، در دوره مثلا خانه‌نشینی خود حقوق‌بگیر سازمان مجاهدین خلق بودند خیلی زود رسوا و تحت فشار افکار عمومی حذف می‌شوند.(البته حذف او دلایل دیگری هم داشت)

١٠- در نظام حزبی نمی‌شود گِرد حرف زد. شعارهای انتخاباتی خودمان را ببینید. همه مدافع آزادی و عدالت و رفاه و گشایش و توسعه و پیشرفت و اعتدال و جوانان و حقوق زنان و دیپلماسی و سفره محرومان و ساده‌زیستی و فسادستیزی و شفافیت‌اند. اگر نام‌ها را از پوسترها حذف کنیم نمی‌توانیم تشخیص دهیم این برنامه‌ها متعلق به کیست.
کشورهایی که سابقه تمرین تحزب دارند اما چنین نیستند. همه می‌دانند که کدام حزب رسما در برنامه‌های خود آزادی سقط جنین و ازدواج همجنسگرایان را مطرح می‌کند و دیگری بر ارزش‌های خانواده و سویه‌های ملی‌گرایانه تاکید دارد. همه می‌دانند اگر حزب کارگر در انگلستان یا دمکرات در آمریکا یا سوسیالیست‌ها در فرانسه پیروز شود یعنی قرار است مالیات‌گیری از دهک ٩ و ١٠ به نفع دهک‌های پایین درآمدی افرایش یابد، دولت رفاه قدرت گیرد و در قوانین مهاجرتی، احتمالا سهل‌گیری شود. 
در آنجا نمی‌توان با وعده اینترنت رایگان، رأی گرفت و فردایش اینترنت را فیلتر کرد. بازی «کی بود، کی بود، من نبودم» اصولا جواب نمی‌دهد. احزاب در آنجا مثل رستوران‌های بین راهی نیستند که بتوانند قید مشتری‌مداری را بزنند. این رستوران‌ها یکبار مصرف‌اند و نگران دوباره دیدن مشتری خود نیستند و لذا می‌توانند هر بنجلی را به خورد ملت بدهند. احزاب واقعی می‌دانند اگر این بار خُلف وعده کنند یا ناکارآمد باشند یا بهانه برای قصورشان بتراشند تاوان آن را چهار سال بعد می‌دهند و مشتری‌شان سر از دکان رقیب در می‌آورد. اما اینجا درست مثل رستوران‌های بین راهی به‌سهولت می‌توان تابلو را عوض کرد و حتی مسافر کثیرالسفر را هر بار فریب داد که من یکی دیگرم!

١١- تعداد رأیی که قرار است فردا پارلمان به یک لایحه مهم (مثلا افزایش مالیات یا پیوستن به ائتلاف نظامی علیه عراق یا استیضاح دولت) بدهد با خطای کمتر از ١٠ درصد قابل پیش‌بینی است چرا که احزاب اجازه نمی‌دهند کسی با نردبان آنها بالا بیاید و سپس معلق‌بازی‌های خود را در بیاورد. انضباط حزبی حاکم است. اما در اینجا «طرح» شفافیت آرا توسط خود نمایندگان و با دویست امضا تقدیم می‌شود و فردایش در رأی‌گیری کلیات، نصفش آب می‌رود!

