آیا چین پشت ایران را خالی خواهد کرد؟

حسین رجایی، کارشناس بین الملل،   4000115132 ۷۹ نظر، ۳ در صف انتشار و ۳۶ تکراری یا غیرقابل انتشار
آیا چین پشت ایران را خالی خواهد کرد؟

چین و ایران گرچه همواره دوستان نزدیکی بوده اند ولی هیچگاه شراکت راهبردی نداشته اند. شاید به همین علت هم، چین در برخی بزنگاه ها پشت ایران را خالی کرده و با کارت ایران بازی کرده است. اوج این موضوع در همراهی با قطعنامه های شورای امنیت در موضوع هسته ای ایران در دولت احمدی نژاد بود. اخیراً و در پی امضای سند راهبردی همکاری های 25 ساله، منتقدان دائماً به همین مسئله اشاره می کنند و در نتیجه به این پرسش دامن میزنند که آیا ممکن است چین باز هم پشت ایران را خالی کند و اگر اینطور است، آیا امضای سند همکاری های راهبردی 25 ساله با چنین کشوری عاقلانه است؟

به نظر می رسد در پاسخ به این مسئله باید به تفاوت های جایگاه کنونی چین و آمریکا در ساختار نظام بین المللی با جایگاه یک دهه پیش این دو کشور توجه کرد. در طول یک دهه گذشته، هم رشد چین و هم افول آمریکا در ساختار قدرت نظام بین الملل خیره کننده بوده است، بنابراین حل معادلات کنونی با همان پارامترهای یک دهه پیش ره به خطا بردن است.  

از پس از جنگ جهانی دوم تاکنون، ایالات متحده برای حفظ استیلای جهانی خویش به راهبردهای هوشمندانه ای برای کنترل رقبای اصلی خود دست زده است. از میان چهار رقیب اصلی این کشور که دوتایشان غائله جنگ جهانی دوم را رقم زدند (آلمان و ژاپن) و دوتای دیگر رقبای دوران جنگ سرد بودند (شوروی و چین)، ایالات متحده دوتای اولی را از طریق حفظ یک نظام شبه قیمومیت و دوتای دوم را به کمک دوتای اول کنترل کرده است. به این معنا که پس از جنگ جهانی دوم، هم سیطره نظامی، اقتصادی و فرهنگی خود بر روی آلمان و ژاپن را حفظ کرده است و هم از این دو کشور به ترتیب در مقابل روسیه و چین به عنوان سدّ نفوذ بهره برده است. در حقیقت سیاست راهبردی ایالات متحده برای حفظ نظم هژمونیک، جلوگیری از ظهور ابرقدرت های منطقه ای یا به عبارتی حفظ موازنه قوا در مناطق مختلف بوده است. به این ترتیب در منطقه شرق آسیا ژاپن را مقابل چین و در شرق اروپا، آلمان را مقابل روسیه (شوروی) عَلَم کرده است. 

حمایت آمریکا از آلمان و ژاپن تا به آنجا پیش رفت که این دو کشور در اواخر قرن بیستم با شتاب خیره کننده اقتصادی مواجه شدند و کارشناسان آمریکایی در خصوص بازگشت به نظام بین المللی چندقطبی هشدار دادند. ولی در نهایت به نظر میرسد به دو دلیل ترمز شتاب آلمان و ژاپن کشیده شد، اولی همان بود که در دهه های ابتدایی قرن بیستم هم با آن مواجه شدند و بر سرش با دیگر قدرت های استعماری جنگیدند: محدودیت در سرزمین و جمعیّت. قدرت های بزرگ در آن دوره، هر زمان بر اثر پیشرفت های فزاینده به مرحله اشباع میرسیدند، کمبود دو منبع زمین و نیروی انسانی (نیروی کار، بازار فروش) را با گسترش قلمروهای استعماری خود جبران می کردند. دلیل دوم اما همان استیلای ابرقدرت بود که با وقوف به خطر استعدادهای ذاتی آلمان و ژاپن، بر تمام وجوه حیات مادی و معنوی این دو کشور سیطره پیدا کرده و مهارشان را در دست داشت. 

چین برخلاف این دو کشور، هیچ یکی از دو معضل یاد شده را نداشت. هم از وفور نعمت در سرزمین و جمعیت برخوردار بود و هم دست هیچ قدرت بزرگتری بالای سرش نبود. در نتیجه از بین دو قدرت یاد شده، راه خود را باز کرد تا با تسخیر بازارهای جهانی، به جدی ترین رقیب ابرقدرت تبدیل شود. چین برای تصاحب جایگاه آمریکا به برتری در چهار حوزه اصلی احتیاج داشت: برتری اقتصادی، برتری تکنولوژیک، برتری ایدئولوژیک و برتری ژئوپلتیک (لازم بذکر است که برتری در دو حوزه اول، به خودی خود، برتری در حوزه قدرت سخت یا نظامی را هم به دنبال دارد). برتری در حوزه اول به نظر می رسد به تدریج محقق شده است. با تداوم همین روند، برتری در حوزه دوم نیز دور از دسترس به نظر نمی رسد. برتری در حوزه سوم تقریبا محال است چون چین هیچ کالای ایدئولوژیک جذابی برای عرضه به جهان ندارد. پس در این سه حوزه، نتیجه رقابت تقریبا در حال معلوم شدن است. در دو حوزه اول آمریکا کم کم دست تسلیم خود را بالا می برد ولی از حوزه سوم خیالش کاملا راحت است. در نتیجه، به تدریج، این حوزه چهارم است که به عنوان محل اصلی تقابل و درگیری دو قدرت، اهمیت وافری یافته است. 

اگر فرض کنیم که چین برای تصاحب جایگاه آمریکا، باید لااقل سه حوزه از چهار حوزه درگیری را پیروز شود یا به عبارت ورزشی، 3 به 1 رقیب را شکست دهد. پس با تعیین تکلیف دو حوزه اقتصاد و فناوری، این حوزه ژئوپلتیک هست که تعیین کننده نتیجه نهایی این نبرد نرم هژمونیک است. حوزه ای که ایالات متحده به دو دلیل فعلا در آن دست برتر را دارد. اول آنکه به جهت موقعیت جغرافیایی، مزیت طبیعی و تاریخی در این حوزه دارد. زیرا هم در حفاظ اقیانوس ها محصور شده و هم در منطقه خود، رقیب و چالشگر جدی ندارد و دوم آنکه در طول دهه های گذشته به کمک اتحاد و ائتلاف سازی، نقشه ژئواستراتژیک جهان را به نفع خود تغییر داده است. پس با ابرقدرتی مواجهیم که: 1- در منطقه خود امنیت بالایی داشته و رقیبی هم ندارد، 2- در منطقه شرق آسیا، برای چین رقبای بسیار تراشیده است. 3- در دو منطقه حساس میانی، یعنی غرب آسیا و اروپا، متحدانش بیش از دشمنانش هستند و در نتیجه دست برتر را در اختیار دارد. 

