در روزها و ماه های اخیر، بسیار در مورد تنش و درگیری ها میان ایران و آمریکا گفته و شنیده شده است. شمار زیادی از تحلیلگران و صاحب‌نظران سعی داشته اند وضعیت کنونی و آتی درگیری های نظامی میان دو طرف را مطالعه و متناسب با آن ارائه تحلیل داشته باشند. در این راستا، گاه و بیگاه شاهدیم که نشریات غربی اعترافات جالبی در این رابطه انجام می دهند. 

مثلا نشریه آتلانتیک در گزارشی که به تازگی منتشر شده فاش کرده که بزرگترین اشتباه ترامپ در جنگ افروزی علیه ایران همانی بود که "سون تزو" اندیشمند چینی و نویسنده کتاب "هنر جنگ"، صدها سال قبل نسبت به آن هشدار داده بود: "قبل از اینکه به جنگ دشمنت بروی، او را خوب بشناس!" در حقیقت، ترامپ، مردم ایران و توانمندی های کشورمان را خوب نشناخته بود و همین مساله او را در معادله جنگ‌افروزی علیه کشورمان، وارد باتلاقی عمیق کرد. 

سایر نشریات غربی نظیر نیویورک تایمز یا واشنگتن‌پست نیز بارها و بارها در گزارش های مختلف خود به این موضوع اشاره داشته اند که ترامپ از حیث راهبردی و نحوه پایان دادن به جنگ ایران، دچار سردرگمی است و همین مساله، در حال گذاشتن هزینه های سنگین روی دستِ آمریکا و سایر متحدان غربی آن است. 

به تازگی و تنها اندکی پس از تهدید بی نتیجه اخیر ترامپ مبنی بر نابودسازی زیرساخت های کشورمان، نشریه وال استریت ژورنال در گزارشی، یک موضوع قابل تامل را مورد اشاره قرار داده و آن هم این است که "طبق معمول بیش از آنکه ببینیم آمریکا چه می کند، باید ببینیم ایران چه می گوید و چه خواهد کرد."

این موضع گیری به ظاهر ساده، در بطن خود حرف های زیادی دارد. شاید ساده‌ترین پیام آن این باشد که حتی استراتژیست های غربی نیز به این باور رسیده اند که آمریکا در جنگ افروزی علیه ایران در موضع انفعال قرار گرفته و ابتکار عمل دست تهران افتاده است.

وقتی از این منظر به ماجرا بنگریم، اینکه شاهدیم ترامپ گاه و بیگاه دست به موضع گیری های تهاجمی علیه کشورمان می زند و مواضع حداکثری را مطرح می کند، موضوعی است که به نظر می رسد بیش از آنکه ریشه در واقعیت داشته باشد، با هدف دستکاری ذهن افکار عمومی آمریکا و جهان صورت می گیرد. در واقع، ترامپ با فرار رو به جلو می خواهد آن حقایقی که نباید، دیده نشوند.