١٢- رئیس و اعضای دولت، نمایندگان مجلس و شهردارها می‌توانند و بلکه عملا مجبورند برکشیده‌ی حزب باشند؛ متقابلا پادشاه و منسوبان و منصوبان او(در صورت وجود)، قضات(و شاید کل سیستم قضایی)، ارتش، پلیس، نیروهای امنیتی و دادگاه‌ عالی و مشابه آن -که نقش تفسیر قانون اساسی و یا نظارت عالیه انتخاباتی را دارد- نمی‌توانند عضو یک حزب باشند؛ حتی نمی‌توانند علنا هواداری کنند و مثلا در میتینگ‌ها آفتابی شوند. تعارف ندارند و بلافاصله آبروی فرد و آن حزب را می‌بَرند چون می‌دانند قوام مُلک به این مشاغل بستگی دارد و اینها نباید بازیچه سیاست‌ورزان باشند.(البته اعضای دادگاه عالی فدرال در آمریکا ظاهرا می‌توانند هوادار یک حزب باشند اما بازیچه نشدن آنان را با تکنیک دیگری، علاوه بر رفتار و اخلاق حرفه‌ای تضمین کرده‌اند. آنان مادام‌العمرند؛ یعنی هر حزب به محض قدرت‌گیری نمی‌تواند اعضای ناهمسو و بد قِلق را با دوستان و فامیل خود جایگزین سازد بلکه باید دعا کند زودتر بمیرند تا بتواند حامی‌پروری و بلکه حامی‌سازی کند) اما در کشور ما تعدادی از اعضای وقت شورای نگهبان در پوشش انتخاب اصلح و وظیفه شرعی رسما از یک نامزد ریاست جمهوری دفاع کردند و فرماندهان نظامی بیانیه سیاسی خطاب به رئیس دولت صادر کردند و نه تنها آب از آب تکان نخورد بلکه همگان فهمیدند کتْ تن کیست و قواعد بازی چیست.

١٣- در صورت استقرار نظام حزبی، رژیم ریاستی را هم می‌شود به رژیم پارلمانی تغییر داد. یعنی رئیس دولت را پارلمان تعیین کند و این فاصله موجود دو ساله که با همه مزایای احتمالی‌اش اما معمولا کشمکش بین دولت و مجلس است از بین می‌رود.

آیا پرده‌نشینان و پدرسالاران و گِردکاران و گردن‌نگیران حاضرند تحزب را بپذیرند؟ و آیا همت فعالان سیاسی و دانشگاهیان و رسانه‌گران می‌تواند سد چند دهه‌ای را بشکند؟