مشخصا راهبرد چین برای فرار از این تنگنای ژئوپلتیک، تکیه به همان مزیت اصلی اش یعنی اقتصاد است. همان روشی که آمریکا هم پس از جنگ جهانی دوم پیشه کرد و با اقداماتی چون طرح مارشال توانست روز به روز بر دایره متحدان خود بیافزاید. لکن چین چون قدرت نرم فرهنگی یا همان مزیت ایدئولوژیک آمریکا را ندارد، مجبور است در حوزه اقتصاد با برتری دوچندانی کار را شروع کند، شاید به همین جهت است که در چند دهه گذشته، تنها روی اقتصاد تمرکز کرده و وارد هیچ گونه حاشیه ای از جمله تقابل ژئوپلتیک نشده است و حتی گاهاً در مواردی چون مسئله هسته ای ایران، برای امتیازگیری از ابرقدرت، پشت متحد خود را خالی نموده است.   

اکنون اما، چین به مرحله ای رسیده که می داند، ابرقدرت رهایش نخواهد کرد و دیگر دموکرات و جمهوری خواه برایش فرقی نخواهد داشت. اگر دولت جمهوری خواه ترامپ، روی حربه جنگ تجاری (اقتصاد) برای ضربه زدن به چین تمرکز می کند حربه دولت دموکرت بایدن، حقوق بشری (ایدئولوژیک) است. تا لحظه نهایی نبرد هژمونیک فرصت چندانی نمانده و چین می داند که بعید است آمریکا بصورت مسالمت آمیز جایگاه خود را به چین بدهد.

طرح "یک کمربند، یک راه"، یکی از گریزگاه های فرار چین از مخمصه ژئوپلتیک است. طرحی که لااقل در اوراسیا، زمین بازی را از نقطه قوت آمریکا یعنی دریا به نقطه قوت چین یعنی خشکی می کشاند و در صورت موفقیت می تواند، ابرقدرت محصور شده در آنسوی اقیانوس ها را دور زده و غافلگیر کند. ایران یکی از شاهراه های این طرح و کلاً یکی از امیدهای اصلی چین برای فرار از تنگنای ژئوپلتیک است. یکی از مهمترین پاشنه آشیل های چین، وابستگی فراوانش به انرژی است. انرژی که بخش زیادی از آن را از غرب آسیا تأمین می کند، یعنی منطقه ای که بیشتر دولت های آن متحد آمریکا هستند. اینجا هم نقش حیاتی ایران برای تنوع بخشی به مبادی تأمین انرژی چین و همچنین تأمین انرژی این کشور در روز مبادا، آشکار است. 

به نظر می رسد انعقاد سند همکاری های راهبردی 25 ساله با ایران، ناشی از چنین بینشی در بین مقامات چینی است و طولانی بودن مدت این توافق نیز برای رفع نگرانی هایی است که آن ها در خصوص تفاوت فاحش سیاست خارجی دولت های غربگرا و دولت های منتقد غرب در ایران دارند. تفاوت هایی که فی المثل بعد از برجام، سبب کنار گذاردن چین از معادلات سیاست خارجی دولت روحانی شد. البته چنین خطای استراتژیکی، تاوان سنگینی هم برای ایران داشت: خاطر جمع شدن آمریکای ترامپ به خروج از برجام و همراهی ضمنی دولت های اروپایی.

سند راهبردی 25 ساله، روی دیگری نیز دارد و آن تقویت ایران به عنوان رقیب منطقه ای ایالات متحده در غرب آسیاست. بی شک تقویت دو رقیب ابرقدرت، یکی در سطح جهانی و دیگری در سطح منطقه ای چیزی نیست که غربی ها بربتابند، سیگنال هایی که در این چند روز از سمت دولت های اروپایی و آمریکا مبنی بر احیای برجام و تقویت روابط دوجانبه آمده، گواهی از تلاش آن ها برای جبران مافات است. البته ایران می تواند از کارت نگاه شرق محور خود برای بازی با دولت های غربی در سطح تاکتیکی بهره ببرد ولی باید توجه داشت که مسائل بین سطح راهبردی و سطح تاکتیکی خلط نشده و دوباره همانگونه که پس از برجام اتفاق افتاد، شیفتگی برخی به غرب، به رویکرد استراتژیک شرق محور جمهوری اسلامی آسیب نزند. 

