در جریان حملات اخیر آمریکا به بخش های جنوبی کشورمان، شاهد رونمایی کاخ سفید از مدل تازه‌ خصومت‌ورزی علیه ایران بوده‌ایم. در این راستا، طرف آمریکایی حملات گسترده به زیرساخت های نظامی و راداری ایران را در دستورکار قرار داده و مقام های ارشد نظامی و امنیتی آمریکایی هم مدعی هستند که زین پس کاخ سفید سعی دارد مانع از بازسازی پوشش راداری کشورمان در مناطق جنوبی ایران شود. در عین حال، آمریکایی‌ها از مدل ادعایی حملات "تانکر در برابر تانکر" نیز رونمایی کرده و مدعی شده اند هر حمله ایران به تانکرهای نفتکش با حمله ای متقابل پاسخ داده خواهد شد. 

این رویکرد تازه نظامی آمریکا، سعی دارد در بحبوحه تشدید فشارهای اقتصادی علیه کشورمان و نگه داشتن سایه جنگ بالای سَر ایران، به اذعان کاخ سفید، در نهایت تسلیم و عقب نشینی ایران را محقق کند. با این حال، به نظر می رسد در سوی مقابل، کشورمان نیز با برخی ادراکات راهبردی، جنس تقابل خود با آمریکایی ها را تغییر داده است. در وهله نخست، تئوریسین های نظامی کشورمان سعی دارند مانع از شکل‌گیری این فهم در آمریکایی ها شوند که تداوم محاصره دریایی علیه ایران و گسترش دامنه جنگ و تعریف الگوهای جدید خصومت‌ورزی، موثرتر از الگوی وضع تحریم علیه ایران است و تبعات منفی چندانی نیز برای آمریکا ندارد. 

اینکه اخیرا شاهد بودیم ایران در پاسخ به تجاوزگری دشمن آمریکایی، چندبرابر بیشتر پاسخ داد و طیف متنوع و گسترده‌ای از اهداف جدید را زیر آتش برد، نمود عینی این مساله است. در عین حال، مقام های ارشد سیاسی و نظامی کشورمان هم به صراحت از رونمایی از سناریوهایی در میدان جنگ خبر می دهند که می توانند صورت حساب های سنگین تری را روی دست طرف آمریکایی قرار دهند. آنچه واضح است، در مرحله جدید جنگ، نباید متناسب با الگوهای پیشین، به تقابل با دشمن بپردازیم. برهم زدن نظام محاسباتی دشمن و تحمیل هزینه به آن، اولویت امروز تقابل با دشمن آمریکایی و متحدانش است. از یاد نبریم که دشمن از ندانسته ها و غافلگیری های احتمالی‌اش در رابطه با ایران هراس دارد و همین مساله محرک اصلی عقب‌نشینی آن خواهد بود. دشمن به جنگ با ایران نگاه مرحله ای دارد و ما نیز باید متناسب با همین جنس از نگاه، شگفتانه‌هایی را برای نمایش در میدان داشته باشیم.