دیدگاه کاربران

ناشناس۳۴۰۲۱۴۰۱۸:۲۲:۱۷ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
در شهرستان ها عمدتا قومی قبیله ای است و توانایی اهمیتی ندارد
ناشناس۳۴۰۲۱۴۴۱۸:۲۸:۲۴ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
معایب حزب بازی را هم بگو مثل حزب نازی رایش آلمان با حزب بازی نابود کرد جهان را.. یا همین احزاب دو زاری اسرائیل یا حزب مشارکت و...در مجلس ششم تا نابودی کشور پیش رفتند... نه داداش ...حزب و حزب بازی فقط به درد مطبوعات می خوره و مسئول سابقش...
عمران۳۴۰۲۷۱۰۰۰:۱۰:۲۸ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
آخه بنده ی خدا! اگر در آلمان حزب نازی وجود نداشت فکر میکنی جنگ نمیشد...
ناشناس۳۴۰۳۰۳۳۱۰:۲۱:۳۶ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
پس تاریخ بخوان...ببین حزب هیتلر چگونه سرکار آمد و...
ناشناس۳۴۰۲۷۱۵۰۰:۱۸:۰۹ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
هنوز فرق ایدئولوژی با حزب رو نمیدونی
ناشناس۳۴۰۲۱۶۹۱۸:۵۷:۲۹ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
یه حزب درست و حسابی تاسیس کنید
عمران۳۴۰۲۷۱۱۰۰:۱۲:۵۷ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
فکر میکنید نخبگان و نیروی انسانی وجود ندارد و کسی نخواسته تا بحال تاسیس کند؟
ناشناس۳۴۰۲۷۸۱۰۱:۵۴:۳۸ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
تشكيل حزب دقيقا متناسب با سواد و شناخت افراد جامعه است. نويسنده محترم نيز موضوع را از پاراگراف دوم و سوم شروع كرده و قسمت اول بحث كه مربوط به شرايط جامعه براي پذيرش حزب است را جا انداخته است.
ناشناس۳۴۰۲۱۷۰۱۸:۵۸:۲۹ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
مثل اینکه همین دیروز بود ولی چهار سال از انتخابات قبلی مجلس گذشت که قرار بود تحولی بنیادی در مدیریت کشور ایجاد کند. تا ان انتخابات همش توجیه بود که قدرت یک دست نیست و برخی چوب لای چرخ خدمگتزاری می گذارند.
ناشناس۳۴۰۲۱۹۷۱۹:۲۷:۳۳ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
آسیبهای انتخابات همچنان پابرجاست تا انتخابات حزبی بر پا نشود و برنامه های احزاب در معرض دید مردم قرار نگیرد مجلس قوی ای نخواهیم داشت. الان آیا نمایندگان پاسخگوی کارهای خود هستند؟ واقعا مردم نمی دانند این فردی که انتخاب شده چه برنامه ای دارد؟
ناشناس۳۴۰۲۲۱۹۱۹:۵۰:۲۹ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
بعد از مدتها یک مقاله خوب در الف دیدم. اگر چنین حزب هایی در ایران باشند، نه تنها خودم رای میدهم، قول میدهم بیش از صد نفر را هم با خودم پای صندوق رای بیاورم.
ناشناس۳۴۰۲۲۴۶۲۰:۲۴:۴۵ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
بدون احزاب انتخابات بی معنی است.
ناشناس۳۴۰۲۲۷۵۲۰:۵۹:۴۴ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
چه عجب تو این وضعیت منجمد سیاسی دو کلمه حرف حساب و متفاوت شنيديم. آیا گوشی شنوا یافته شود؟
ناشناس۳۴۰۲۲۹۱۲۱:۴۶:۴۹ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
اشاره های ظریفی کردید به تعداد مقاله علمی و … جالب بود، مخالفت با این سیاست یعنی شروع تغییر روش به سمت عقلانیت، . …
ناشناس۳۴۰۲۶۵۰۲۳:۰۸:۰۶ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
شاید در گذشته سیاست ورزی برره ای جواب میداد اما امروز مردم دیگر آگاه شده اند
ناشناس۳۴۰۲۶۸۶۲۳:۴۲:۲۷ ۱۴۰۲/۱۲/۱۱
با شیوه فعلی تایید صلاحیت ها ؟؟
عمران۳۴۰۲۷۱۳۰۰:۱۶:۱۳ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
یکی از معدود مقاله های منطقی و تحلیلی که در چند سال اخیر در سایت الف دیدم. احسنت بالاخره یک مقاله ی با کیفیت پیدا شد اگرچه با تمام بخشهایش موافق نیستم اما معلوم است نویسنده با مطالعه و پختگی این متن را نوشته.
ناشناس۳۴۰۲۸۵۷۰۷:۴۷:۲۱ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
مشکل ما این است که می دانیم این مسائل قرن هاست که در دنیا حل شده است ، مگر اول انقلاب حزب نداشتیم ؟ مگر حزب جمهوری اسلامی ، حزب حاکم نبود ؟
ناشناس۳۴۰۲۸۵۸۰۷:۴۷:۵۸ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
با سلام خدمت جناب آقای انتظامی. از مقاله زیبای شما لذت بردم. امیدوارم که نظام سیاسی ما بتواند به سمت حزبی شدن برود تا هنگام انتخابات بتوانیم شناسنامه افراد را هم پیش روی خود داشته باشیم.
ناشناس۳۴۰۲۸۸۴۰۸:۱۴:۰۲ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
از سایت الف به خاطر انتشار چنین مقاله مستدل و بی طرفانه ای متشکرم.
ناشناس۳۴۰۲۹۰۰۰۸:۲۹:۰۷ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
کاملا منطقی
ناشناس۳۴۰۲۹۶۸۰۹:۲۹:۵۴ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
تحلیلی عالمانه وعمیق
ناشناس۳۴۰۲۹۸۸۰۹:۴۱:۴۷ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
امقاله ی درخوری بود هرچند در کشور ما تشکیل احزاب واقعی در حد آرزو خواهد ماند به همان دلیلی که فرمودید، در نبود شفافیت بهتر میشود خورد و برد و مجازات نشد
ناشناس۳۴۰۳۰۵۴۱۰:۴۹:۰۸ ۱۴۰۲/۱۲/۱۲
در آمریکا نیز هم رای دهنده و هم نامزد انتخابات ریاست جمهوری، فدرال و ایالتی هردو باید قبل از انتخابات ثبت نام کنند و صلاحیت همه آنها قبل از انتخابات بررسی میشود. به همین دلیل رای دادن الکترونیک و رای دادن ایمیلی و پستی قابل راستی آزمایی است و معتبر است. از معیارهای صلاحیت رای دهنده، شهروندی (نه تابعیت)، عدم جابجایی هنگام رای دادن، زندان نبودن است و رای دهنده باید حزب مورد علاقه خودش را قبل از رای گیری اعلام کند. اینطوری نیست که یکشبه حزب و ائتلاف تشکیل بشه. کمکهای هواداران حقیقی و حقوقی حد داره و قابل رصد است. 1000 دلار توسط شخص حقیقی که در سرانه درامد 90000 دلار در سال میشود حدود یک درصد درامد سالانه و حد 5000 دلار برای اشخاص حقوقی که بسیار ناچیز است و هم امکان سوگیری نماینده به سمت اهداف صابحان سرمایه را کاهش میده و هم کسی که طرفدار و نفوذ اجتماعی نداره وارد پروسه انتخابات به عنوان نامزد نمیشه و مشکل تایید صلاحیت پیش نمیاد.
yektanetتریبونخرید ارز دیجیتال از والکس