دیدگاه کاربران

ناشناس۱۸۹۹۴۶۱۰۹:۲۱:۲۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین تنها و تنها دنبال منافع مادی خود است. هر وقت نتواند از ایران سودی حاصل کند، ایران را ول می کند. اکنون هم تنها دنبال نفت ارزان قیمت ایران است.
ناشناس۱۸۹۹۵۳۱۱۰:۰۵:۳۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
ماهم عاشق چین که نشده ایم دنبال منافع خودمان هستیم سودی نداشته باشد ولش میکنیم اما تا زمانی که به تعهدش پایبند باشد باید از چین استفاده کرد
ناشناس۱۸۹۹۶۵۶۱۱:۰۰:۳۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اگر در قرارداد تجاری قبول کردی که از بانکی یا شخصی وامی چند میلیاردی بگیری و در قبال وثیقه تعهد دادی که اگر نتوانستی وام چند میلیاردی را بر گردانی منزل خود را به اسم ان بانک یا شخص کنی دیگر شانسی برای رها کردن طرف قرار داد نداری. به همین سادگی!
ناشناس۱۹۰۰۰۲۳۱۳:۵۹:۳۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
عزیزم در روابط بین الملل چیزی به نام وام و واگذاری سرزمین برای پرداخت ان وجود ندارد مگر این که در قرارداد ذکر شده باشد که عمرا این چیزها درج شود
ناشناس۱۹۰۰۱۸۰۱۵:۰۰:۳۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
یعنی در قوانین بین المللی هیچ راهی برای کشوری که وام واعتبار می دهد برای پس گرفتن ان نیست؟ اگر اینجور باشد که هیچ کشوری بدهی خود را بر نمی گرداند! شما از همان دست افرادی هستید که می گویید در برجام نیروگاه اراک تخریب نشد. چون هنوز زمینش در اختیار ایران است و ساختمانش هم برقرار است و دفتر اداری و انتظاات و سیم خاردارهای ان هم هست و تازه بودجه بابت پرسنل هم می گیرد. فقط تنها اتفاق کوچکی! که افتاد این بود که در لوله های ان سیمان ریخته شده و دیگر هرگز قابل استفاده نیست!
مصطفی۱۹۰۰۰۷۰۱۴:۲۲:۴۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
درسته .! دقیقا مثل برجام که همه چیزمون رو دادیم و امضای کری رو به عنوان تضمین گرفتیم دستمون.
ناشناس۱۹۰۰۱۳۰۱۴:۴۴:۳۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
دنیا و بخصوص چین و کشورهای بزرگ و با حساب و کتاب دار که ایران نیست که به خیلی نورچشمی ها بدون وثیقه هزار میلیاردی وام و اعتبار بدهند. تا قران اخرش و چند برابر وام داده شده را وثیقه حقوقی ورسمی می گیرند که تا اخر دنیا یا پولشان را پس بدهی یا امتیازاتی که تعهد دادی را بدهی.
علی هاشمی۱۸۹۹۶۶۰۱۱:۰۳:۰۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
همینطور ولش میکنید. بنده خدا آنچنان قراردادی ابر قدرتهای می‌بندند که طرف مقابل بند به بند مجبوره اجرا کنه . اگر اجرا نکنه به دادگاهی بین المللی ارجاع میدهند و بیشتر پیاده میشیم . قرار داد مالک و مستاجر که نیست .
ناشناس۱۸۹۹۹۳۵۱۳:۲۸:۳۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
آیا بدتر از همون قرارداده که با جناب آقای دکتر ظریف بستند و ما همه رو اجرا کردیم و آمریکایی ها و اروپایی ها هیچش رو اجرا نکردند و الانم شدیدا شاکی هستند که چرا ایران اجرا رو کمتر کرده؟؟؟؟؟
ناشناس۱۹۰۰۱۰۹۱۴:۳۷:۴۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
یعنی کشته مرده استدلال شماها شدم!!! موقع برجام و حتی همین الان میگین مذاکره ترس نداره، اگر طرف حرف زور زد قبول نمی‌کنیم و ،،،،، اما حالا قراره چین بند بند ما رو از هم جدا کنه!!!!
ناشناس۱۸۹۹۶۷۲۱۱:۰۹:۲۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مسئله این است که نمی توانی ولش کنی. وقتی کسی پروژه ای را شروع و کاری را زخمی کند، آن وقت شروع به ادا و اطوار در می آورد. تجربه روس ها در ساخت نیروگاه بوشهر، هنوز در یادها مانده است.
ناشناس۱۸۹۹۸۶۳۱۲:۴۷:۳۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اگر قراردادها از نوع شبیه برجام باشه که طرف رها کند و هیچ اتفاقی نیفتد حق باشما است اما اگر قراردادها را انسانهای متخصص نه مدعی بنویسند و تدوین کند طرف به این اسانی نمی تواند رها کنه بره
ناشناس۱۸۹۹۹۴۸۱۳:۳۵:۰۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
برجام با این قرار داد فرق دارد. در قرارداد برجام همه کشورهای اروپایی حتی آمریکا و روسیه و چین می توانند در ایران سرمایه گذاری کرده و پروژه اجرا کنند. اگر کشوری برود، کشور دیگری جایگزین می شود. اما در رابطه با قرارداد چین، در صورت ول کردن چین، آیا کشور دیگری هست که پروژه را ادامه دهد؟
ناشناس۱۸۹۹۹۵۳۱۳:۳۷:۰۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
شما وقتی از کسی پولی قرض می کنی، ریش و قیچیت را به دست وام دهنده می دهی. مجبوری به شرایط تن دهی.
ناشناس۱۸۹۹۹۵۴۱۳:۳۸:۱۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
در رابطه با نیروگاه بوشهر ما چه کار توانستیم بکنیم؟
اس۱۹۰۰۰۸۳۱۴:۲۸:۱۲ ۱۴۰۰/۱/۱۶
روس ها هرچه بود بالاخره نیروگاه رو تحویل دادن الان هم 10 ساله داره کار میکنه- چینی ها هم اگه مثل روس ها در ماجرای نیروگاه و s300 باشن سگشون شرف داره به غربی ها
ناشناس۱۹۰۰۱۲۶۱۴:۴۲:۰۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
داداش، برجام که آمریکا و اروپا پشتش بودن و قطعنامه سازمان ملل داشت وقتی آمریکا بدقولی کرد ولش کردیم کاری نتونستن بکنن، هی میگن بیاین مذاکره کنیم دوباره برگردیم. حالا اینکه چین تنهاست!!
