در روزها و ماه های اخیر و در بحبوحه اوج‌گیری درگیری ها میان ایران و آمریکا، برخی افراد و چهره های سیاسی در کشورمان، بر این گزاره تاکید کرده و می کنند که باید با آمریکا کنار آمد و به توافقی رسید تا به باور آن ها، سایه جنگ از سر کشورمان برداشته شود. در واقع، این طیف از افراد، بی‌توجه به تجاوزات اخیر آمریکا به خاک ایران در قالب جنگ های 12 روزه و رمضان و البته اقدام تروریستی کاخ سفید در به شهادت رساندن رهبر شهید انقلاب اسلامی و هزاران تن از مردم بیگناه کشورمان، معتقدند می توان با صِرف مذاکره و توافق، سایه تهدید آمریکا و زیاده‌خواهی های آن را از کشورمان دور کرد. 

اما وقوع یک رخداد قابل تامل که با بازتاب های گسترده ای رو به رو شده حامل درس هایی در این باره است: کانادا که سالهاست جزو شرکا و متحدان محوری دولت آمریکا است، خود با جنگ اقتصادی کاخ سفید رو به رو شده است! 

آمریکا اعلام کرده که تعرفه 50 درصدی را بر واردات بیش از 20 میلیارد دلار کالا از کانادا وضع کرده است. در جبهه مقابل، نخست وزیر کانادا نیز اعلام کرده که کشورش بر بیش از 700 کالای آمریکایی، تعرفه هایی بین 15 تا 50 درصد را وضع خواهد کرد. جالب اینکه رسانه های آمریکایی اقرار کرده اند جنگ اقتصادی آمریکا علیه کانادا موجب شده تا زندگی برای مردم آمریکا گران‌تر شود! 

سوال اینجاست که چرا کشوری نظیر کانادا که تقریبا در طی سال ها و دهه های اخیر همواره متحد و دوست نزدیک آمریکا بوده، باید هدفِ چنین جنگ اقتصادی و تعرفه ای قرار بگیرد؟  وقتی آمریکا، با کانادا چنین می کند، آیا واقعا به حقوق و منافع ملت ایران از مسیر مذاکره صِرف گردن می نهد!؟ واقعیت این است که برخی افراد و چهره های سیاسی باید سخن تاریخی هنری کسینجر در مورد آمریکا را با خود تکرار کنند. زمانی او گفت: "شاید دشمنی با آمریکا خطرناک باشد اما دوستی با آن، کُشنده و مرگبار است!"