پربحث‌های دیروز

  1. شهادت رئیسی و خودفرهیخته پنداری برخی از ما !

  2. برای مقاصد خود، از شهادت رئیس‌جمهوری هم نمی‌گذرند!

  3. سعید جلیلی کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری می‌شود

  4. بازگشت دوباره سعید جلیلی به میدان انتخابات/ روایت باهنر از پوست‌اندازی گروه‌های سیاسی

  5. فرزین: رشد قیمت مسکن کنترل شد

  6. تردید علی لاریجانی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری 

  7. اعلام آمادگی پزشکیان برای حضور در عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری

  8. فعال اصلاح‌طلب: پزشکیان نامزد ریاست‌جمهوری می‌شود

  9. لحظه تماس آیت الله ال هاشم با وزیر نیرو پس از سانحه

  10. اعلام کاندیداتوری مجتبی ذوالنوری برای ریاست مجلس دوازدهم

  11. پیدا و پنهانِ دیپلماسی ایران در دوره امیرعبداللهیان

  12. سرگیجه اینترنشنال پس از شهادت ابراهیم رئیسی

  13. جزئیات جدید از فساد در فوتبال؛ ۴۰۰ سکه رشوه پرداخت شد

  14. چمران: از کاندیداتوری زاکانی اطلاع ندارم

  15. بایدن: حمله عظیم پهپادی و موشکی ایران به اسرائیل ویرانگر بود

  16. وزیر ارتباطات: تعداد و حجم حملات به زیرساخت‌های کشور «صدها برابر» شده است/ ۹۹.۹ درصد حملات دفع می‌شود

  17. حمله پورموسوی به پرسپولیسی‌ها؛ فوتبالی آن‌ها را بردیم

پربحث‌های هفته

  1. بی‌بی‌سی: پهپاد ترکیه در شناسایی محل سقوط بالگرد رئیس‌جمهور ایران اشتباه کرد

  2. شهادت رئیسی و خودفرهیخته پنداری برخی از ما !

  3. لحظۀ پیداشدن لاشه بالگرد توسط تیم پهپادی

  4. پاسخی که شهید رئیسی به امانوئل مکرون داد

  5. ۶ نکته کلیدی درباره سقوط بالگرد رئیس جمهور/ یک کارشناس خبره صنعت هوایی توضیح می‌دهد

  6. رئیس‌جمهور بعدی چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

  7. برای مقاصد خود، از شهادت رئیس‌جمهوری هم نمی‌گذرند!

  8. شهادت رییس جمهور در حادثه بالگرد/ پیام‌های تسلیت شخصیت‌ها در پی شهادت رئیسی

  9. گمانه‌زنی‌ها درباره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری/ انتقاد رسانه اصولگرا از سوءاستفاده انتخاباتی از شهادت رئیسی

  10. انتخاباتی حساس، حیاتی و سرنوشت‌ساز

  11. چرخش راهبردی یک کشور عربی در مقابل ایران

  12. بازخوانی یک جنجال قابل‌تامل در ماجرای یافتن بالگرد رئیس جمهور

  13. سعید جلیلی کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری می‌شود

  14. نظرات برگزیده مخاطبان الف: شورای نگهبان درباره ردصلاحیت‌ها باید پاسخگو باشد/ قدرت نظامی بالا باعث نتیجه‌دادن مذاکرات می‌شود

  15. خوشحالی مجری شبکه ۱۴ اسرائیل از خبر شهادت رئیس جمهور ایران

  16. اطلاعیه ستاد کل درباره حضور ناموفق پهپاد ترکیه در ایران 

  17. او این چنین جاودانه شد

  18. لنگرگاه جمهوری اسلامی در بحران‌ها کجا است؟!