ناشناس۱۸۹۹۶۸۴۱۱:۱۵:۳۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
باید در سیاست خارجی توازن برقرار باشد. نباید تمام تخم مرغ ها را در یک سبد قرار داد. این امر قدرت چانه زنی را بالا می برد. سیاست خارجی ایران باید بر اصل هم شرقی و هم غرب استوار گردد. مانند هند و ترکیه.
ناشناس۱۸۹۹۶۸۷۱۱:۱۶:۴۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
در رابطه اقتصادی بین قوی و ضعیف، همیشه برد با قوی است.
ناشناس۱۸۹۹۸۱۳۱۲:۲۰:۴۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین هم مانند آمریکا و روسیه یک کشور امپریالیسم است. هر سه پیشینه تاریخی بدی در این زمینه دارند.
ناشناس۱۸۹۹۷۰۴۱۱:۲۶:۵۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
یک کشور تنها یک کشور نام ببر که از چین خیری دیده باشد.
ناشناس۱۹۰۰۱۱۳۱۴:۳۹:۱۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
آمریکا و اروپا وگرنه این همه مبادلات تجاری با چین نداشتن!
ناشناس۱۸۹۹۷۲۳۱۱:۳۴:۵۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تجربه نشان داده که ما هیچ وقت روسیه و چین را ول نمی کنیم حتی با وجود اینکه اینهمه از ایران خوردند و یک بار هم از حق وتو استفاده نکردند.
ناشناس۱۸۹۹۷۸۱۱۲:۰۴:۳۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
ولش می کنیم و عمر مردم را به باد می دهیم. خیلی راحت از تلف کردن وقت و سرمایه مردم حرف می زنید.
ناشناس۱۹۰۰۰۶۶۱۴:۲۱:۰۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
بعد آمریکا تنها و تنها دنبال منافع مادی خود نیست ؟ عجججججججججبببببب
ناشناس۱۸۹۹۵۳۳۱۰:۰۶:۲۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
کسانی که تصور میکنند چین قدرت جهانی هم وزن اروپا و ژاپن و امریکا شده هنوز تفاوت مفاهیم رشد و توسعه را متوجه نشدند و تصور می کنند چون چین از ایران خیلی جلوتر رفته پس توسعه یافته شده. چین برای اینکه به یک قدرت توسعه یافته جهانی مانند امریکا و ژاپن و اروپا تبدیل شود حداقل چند ده سال دیگر زمان نیاز دارد انهم به شرطی که بتوانند روابط خوب اقتصادی و تجاری و سیاسی خود را با امریکا و اروپا و ژاپن حفظ کنند. خود چینیها هم این حقیقت را می دانند و به همین جهت است که همیشه سعی می کنند تا تنش بین روابط خود با امریکا را مدیریت کنند و همیشه در تصویر نهایی با امریکا همکاری می کنند. نمونه ان هسته ای و همین حالا که حاضر نیستید بعد از 14 سال ایران را به پیمان شانگهای به عنوان عضو رسمی بپذیرند. ولی متاسفانه دست سیاست خارجی ایران انقدر تنگ است که مسئولان می خواهند از یک موافقتنامه برای خود اهرم چانه زنی! درست کنند و در سطح وسیع تبلیغات کنند. چین هم مانند روسیه تلاش دارد با توجه به فشار سنگینی که از سوی بایدن و اروپا روی او گذاشته شده با برگ ایران و ونزویلا و کره شمالی مانور بدهد ولی هرگز قبل از رفع تحریمها و حتی بعد از رفع تحریمها وارد پیمان بلند مدت سیاسی و اقتصادی نه با ایران ونه با هیچ کشور خاورمیانه ای نخواهد شد. فقط نقد نفت می خرد و نقد کالا به ایران و خاورمیانه صادر میکند. همین.
ناشناس۱۸۹۹۵۵۲۱۰:۱۶:۲۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
کاش این دوستان حامی رابطه با چین این امکان را داشتند که هم چند سالی در چین و با چینیها و هم چند سالی در امریکا کار و زندگی و تجارت می کردند. متوجه می شدند که دین و ایین واعتقاد چینی ها از بالا تا پایین پول و ثروت است. البته در امریکا واروپا و همه دنیا هم پول و ثروت مهم است ولی حداقل اعتقاد و هدف اصلی نیست. یک چینی به صورت محض یعنی یک ماشین حساب برای محاسبه سود بیشتر بدون توجه به هر ارزش و اعتقاد دیگر. اصلا ماهیت تاریخی و فرهنگی چین همین است. اصلا هم بد نیست و قابل سرزنش نیست. اقتضای طبیعتشان این است. اگر یک المانی در دقت و یا یک ژاپنی در سر وقت و منظم بودن معروف هستند و دقت و منظم بودن را موفقیت می دانند چینیها هم بصورت اتوماتیک در فعالیتهای اقتصادی که منجر به سود بیشتر شود سرامد هستند. نمی توانند این نباشند همانطور که یک ژاپنی یا المانی نمی تواند ماشینی به بی کیفیتی پراید بسازد یا استاد خوشنویسی نمی تواند خرچنگ قورباغه بنویسد. درک این مسایل به ظاهر کوچک و اشنایی با جوامع خیلی خیلی برای مدیریت و برقرار روابط مهم است ولی ما اصلا در چند ده سال گذشته به این مسایل دقت نکردیم چون مسئولان سیاست خارجی وداخلی ما اگاهی ان را نداشتند. از هر ایرانی که ششماه در چین با چینیها زندگی و تجارت کرده بپرسید و اگر غیر از این گفتند اصلا پیمان 250 ساله با انها ببندید.
ناشناس۱۸۹۹۶۵۲۱۰:۵۹:۰۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
از عجایب روزگار هست که کارشناسان ما، چین را که مردم خودش از کمترین حقوق بشر بهره مند نیست بر پرچمدار دموکراسی ترجیح می‌دهند جناب رجایی میشه توضیح دهید که چرا بهتر است؟
ناشناس۱۸۹۹۸۸۸۱۲:۵۸:۲۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مردم چین از بالاترین رفاه برخوردارند و هر جای دنیا که باشند از دولت چین به شدت حمایت می کنند. حقوق بشر این است که در این کشور یک میلیاردی کرونا کنترل شده و مردم چین در همه جای جهان سربلند و با اعتماد به نفس هستند.
ناشناس۱۸۹۹۹۶۵۱۳:۴۱:۲۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
