در یک مطالعه پژوهشی بررسی شد نگاهی به «پدیده جنگ» در شاهنامه فردوسی

شاهنامه فردوسی، مهم‌ترین اثر حماسی کشور ما در تاریخ است که همواره از جهات مختلف ادبی، تاریخی و حتی درس زندگی مورد توجه خاص و عام در داخل و خارج بوده است. محققان با رجوع به این اثر مهم و مایه مباهات، پدیده جنگ و ضدجنگ را از دیدگاه آن مورد کاوش قرار داده‌اند.

«شاهنامه پژوه خراسانی"

آیا فردوسی جز شاهنامه اثر مکتوب دیگری داشته است؟

گذشته از تک‌بیت‌هایی که به نسخه‌های شاهنامه راه یافته و یا جعلیات قوم‌ستیزانه و زن‌ستیزانه که در انتساب غلط آنها به فردوسی تردیدی نیست، قصیده‌ای پنجاه‌وچهار بیتی، چند غزل، چند رباعی و سه قطعه‌ی دیگر نیز در برخی منابع به فردوسی نسبت داده شده است؛ شواهد سبک‌شناختی انتساب این آثار را به فردوسی با تردید جدی مواجه می‌کند، دلایل مهم‌تری نیز وجود دارد که پذیرش این نسبت‌ها را دشوار می‌سازد.

چرا کوروش هخامنشی در شاهنامه غایب است؟

خبرآنلاین نوشت: چنان‌که متونِ ادبی فارسی و پژوهش‌های شاهنامه‌شناسان نشان می‌دهند، نامِ «کوروش» آن‌گونه که امروز انتظار می‌رود، در شاهنامه به ‌صورتِ صریح و مستقل حضور ندارد یا جایگاهِ برجسته‌ای نیافته است. فهمِ این پدیده برای مطالعاتِ تاریخی - ادبی حائز اهمیت است، چراکه نشان‌دهنده چگونگیِ شکل‌گیریِ حافظه تاریخی، عواملِ برجسته‌سازی یا حذف شخصیت‌ها و تعامل میان اسطوره و تاریخ در متن‌های حماسی است.

قدردانی از توزیع شاهنامه در تاجیکستان

در دیدار سفیر تاجیکستان با رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، دو طرف بر تبادل منابع، اعزام پژوهشگران و برگزاری کارگاه‌های مشترک تأکید کردند.

چهره های ماندگار میراث فرهنگی ایران، قهرمانان خاموش

ایران، سرزمین خرد، فرهنگ و شکوه است؛ جایی که شاهنامه فردوسی بیش از هشتصد بار واژه «خرد» را تکرار می‌کند و نشان می‌دهد بنیان هویت ایرانی بر دانایی و فرزانگی استوار است. "شاهنامه" تنها شناسنامه ما نیست؛ «خردنامه» ملت ایران است.

به خاطر یک مشت لایک!