تنها اندکی پس از هشدار جدی مقام های سیاسی و نظامی کشورمان مبنی بر اینکه اگر اشغالگران صهیونیست به ضاحیه بیروت حمله کنند، ایران نیز مناطق شمالی اراضی اشغالی را موشکباران می کند و آماده انسداد همزمان تنگه هرمز و تنگه باب المندب است، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به صورت فوری وارد میدان شد و مانع از حمله به ضاحیه شد. او در چند توئیت از میانجی‌گری فوری و جدی خود خبر داد. 

با این حال، او بطور جداگانه یک توئیت ساده اما معنادار منتشر کرد و گفت: "مذاکرات با جمهوری اسلامی ایران ادامه دارد. از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم!" پیش از این نیز او چه در قالب موضع گیری های کلامی خود و گاه توئیت زنی هایش، مدام بر این مساله تاکید داشته که مذاکرات با ایران همچنان دارد و به ادعای او ایرانی ها مشتاق به توافق هستند! 

در این نقطه، یک سوال مطرح می شود: چرا ترامپ مدام اصرار دارد به همگان نشان دهد که مذاکرات با ایران ادامه دارد؟ به نظر می رسد در پاسخ به این پرسش باید 3 نکته را مد نظر داشت. 

اول اینکه او با توئیت زنی ها و یا موضع گیری هایش در این رابطه، سعی دارد بازارهای انرژی و همچنین اقتصاد جهانی را آرام نگه دارد. در مدت اخیر بارها و بارها شاهد بوده ایم که تا یک خبر منفی از مذاکرات ایران و آمریکا و یا فاصله گرفتن ایران از فضای مذاکرات منتشر می شود (نظیر اقدام اخیر کشورمان در تعلیق مذاکرات با آمریکا در پی تهدید صهیونیست ها مبنی بر حمله به ضاحیه بیروت)، قیمت نفت اوج گیری ملموسی پیدا می کند و این مساله تاثیرات خود را در قیمت طیف متنوعی از دیگر کالاها و خدمات بین المللی نیز نشان می دهد. در شرایطی که بسیاری در غرب اذعان می کنند اگر همین حالا وضعیت تردد در تنگه هرمز عادی شود، قیمت ها در بازار جهانی انرژی تا سال ها عادی نخواهند شد، می توان به خوبی فهمید که چرا ترامپ به شدت مایل است جهان نسبت به مذاکرات ایران و آمریکا خوش‌بین باشد. 

نکته دوم اینکه ترامپ در مدت اخیر بارها و بارها این روایت کاملا غلط و انحرافی که ایران قرار است به آمریکا در مذاکرات با این کشور امتیاز بدهد را ترویج کرده است! موضوعی که موجب شده گزارش های مختلفی از تمسخر ترامپ در این رابطه در غرب منتشر شود و بسیاری به این نکته اشاره کنند که وقتی اهرم های در دسترس ایران به مراتب بیشتر از آمریکا است، چرا تهران باید به کاخ سفید امتیازی بدهد؟ این مساله به قدری جدی بوده که می بینیم ترامپ گاه و بیگاه به رسانه هایی که از پیروزی ایران حرف می زنند حمله می کند و آن ها را هدف توهین های خود قرار می دهد. از این رو، ترامپ به زعم خود می خواهد همان روایت انحرافی اش را با هدف کنترل شرایط و مدیریت بحران ادامه دهد. 

و نکته سوم اینکه ترامپ به هیچ وجه در موقعیت ماجراحویی تازه نظامی علیه ایران نیست. او سرمایه سیاسی و اقتصادی لازم برای یکچنین حرکتی را ندارد. از این رو، او با تاکید بر ادامه داشتن مذاکرات با ایران سعی دارد به زعم خود اینطور القا کند که مذاکره با کشورمان جواب نمی دهد و راهی جز اجرای گزینه نظامی علیه تهران نیست. البته حرکت به این سمت نیز تبعات مهلک تری را برای آمریکا به دنبال خواهد داشت. در عین حال، او هنوز امید دارد تا شاید بتواند از دل مذاکره با ایران، امتیازی به دست آورد و آن را به عنوان دستاورد در عرصه سیاست داخلی و خارجی آمریکا بفروشد. ورای این ها، ترامپ از رهگذر تداوم مذاکره با ایران به دنبال وقت خریدن است تا بتواند فضای تنفسی پیدا کند و ابعاد شکست خود از کشورمان در قالب جنگ رمضان را تا جای ممکن تلطیف کند. شکستی که هنوز تبعات جدی‌ترِ خود را به نمایش نگذاشته است.