درست است که استانداردهای زندگی در سالهای اخیر ترقی کرده اند، اما با این حال 40 درصد مردم چین همینک زیر خط فقر قرار دارند.
حسین رجایی۱۸۹۹۹۰۴۱۳:۰۶:۵۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
الان یعنی شما آمریکا را پرچمدار حقوق بشر می دانید!؟ کدام یک از جنایاتی که ایالات متحده در ویتنام و عراق و افغانستان و هائیتی و فلیپین و پاناما و لیبی و پاکستان و شیلی و ... و حمایت از گروه های تکفیری و تروریستی و ... و اعمال تحریم های ضدبشری علیه کشورهای مختلف انجام داده، چین انجام داده است؟
ناشناس۱۹۰۰۰۰۲۱۳:۵۳:۵۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین اگه قدرت آمریکا را داشت کل آسیا شده بود یه کشور به نام جمهوری خلق چین. میشه بفرمایید برخورد آمریکا و چین با مسلمانان خودشان مثال خوبی است
ناشناس۱۹۰۰۰۲۰۱۳:۵۹:۰۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تمام این جنگ های آمریکا به خاطر دفاع از مردم در برابر دیکتاتور ها یا کمونیست بوده است. چین هم اگر بخواد فضولی کند مثل قذافی و صدام باهاش برخورد می‌کند آمریکا. فأین تذهبونَ؟
ناشناس۱۸۹۹۷۶۵۱۱:۵۶:۳۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
حجم معاملات ایران و چین 3 میلیارد دلار در سال 2018 و حجم معاملات چین و آمریکا بیش از 400 میلیارد دلار در سال 2018. به نظر شما چین ایران رو ترجیح میده به آمریکا؟
ناشناس۱۸۹۹۸۵۱۱۲:۴۲:۵۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مهم تر از اون اینه که چین از خودش علم و تکنولوژی نداره و عمده انتقال علم و تکنولوژی های جدیدش از آمریکاست
پاکان۱۸۹۹۷۷۸۱۲:۰۱:۲۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
بقیه کشورها چطور؟؟ مرد حسابی، معلومه که هرکی دنبال منافع خودش هست حتی ایران.
ناشناس۱۸۹۹۸۸۹۱۲:۵۹:۱۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
ماهم فکر منافع خودمون باید باشیم و مراقب هر کس چه امریکا چه ...مارا ول کند ماهم ولش میکنیم اوست که پشیمان میشود.
ناشناس۱۸۹۹۴۶۵۰۹:۲۴:۵۲ ۱۴۰۰/۱/۱۶
نویسنده به این سوال پاسخ دهد: ایران که از روی ناچاری و تنها به خاطر فشار تحریم ها رو به سوی چین کرده است و چینی که 1 تریلون دلار رابطه تجاری سالانه با آمریکا دارد، چطور می توانند رابطه اقتصادی و سیاسی پا یا پای (برد-برد) داشته باشند؟
حسین رجایی۱۸۹۹۹۱۳۱۳:۱۱:۱۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
گویا متن را نخوانده اید!؟ بزرگترین شرکای تجاری هم، هیچگاه رقابتشان با یکدیگر را فراموش نمی کنند و برای رقابت به هر ابزاری توسل میجویند
ناشناس۱۸۹۹۹۹۹۱۳:۵۳:۳۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
در دنیای سیاست و تجارت روابط بر پایه سود و منافع تعریف می شوند. وقتی چین به صورت تام و کمال و بدون هیچ رقیبی وارد بازار اقتصاد ایران شود، نه تنها کنترل اقتصاد بلکه کنترل بقیه زمینه ها را هم در دست می گیرد.
حمید۱۸۹۹۴۶۹۰۹:۲۸:۴۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
دولت چین فقط از ایران بعنوان یک ابزار برای کنترل امریکا استفاده میکند و در زمان مناسب ما را به یک پول سیاه به امریکا و اسراییل میفروشد .
ناشناس۱۸۹۹۴۷۸۰۹:۳۲:۴۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
بعضیا خیال نکنن که چین نجاتشون میده
ناشناس۱۸۹۹۴۷۹۰۹:۳۲:۵۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اگر فردایی، عربستان به چین نفت ارزانتر از ایران تحویل داده و سطح مبادلات تجاری خودش را افزایش دهد، آیا فکر می کنید که چین همچنان به قراردادش با ایران پایبند خواهد بود؟
ناشناس۱۸۹۹۶۷۸۱۱:۱۲:۴۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
همین الان هم چین با عربستان قراردادهای چند میلیاردی نظامی داشته و موشکهای بالستیک و کروز نقطه زن به این کشور فروخته است.
ناشناس۱۹۰۰۱۹۵۱۵:۰۸:۱۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
و نيروگاه هسته اي و غني سازي مخفي عربستان با كمك چين.
ناشناس۱۸۹۹۴۸۱۰۹:۳۳:۲۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
به جای چین به مردم ایران تکیه کنید
ناشناس۱۸۹۹۴۸۲۰۹:۳۳:۲۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تصویب هر گونه همکاری با چیت برای اینکه قانونی باشد و مشروعیت داشته باشد باید از تصویب مجلس می گذشته است
ناشناس۱۸۹۹۴۸۹۰۹:۳۷:۱۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین تا به حال کدام پروژه و طرح استراتژیک و سنگینی را در ایران اجرا و به ثمر رسانده است؟ چرا باید به شرکتهای چینی بدون شرکت در مناقصه ای مسئولیت تمام پروژه ها سپرده شود؟ اگر مانند روسیه که نیروگاه بوشهر را با چندین برابر قیمت و در مدت چند برابر تکمیل کرد، چین هم همچین کاری بکند، آن وقت ایران چه کار می تواند بکند؟
علی هاشمی۱۸۹۹۴۹۶۰۹:۴۲:۲۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
نویسنده در متن و نتیجه در تناقض است . اول فرمایش میکنند که چین برای حفظ و بقای ابر قدرتی خودت باید موقعیت جغرافیایی خود را تقویت کرده و به نوعی کشورهای آسیایی را زیر حاکمیت و سیطره خود بگیرد ولی در آخر میفرمایند ایران شریک در قدرت منطقه‌ای چین میگردد .ساده لوحی تا چقدر . برادر چین و آمریکا تیغ یک چاقو هستند .
ناشناس۱۸۹۹۵۰۸۰۹:۵۰:۰۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
