دولت آمریکا در روزهای اخیر اقدام به اجرایی کردن طرح محاصره دریایی ایران کرده است. طرحی که دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا آن را به زعم خود با هدف آزادسازی کنترل تنگه هرمز از دستان ایران اجرایی کرده است. با این حال ایران نه تنها تنگه را کاملا در کنترل دارد بلکه حتی گزارش های رسمی از عبور شمار قابل توجهی از کشتی های کشورمان از محاصره تحمیلی حکایت دارند. اگر چه آمریکایی ها اخیر به دو کشتی ایرانی در آب های مجاور با کشورمان حمله کرده اند که البته نیروهای مسلح ایران هم تاکید کرده اند که پاسخ این اقدامات مجرمانه را خواهند داد.
با این همه، تقریبا اغلب صاحب نظران تاکید دارند که اعمال محاصره دریایی از سوی ترامپ علیه ایران ناشی از سردرگمی و ضعف رییس جمهور آمریکا و نه نشانه ای از اراده قوی و دست بالای وی در مواجهه با کشورمان بوده است.
در این چهارچوب، ورای تمامی اهرم هایی که ایران برای شکستن محاصره دریایی علیه خود در دسترس دارد کشورمان می تواند یک ابتکار قابل تامل را عملیاتی کند.
بر پایه این ابتکار، کشورهای عربستان و امارات به عنوان دو بازوی اصلی تجاوز اخیر آمریکایی ها به ایران، بایستی هدف اقدامات تنبیهی کشورمان قرار گیرند. امارات رسماً علیه ایران اقدام به پرواز درآوردن پهپاد و جنگنده کرد و سعودی ها نیز پایگاه های خود را به شکل گسترده در اختیار آمریکایی ها قرار دادند. خصومت ورزی که همچنان ادامه دارد. از این رو ایران می تواند دو بندر فجیره در امارات و جده عربستان که واردات و صادرات کشورهای مذکور اکنون از طریق آن ها انجام می شود را ناامن کند و از این رهگذر به آمریکا اعمال فشار کند تا محاصره دریایی علیه کشورمان لغو شود.
نکته مهم در این ابتکار این است که زین پس یک معادله جدید حاکم می شود و آن هم این است که امنیت دریایی ایران با امنیت دریایی در دریای سرخ و آب های جنوبی کشورمان گره می خورد و در عین حال، ایران همچنان کنترل تنگه هرمز را هم در اختیار دارد. به بیان ساده تر ایران یک اهرم قدرت جدید هم به اهرم تسلط خود بر تنگه هرمز میافزاید. موضوعی که خود می تواند سطح بازدارندگی کشورمان را به نحو قابل توجهی ارتقا بخشد.