  19. شناسایی هویت شهدای سانحه بالگرد رئیس‌جمهور/ تایید سوختگی پیکرها/ آیت‌الله آل‌هاشم یک‌ساعت پس از حادثه زنده بوده است

  20. سانحه بالگرد شهید رئیسی و احتمالات/ «موج کوهستان» یعنی چه؟

  21. عملکرد سیاه آمریکا در تحریم ها از نگاه ظریف/ توضیحاتی درباره انتخابات ریاست جمهوری/ آرامش در بازار ارز

  22. جنایتکاری که حتی ظاهرسازی هم نمی کند!

  23. سخت، اما گذرا...

  24. خاری در چشم دشمنان

  25. تشکیل جلسه شورای عالی امنیت ملی با حضور تمام اعضا

پربحث‌های هفته

  1. رئیس‌جمهور بعدی چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

  2. برای مقاصد خود، از شهادت رئیس‌جمهوری هم نمی‌گذرند!

  3. شهادت رییس جمهور در حادثه بالگرد/ پیام‌های تسلیت شخصیت‌ها در پی شهادت رئیسی

  4. گمانه‌زنی‌ها درباره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری/ انتقاد رسانه اصولگرا از سوءاستفاده انتخاباتی از شهادت رئیسی

  5. انتخاباتی حساس، حیاتی و سرنوشت‌ساز

  6. بازخوانی یک جنجال قابل‌تامل در ماجرای یافتن بالگرد رئیس جمهور

  7. سعید جلیلی کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری می‌شود

  8. نظرات برگزیده مخاطبان الف: شورای نگهبان درباره ردصلاحیت‌ها باید پاسخگو باشد/ قدرت نظامی بالا باعث نتیجه‌دادن مذاکرات می‌شود

  9. اطلاعیه ستاد کل درباره حضور ناموفق پهپاد ترکیه در ایران 

  10. او این چنین جاودانه شد

  11. لنگرگاه جمهوری اسلامی در بحران‌ها کجا است؟!

  12. شناسایی هویت شهدای سانحه بالگرد رئیس‌جمهور/ تایید سوختگی پیکرها/ آیت‌الله آل‌هاشم یک‌ساعت پس از حادثه زنده بوده است

  13. سانحه بالگرد شهید رئیسی و احتمالات/ «موج کوهستان» یعنی چه؟

  14. عملکرد سیاه آمریکا در تحریم ها از نگاه ظریف/ توضیحاتی درباره انتخابات ریاست جمهوری/ آرامش در بازار ارز

  15. سخت، اما گذرا...

  16. خاری در چشم دشمنان

  17. تشکیل جلسه شورای عالی امنیت ملی با حضور تمام اعضا

  18. صدای پرقدرت صداقت 

  19. آنچه دشمن درباره "شهیدِ جمهور" نمی فهمد

  20. انتخاب هیئت رئیسه مجلس خبرگان/ انتقاد ربیعی از بی‌اخلاقی‌ها در فضای مجازی درباره شهادت رئیسی

  21. بازگشت دوباره سعید جلیلی به میدان انتخابات/ روایت باهنر از پوست‌اندازی گروه‌های سیاسی

  22. پاسخ طحان نظیف به شائبه‌ پایان ریاست مجلس قالیباف/ واکنش سردار کوثری به ادعای وضعیت مبهم محافظ رئیس جمهور

  23. رئیس دفتر رئیس جمهور:در این ۴۵ روز، کار ۴۵۰ روز را انجام می‌دهیم

  24. امپراتور خودخوانده‌ بی‌ادبی/ انتظار برخورد با توهین‌کنندگان به شهدای خدمت

  25. اسیدپاشی از آنتن به بهانه پوشش اخبار سانحه بالگرد!

آخرین عناوین