من به جای اینکه بخوام در زمین چین برای ابرقدرت شدنش بازی کنم ترجیح میدم در زمین آمریکا برای ابرقدرت ماندنش بازی کنم. چون چین به مردم خودش رحم نمیکنه چه برسه به ما اما دوستان و متحدین آمریکا به لحاظ پیشرفت اقتصادی، صنعتی و رفاه و آسایش مردم اوضاع بسیار خوبی دارند.
ناشناس۱۹۰۰۰۳۵۱۴:۰۷:۳۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تو که اینقدر به سند راهبردی که فقط نقشه راه است و نه بیشتر با چین است اشک تمساح می ریزید و به دروغ می گویید کشور فروشی است چرا برای برجامی که الزام آور و تعهدات آور بود و ناموس کشور تاراج شد اشک نریختید؟ چون آنجا مدینه فاضله خواستار بود؟
محمدرضا۱۸۹۹۵۰۹۰۹:۵۰:۲۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اگر در مناسبات بین المللی بخواهیم به یک قدرت تکیه کنیم کار غلطی است و هر آن ممکن است قربانی زد و بندها شویم. باید اولا با تکیه بر مردم خود این کشور و ثانیا روابط حسنه با تمام جهان، اصولا چشم انتظار حمایت از یک دولت یا قدرت نباشیم و نگران آنکه روس یا چین یا آمریکا یا...پشت ما را خالی کند. ولی متاسفانه شاهد ملتی خسته و فرسوده زیر بار فشارها ، دل چرکین از مسئولین ناهمراه، و از طرف دیگر روابطی خصمانه با بسیاری از کشورهای منطقه و جهان هستیم. به قول معروف : ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی این ره که تو میروی به ترکستان است.
علی کریمی۱۸۹۹۵۲۳۰۹:۵۹:۱۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین حریصانه و به هر قیمتی به دنبال منافع خود خواهد بود و اگر ایجاب کرد پشت ایران را خالی خواهد کرد. علاوه بر این تبادلات اقتصادی چین با امریکا به اندازه کافی قابل توجه است.
ناشناس۱۸۹۹۹۰۱۱۳:۰۵:۲۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
نه که آمریکا اصلا ایران را نفروخته و پشتش را خالی نکرده نه شما از جای دیگر ناراحتید.
ناشناس۱۸۹۹۵۳۸۱۰:۰۹:۰۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مقاله بسیار عالی ای بود ونگاه جالبی به نوع رابطه امریکا وچین داشت . اما درهرصورت ممکنه شرق هم مثل غرب سر مارو کلاه بگذاره وچیز دندون گیری نصیب ایرا ن نشه چین هم فقط به منافع خودش فکر میکنه
حسین۱۸۹۹۵۸۱۱۰:۲۷:۵۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مردم رو له کردین الان تکیه به خارجیا کردین که چی بشه...به زودی میفهمین همین ملت براتون باقی میمونین الان امیدوارم دیر نشه براتون
ناشناس۱۸۹۹۶۲۷۱۰:۵۰:۲۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
احسنت
نوری۱۸۹۹۶۰۵۱۰:۳۹:۴۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تحلیلی واقع بینانه است
صمصام۱۸۹۹۶۶۲۱۱:۰۳:۵۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
تحلیل جالب و در عین حال نزدیک به واقعیت اما صرف نظر از خوب یا بودن شرق و غرب در هر صورت ایران باید در وهله اول به منافع ملی اش تمکز کند ... یعنی به این توافق نامه یا تفاهم نامه باید به ابزاری برای تحکیم و پیشبرد منافع ملی اش نگاه کند تردیدی نیست که به قول سخن ماندگار ناپلئون در دنیای امروز هیچ دوستی دوست ابدی و هیچ دشمنی دشمن ابدی نیست .
ناشناس۱۸۹۹۶۶۳۱۱:۰۵:۴۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مقاله خوبی بود. فقط یک نکته مهم مغفول ماند. ظهور چین به عنوان یک قدرت بزرگ نیز مرهون چراغ سبز امریکا بود. درست پس از تغییر نگاه امریکا به چین به پیشنهاد کسینجر و سفر تاریخی نیکسون به این کشور. هدف ان هم عدم اتحاد دو قدرت بزرگ کمونیست ان دوره بود که به خوبی هم محقق شد.
ناشناس۱۸۹۹۶۷۰۱۱:۰۸:۰۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
سلام برچین . حداقل از الان بهتر میشه . و مثل همیشه مرگ بر امریکا و برجام بی فایده
مهدی۱۸۹۹۶۹۹۱۱:۲۴:۳۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
بنام خدا- در سیاست و کشورداری هیچ کشوری با دیگری عقد اخوت ندارد و به قول معروف حساب ، حساب. کاکا ، برادر. اگر منافع کشوری لطمه ببیند، آن کشور تحمل نخواهد کرد. انگلستان از اتحادیه اروپا خارج می شود. روسیه به کریمه چشم طمع می ورزد. برادر اردوغان صبح با داعش و شب با بشار اسد عقد برادری می بند و.... این چیزی نیست که سیاستمردان ایرانی ندانند ولی گفتن این موضع از جانب سیاستمداران نه ضرورتی دارد و نه منفعتی. اما برخی سیاست ورزان ترجیح می دهند که از این ابزار برای مطرح کردن خودشان استفاده کنند همه کشورها و حتی مردم برخی کشورها ممکن است شعار مرگ بر فلان کشور را در دلشان داشته باشند اما ضرورتی برای در بوق کردن آن نمی بینند و ترجیح می دهند که در عمل این مرگ را رقم بزنند و در بوق نکردن آن نیز دلیل دوستی عمیق نیست. اما در کشور ما اصرار بر این است که به طور علنی شعار بدهیم و دشمنی خودمان را ابراز کنیم، بی آنکه منفعت قابل توجهی از این شعار علنی عاید مردم شود!
علی۱۸۹۹۷۳۴۱۱:۴۲:۳۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
گردش اقتصادی آمریکا ١٨ تریلیون دلار و گردش اقتصادی چین ١٢ تریلیون دلار. راستی چین به آمریکا ۵٠٠ میلیارد دلار صادرات داره و به ایران ٢٠ میلیارد. ایران برای چین شبیه مهره سرباز شطرنج، هرجا لازم باشه باهاش میره جلو هرجا هم لازم باشه قوربونیش می کنه.
