این کتاب با هدف معرفی بخشی از میراث فرهنگی و اجتماعی ایران، به‌ویژه برای خوانندگان آلمانی‌زبان، به سراغ سنت‌ها و رفتارهای روزمره‌ای رفته است که طی نسل‌ها در زندگی ایرانیان استمرار یافته‌اند و بازتابی از ارزش‌هایی چون مهمان‌نوازی، احترام، فروتنی، همبستگی اجتماعی و پاسداشت کرامت انسانی هستند.

«زندگی به رسم ایرانی» نشان می‌دهد که فرهنگ یک ملت تنها در آثار تاریخی، ادبیات و بناهای کهن آن خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در رفتارهای ساده و روابط روزمره مردم نیز جریان دارد. از احترام به نان و آب و تقسیم غذا تا مهمان‌نوازی، یاری‌رساندن به نیازمندان، تکریم والدین و بزرگان، احترام به معلمان و اهل دانش، عیادت از بیماران و همراهی با خانواده‌های داغ‌دیده، همگی جلوه‌هایی از این میراث زنده فرهنگی‌اند.

در بخش‌های مختلف کتاب، نمونه‌های متنوعی از این سنت‌ها معرفی شده است؛ از جمله رسم جمع‌آوری خرده‌های نان و قراردادن آن‌ها برای پرندگان و حیوانات، ریختن یک کاسه آب پشت سر مسافر به نشانه آرزوی بازگشت سلامت او. همچنین آیین‌های نذری و سفره‌های صلواتی، سنت گلریزان برای کمک به افراد نیازمند و ساخت بناهای عام‌المنفعه‌ای چون مدرسه، بیمارستان، پل و آب‌انبار از جلوه‌های خیرخواهی و مسئولیت اجتماعی در فرهنگ ایرانی معرفی شده‌اند.

کتاب به نقش روابط همسایگی و پیوندهای محلی نیز توجه دارد؛ از همکاری همسایگان در برگزاری مراسم عروسی تا کمک به پذیرایی از مهمانان خانواده‌های سوگوار. رسم ریش‌سفیدی و گیس‌سفیدی برای حل اختلافات خانوادگی و محلی و حتی معماری خاص «کوچه‌های آشتی‌کنان» در برخی شهرهای تاریخی ایران، نمونه‌هایی از تلاش برای حفظ پیوندهای اجتماعی و بازگرداندن صلح و آشتی به روابط انسانی هستند.

احترام به بزرگ‌ترها و پیشکسوتان، دیدوبازدید نوروزی و آغاز سال نو با دیدار سالمندان خانواده، قدردانی از معلمان و استادان، ارزش‌گذاری بر کار و تلاش، سحرخیزی در زندگی و کسب‌وکار، و رعایت حرمت و آبروی دیگران در نصیحت و خیرخواهی نیز از دیگر موضوعات کتاب است. در حوزه خانواده، سنت همیاری در معرفی و انتخاب همسر، مشارکت خانواده‌ها در برگزاری مراسم ازدواج، عیادت از بیماران و همدردی با بازماندگان در روزهای سوگ، از جمله رفتارهایی هستند که در این اثر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

بخش دیگری از کتاب به جلوه‌های فرهنگی و اجتماعی زندگی ایرانیان اختصاص دارد؛ از دیدارهای خانوادگی و سهیم‌شدن در شادی و اندوه دیگران تا شب‌نشینی‌های شعر، نقالی و روایت شاهنامه. این نمونه‌ها تصویری از فرهنگی ارائه می‌کنند که در آن پیوندهای انسانی، مسئولیت متقابل و توجه به شأن و حرمت دیگران جایگاه مهمی دارند.

کتاب در عین معرفی این میراث، به دگرگونی‌های زندگی معاصر نیز توجه دارد. گسترش صنعتی‌شدن، شتاب تحولات اجتماعی، فردگرایی بی‌مهار و نفوذ روزافزون فناوری در روابط انسانی، از عواملی هستند که در بسیاری از جوامع به تضعیف برخی سنت‌ها و محدودشدن فرصت‌های ارتباط و همبستگی اجتماعی انجامیده‌اند. از این منظر، حفظ میراث فرهنگی به معنای بازگشت بی‌چون‌وچرا به گذشته نیست؛ بلکه مستلزم شناخت ارزش‌های ماندگار سنت‌ها و بازخوانی و تداوم خلاقانه آن‌ها متناسب با نیازهای زندگی امروز است.
این اثر مدعی ارائه روایتی جامع از همه آداب و رسوم ایران نیست، بلکه درآمدی گزیده و قابل‌فهم برای آشنایی با بخشی از فرهنگ زنده ایرانی است. از همین رو، می‌تواند برای مخاطبانی که آشنایی کمتری با جامعه و فرهنگ ایران دارند، فرصتی برای شناخت وجوهی از هویت فرهنگی این سرزمین فراهم آورد.

کتاب «زندگی به رسم ایرانی» به کوشش طلیعه احمدی و با حمایت و تلاش خانه حکمت ایرانیان در وین تهیه شده و انتشارات یونی‌دیالوگ در وین آن را در قالب دوزبانه فارسی و آلمانی، در قطع وزیری و ۱۸۰ صفحه منتشر کرده است. انتشار این اثر به دو زبان، گامی در جهت معرفی میراث فرهنگی ایران به مخاطبان آلمانی‌زبان و تقویت شناخت متقابل و گفت‌وگوی میان‌فرهنگی به شمار می‌رود.

این کتاب بر این امید استوار است که آگاهی و شناخت انسان پیوسته رشد و ژرفا یابد و جهانی شکل گیرد که در آن کرامت انسانی در بالاترین سطح پاس داشته شود و صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز جای جنگ و دشمنی را بگیرد.شناخت فرهنگ‌های گوناگون، آشنایی با میراث انسانی ملت‌ها و فراهم‌آوردن فرصت‌هایی برای گفت‌وگوی سازنده، می‌تواند سهمی ارزشمند در نزدیک‌ تر شدن انسان‌ها و تحقق چنین آرمانی داشته باشد.