در بحبوحه جنگ رمضان و روزهای پس از آن، برخی این استدلال را مطرح می کردند که انسداد تنگه هرمز توسط ایران راه به جایی نمی برد و دشمنان و رقبای ایران خیلی زود راه های جایگزینی را خواهند یافت تا اهمیت راهبردی تنگه هرمز را تا جای ممکن کاهش دهند و منافع خود را حفظ کنند. با این حال، در وضعیت کنونی که چندین ماه از این قبیل ادعاها می گذرد، همگان به خوبی متوجه شده اند که تا چه اندازه این قبیل ادعاها ساده‌انگارانه بوده اند. حامیان دیدگاه مذکور به صورت ضمنی به این نکته اشاره داشته اند که ایران باید با آمریکا به توافق برسد زیرا ادامه جنگ، صرفا برای ایران خسارتبار است. 

با این حال، اکنون که قیمت اسمی نفت او‌ج‌گیری پلکانی را در کانال 110 دلار تجربه کرده و به نزدیکی 120 دلار رسیده و البته که بنا بر گزارش های مختلف، تحویلِ فیزیکی نفت با قیمت های به مراتب بالاتر انجام می‌شود و طیف متنوعی از کشورهای جهان به ویژه در اروپا، با اعتراضات گسترده اقتصادی و معیشتی رو به رو شده‌اند، عملا واقعیت های تازه‌ای در حال نمایش هستند. 

وضعیت به قدری برای رقبا و دشمنان ملت ایران بد شده که امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه و ولادیمیر زلینسکی رئیس جمهور اوکراین، صراحتا اعتراف کرده اند که جنگ افروزی علیه ایران و انسداد تنگه هرمز، بحران اقتصادی در جهان و به طور خاص غرب را تشدید کرده است. نخست وزیر لهستان نیز در موضع‌گیری کم‌سابقه‌ای، ترامپ را به دلیل جنگ ایران نکوهش کرده و او را مسوول وضع موجود معرفی کرده است. جالب اینکه وزیر خارجه انگلیس با انتشار فیلمی در فضای مجازی گفته که بحران جنگ با ایران موجب افزایش شدید قبوض انرژی، مواد غذایی، و تورم شده است. وی تصریح کرده که جنگ ایران خسارت های جدی را به شهروندان انگلیسی تحمیل کرده و انگلستان نمی تواند بیش از این فشارهای مذکور را تحمل کند. حتی  ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا نیز انسداد تنگه هرمز را باعث افزایش قیمت سوخت و مواد غذایی در کشورش معرفی کرده است. 

حال در این فضا، باید از آمریکادوستان داخلی پرسید آیا هنوز هم بر صحت تحلیل خود مبنی بر بی‌اهمیتی تنگه هرمز در اقتصاد جهانی و ابتکارات قدرت های غربی در یافتن راه‌هایی در کمترین زمان ممکن جهت دور زدن تنگه مذکور اصرار می ورزند؟