ناشناس۱۸۹۹۷۴۵۱۱:۴۸:۰۷ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اتفاقا این ایران بود که در 8 سال دولت روحانی چین را رها کرد وافتاد بدنبال غرب
فرزاد۱۸۹۹۷۷۴۱۲:۰۰:۱۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
دیدگاه خوبی بود. ممنون
علی۱۸۹۹۷۷۹۱۲:۰۱:۳۲ ۱۴۰۰/۱/۱۶
امریکا با سیصد و بیست و هشت میلیون نفر جمعیت ۲۱.۴۳ تریلیون دلار تولید ناخالص ملی داره چین با جمعیت یک میلیارد و سیصد و نود هشت نفری 14 تریلیون جمعیت داره،یعنی بر اساس نسبت تراکم جمعیت امریکاتقریبا ۵ بار قوی تره ، بخاطر همینه که چینی ها برای زندگی بهتر به امریکا مهاجرت می کنند .
ناشناس۱۸۹۹۸۹۶۱۳:۰۱:۲۰ ۱۴۰۰/۱/۱۶
ابدا این طور نیست که چینی ها زندگی در امریکا را به زندگی در چین ترجیح دهند. چینی ها حتی در امریکا هم فقط با چینی ها زندگی می کنند و مدافع چین هستند.
علی۱۹۰۰۱۳۲۱۴:۴۴:۴۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
عزیز چینی ها یکی از بیشترین جمعیت اقوام مهاجر را در امریکا و کانادا تشکیل داده اند ، دلیلش هم خدمتتون گفتم ، تولید نا خالص ملی چین از امریکا کمتر و جمعیتش هم ۵ برابر حالا اصلا بگیم تولیدشون تو سال ۲۰۳۰ یکی شد، شما به یک خانواد با جمعیت دو نفر و جمعیت ۱۰ نفر درامد و بودجه یکسان بده ، کدام خانواده خوشبخت تر خواهند بود ؟؟؟
ناشناس۱۸۹۹۸۳۳۱۲:۳۲:۴۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اقتصاد چین تابعی از بازار مصرف امریکا و غرب است تنها مزیت چین نیروی کار ارزان بدون داشتن حقوق مدنی از قبیل سندیکا و حق اعتصاب مانند تشکل های کارگری غرب است بعبارت ساده تر در ازای کسب جایگاه جهانی به برده کشی از مردم و نابودی منابع طبیعی تکیه دارد که در داراز مدت توان در قدرت ماندن و وزنه بودن در جهان را ندارد
ناشناس۱۸۹۹۸۴۸۱۲:۳۸:۴۱ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مقاله خوبی بود! بخصوص اونجا که میگه ایران تبدیل به رقیب منطقه ای آمریکا میشه مشروعیت آمریکا تو کشورهای خاورمیانه رو با ایران مقایسه کرده. مثلا همین عراقی که پول برق ما رو نمیده کجا درس خوندین شما؟
ناشناس۱۸۹۹۸۶۵۱۲:۴۹:۱۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
نوسینده چطوری فهمید امریکا افول کرد چین صعود یه نگاه به امار دو کشور بنداز همین الان امریکا درجا بزنه و فکر پیشرفت نباشه ۲۰سال زمان میبره چین به امریکا برسه ۱۰دانشگاه برتر دنبا امریکایی هستن ۱۰شرکت بزرگ و برتر دنیا امریکایی هستن بودجه نظامی یک سال امریکا برابر با ده سال چینه
ناشناس۱۸۹۹۸۶۸۱۲:۵۰:۰۶ ۱۴۰۰/۱/۱۶
قراداد به این بزرگی با کشوری که تجربه همکاری اینطوری در سطوح کمتر هم خیلی نداشته ایم و آن هم به مدت بیست و پنج سال؟؟؟.....، عاقلانه است؟؟؟
dayani۱۸۹۹۸۷۰۱۲:۵۱:۰۴ ۱۴۰۰/۱/۱۶
شک نکنید که اگر ایران با امریکا به توافقی نرسد، چین اصولا اقدامی به نفع ایران انجام نمیدهد. چین خیلی بیشتر از ما به امریکا وابسته است.
ناشناس۱۸۹۹۸۷۹۱۲:۵۵:۳۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
سلام مقاله خوبی بود. ایران باید برای برون رفت از این شرایط و رد شدن از تحریمها از کمک چین استفاده کنه ولی پس از آن باید با برنامه درست و نگاه به همسایگان خودش از چین برای بهبود تجارت واقتصاد خودش استفاده کنه. این قرارداد یک تفاهم نامه کلی است ونوع قرارداد ها و همکاری و مشارکت چین در طول این دوره مهم است. البته دوستان فراموش نکنند که پژو و رنو و توتال فرانسه وشرکت راه آهن انگلیس و حتی کره جنوبی و ژاپن که پول نفت خریداری ایران رو نمیدند هم زیر دست آمریکا هستند
ناشناس۱۸۹۹۹۸۸۱۳:۴۹:۴۹ ۱۴۰۰/۱/۱۶
چین قدرت اول اقتصادی دنیا است. البته چینی ها منافع مادی اشون رو میبینند. ولی در قراردادهاشون هم معمولا پایبند هستند و زیرش نمیزنند. میخواهیم کلی باج به امریکا بدهیم که مثلا ۱ میلیون بشکه نفت در روز بفروشیم. خوب این چین همه اش را میخرد و ما میتوانیم همه کالای تکنولوژیک را از چین وارد کنیم. الان خود امریکا داره از چین وارد میکنه. ما چرا نکنیم.
slm۱۹۰۰۰۳۴۱۴:۰۷:۰۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
با توجه به عوض نشدن سیاست کنونی کشور به نظرم قرارداد با چین البته به درستی اگر انجام بشه بهترین گزینه در حال حاضر می باشد .. بهتر از نشستن و راکد بودن .. دقیقا در دوره قاجار یه همچین قراردادی با انگلستان به دلیل اعتراضات مردم و قشری از مذهبیون بی نتیجه ماند بماند که انگلستان بدون همون کارهم استعمار خودش و انجام داد چه بسا اگر قرداد داشتیم حداقل پیشرفتهایی انجام میشد حدود 30سال عقب نمی افتادیم
ناشناس۱۹۰۰۲۰۳۱۵:۱۰:۵۳ ۱۴۰۰/۱/۱۶
اساسا تئوری نگاه به شرق ایراد بنیادی داره چرا که خود شرق نگاهش به غرب بوده و هست
ناشناس۱۹۰۰۲۳۵۱۵:۲۵:۵۸ ۱۴۰۰/۱/۱۶
من تا به امروز در امریکا یک چینی ندیدم که از دولت و کشور چین انتقاد کند. اینقدری که ایرانی ها اینجا از سختی هاو محدودیت های مردم چین می گویند خود چینی ها چنین نظری ندارند. مردم و حکومت چین با هم تلاش کردند و سختی و فقر کشیدند تا که به قدرت برتر جهان تبدل شوند. بسیار مردم تحسین برانگیزی هستند و ما ایرانی ها هنوز خیلی چیز ها را باید از آنها بیاموزیم.
ناشناس۱۹۰۰۶۳۴۱۹:۵۵:۰۵ ۱۴۰۰/۱/۱۶
مخالفان قرار داد با چین و قلم به مزدان انگلیس در شبکه های بی بی سی و من و تو بدانند این قرار داد بسته شده و اجرا خواهد شد و چشم هرکه نتواند ببیند کورباد
یکتانت

پربحث‌های هفته

  1. در پاسخ به اقدامات تروریستی میز مذاکره را ترک کنید

  2. «همه با هم»؛ شعار انتخاباتی سید حسن خمینی؟!

  3. معادله تروریست های اسراییلی و جنتلمن های غربی در ماجرای نطنز

  4. نطنز و خودنمایی های حقیرانه رژیم صهیونیستی

  5. بحث جنجالی مجری شبکه دو با مسئول دولتی/مجری دهن مرا باز نکنید

  6. افسر پیشین ارتش آمریکا: با نگاهی به عین‌ الاسد، دقت موشک‌های ایران را درک کنید

  7. نگرانی محافل امنیتی اسراییل از انتقام ایران

  8. آیا آمریکا کنار مردم ایران ایستاده است؟

  9. حمله به مرکز جاسوسی موساد رژیم صهیونیستی در شمال عراق

  10. در ستاد مبارزه با کرونا چه خبر است؟!

  11. بازی سیاسی با کارت برجام

  12. ایران وارد فاز غنی سازی ۶۰ درصدی شد

  13. وعده تکراری احمدی‌نژاد برای افشاگری/ زمزمه کاندیداتوری همتی/ وضعیت پیچیده لاریجانی در انتخابات/ چرا ظریف اعلام کرده نامزد نمی‌شود؟

  14. روحانی: با مذاکره مشکلی نداریم/ غنی‌سازی ۶۰ درصدی پاسخ‌ به شرارت‌ها بود/ دست ما را باز بگذارید؛ ۱۰۰ روز ‌آخر هم تحریم را می‌شکنیم

  15. پرونده نفوذ و خرابکاری را ببندید !

  16. تعدد نامزدها؛ تهدید یا فرصت؟!

  17. دیپلمات با سابقه آمریکایی: دیوار تحریم ها علیه ایران را زودتر بشکنید

  18. رفع تحریم ها در گرو پایان دادن به «بازی» آمریکا

  19. راه‌حل سردار دهقان برای خروج پرونده هسته‌ای از بن‌بست/ شعار حسن خمینی انتخاب شده است؟/ انتقادات اصولگرایان از نامزدی جلیلی/ تقاضا برای برخورد قضایی با روحانی

  20. تحلیل گر برجسته جهان عرب: قدرت‌نمایی ایران شادی اسرائیلی‌ها را به عزا تبدیل می کند

  21. آقا سید حسن خمینی نگرانیم

  22. جزئیاتی از خسارت‌های حادثه نطنز/ قطعات تعمیری بازگشته به ایران حامل ۳۰۰ پوند مواد منفجره بوده

  23. جلسه افشاگری اصلاح‌طلبان علیه اصلاحات/ کرباسچی به تاجزاده: مردم گفتمان نمی‌خواهند وضع موجود تقصیر ماست

  24. «بدترین دولت به روایت آمار»/ رکوردشکنی دولت روحانی در تعمیق فقر

  25. ادعای نیویورک‌تایمز درباره حادثه نطنز: این سانحه با انفجاری بزرگ رخ داده/ نه ماه طول می‌کشد که تولید اورانیوم غنی شده بازیابی شود

پربحث‌های هفته

  1. در پاسخ به اقدامات تروریستی میز مذاکره را ترک کنید

  2. «همه با هم»؛ شعار انتخاباتی سید حسن خمینی؟!

  3. معادله تروریست های اسراییلی و جنتلمن های غربی در ماجرای نطنز

  4. نگرانی محافل امنیتی اسراییل از انتقام ایران

  5. آیا آمریکا کنار مردم ایران ایستاده است؟

  6. در ستاد مبارزه با کرونا چه خبر است؟!

  7. بازی سیاسی با کارت برجام

  8. ایران وارد فاز غنی سازی ۶۰ درصدی شد

  9. وعده تکراری احمدی‌نژاد برای افشاگری/ زمزمه کاندیداتوری همتی/ وضعیت پیچیده لاریجانی در انتخابات/ چرا ظریف اعلام کرده نامزد نمی‌شود؟

  10. روحانی: با مذاکره مشکلی نداریم/ غنی‌سازی ۶۰ درصدی پاسخ‌ به شرارت‌ها بود/ دست ما را باز بگذارید؛ ۱۰۰ روز ‌آخر هم تحریم را می‌شکنیم

  11. پرونده نفوذ و خرابکاری را ببندید !

  12. تعدد نامزدها؛ تهدید یا فرصت؟!

  13. دیپلمات با سابقه آمریکایی: دیوار تحریم ها علیه ایران را زودتر بشکنید

  14. رفع تحریم ها در گرو پایان دادن به «بازی» آمریکا

  15. راه‌حل سردار دهقان برای خروج پرونده هسته‌ای از بن‌بست/ شعار حسن خمینی انتخاب شده است؟/ انتقادات اصولگرایان از نامزدی جلیلی/ تقاضا برای برخورد قضایی با روحانی

  16. تحلیل گر برجسته جهان عرب: قدرت‌نمایی ایران شادی اسرائیلی‌ها را به عزا تبدیل می کند

  17. آقا سید حسن خمینی نگرانیم

  18. جلسه افشاگری اصلاح‌طلبان علیه اصلاحات/ کرباسچی به تاجزاده: مردم گفتمان نمی‌خواهند وضع موجود تقصیر ماست

  19. «بدترین دولت به روایت آمار»/ رکوردشکنی دولت روحانی در تعمیق فقر

  20. آیا مردم در جمهوری اسلامی محجورند؟!

  21. جزئیاتی از سند ۲۵ ساله ایران و چین/ صادرات خودرو به کشورهای منطقه/ چین تا ۲۵ سال از ما نفت می‌خرد

  22. کاندیداتوری «سید حسن‌ خمینی» منتفی است

  23. متناسب با تهدیدات ، بُرد موشک های خود را افزایش می دهیم

  24. فیلم پیروزی‌های دولت روحانی ساخته شد! / «خودرو شخصی» به کارگردانی حسن روحانی

  25. سرانجام شفافیت و پاسخگویی در مجلس یازدهم

آخرین عناوین