فاجعه اصلی در راه است/ این قدر سخنرانی نکنید!/ به فکر عزت ایران باشیم

  4050823021

هر روز اخبار فراوانی در رسانه‌ها منتشر می‌شود که دنبال‌کردن آن‌ها ـ حتی برای آنانی که اهل مطالعه اخبار هستند‌ ـ کار دشواری است. بسته خبری ـ تحلیلی «الف» با رصد اخبار، رویدادهای مهم و همچنین تحلیل‌های صورت‌گرفته، مخاطبان خود را از مهم‌ترین وقایع روز آگاه می‌کند.

فاجعه اصلی در راه است/ این قدر سخنرانی نکنید!/  به فکر عزت ایران باشیم

 همسایگان نگران!
 
روزنامه قدس نوشت:

درخواست کشورهای حاشیه خلیج‌فارس برای جلوگیری از حمله دوباره آمریکا به ایران، به یکی از عوامل مؤثر بر تصمیم ترامپ تبدیل شده است. رئیس‌جمهور آمریکا پس از دیدار با نخست‌وزیر قطر اعلام کرد فعلاً ضرورتی برای عملیات نظامی تازه نمی‌بیند. این تغییر موضع در شرایطی رخ داده که هزینه‌های جنگ، امنیت انرژی و زیرساخت‌های کشورهای منطقه را تحت فشار گذاشته است. بااین‌حال، واشنگتن همچنان بر ادامه محاصره ایران اصرار دارد؛ تناقضی که آزمون تازه‌ای برای دیپلماسی منطقه‌ای ایجاد کرده است. تحولات روزهای اخیر نشان می‌دهد کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند، اکنون بیش از گذشته از پیامدهای تشدید درگیری نگران‌اند. این وضعیت، فرصتی برای تقویت گفت‌وگوهای منطقه‌ای ایران ایجاد کرده است؛ هرچند اختلافات درباره هرمز و آینده امنیت خلیج‌فارس همچنان پابرجاست. ترامپ هفته گذشته پس از دیدار با نخست‌وزیر قطر اعلام کرد حمله دوباره به ایران در شرایط کنونی ضروری نیست. او به رویترز گفت قطر و عربستان خواهان حل مسالمت‌آمیز بحران هستند و امارات، بحرین و کویت نیز از ادامه وضعیت بدون حملات گسترده حمایت می‌کنند.اهمیت این موضع در جایگاه کشورهای درخواست‌کننده است. آن‌ها از شرکای امنیتی واشنگتن محسوب می‌شوند، اما تجربه ماه‌های گذشته نشان داده پایگاه‌های آمریکایی و زیرساخت‌های انرژی می‌توانند در صورت گسترش جنگ، به نقاط آسیب‌پذیر تبدیل شوند.بنابراین مخالفت با تشدید درگیری، لزوماً به معنای همراهی سیاسی این کشورها با ایران نیست؛ بلکه از محاسبه‌ای درباره هزینه‌های امنیتی و اقتصادی جنگ حکایت دارد.... در مجموع باید گفت ادامه جنگ برای متحدان منطقه‌ای آمریکا نیز هزینه‌هایی ایجاد کرده که نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت. درخواست این کشورها برای جلوگیری از حمله تازه، بر محاسبات واشنگتن اثر گذاشته، اما هنوز به پذیرش شروط ایران منجر نشده است.

اگر ایران بتواند دیپلماسی منطقه‌ای را با پیگیری رفع محاصره، توقف حملات و تضمین‌های متقابل همراه کند، زمینه توافقی پایدارتر فراهم خواهد شد. آزمون اصلی آن است که مکث نظامی واشنگتن از تصمیمی موقت به تعهدی قابل اتکا برای پایان جنگ تبدیل شود.

****

فاجعه اصلی در راه است!
 
 سردار یدالله جوانی معاون سیاسی سپاه پاسداران طی یادداشتی نوشته است:

برخی از رسانه ها و همچنین شخصیت های نظامی و سیاسی در آمریکا ، از جنگ کشورشان علیه ایران به خاطر پیامدهای این جنگ برای آمریکایی‌ها ، به عنوان یک فاجعه یاد کرده ، خواهان پایان دادن به این جنگ هستند.نکته مهم در این قضاوت ، گران شدن زندگی در غرب به ویژه در ایالت متحده به دنبال این جنگ است. آنان عمدتا جنگ را محکوم می کنند ، اما نه از منظر اینکه این جنگ ظالمانه و غیر انسانی بوده ، بلکه به خاطر شکست نظامی آمریکا در جنگ و پیامدهای خسارت بار در حوزه اقتصادی که تورم و افزایش قیمت ها را در غرب به دنبال داشته است.با صراحت می توان گفت ، غربی ها و خصوصا آمریکایی‌ها باید بدانند که بحران اصلی اقتصادی برای آنان با تداوم جنگ در راه است. این تصور که با تداوم جنگ ایران فرو خواهد ریخت ؛ یک تصور کاملا باطل است . مردم ایران در برابر دشمنان متجاوز ، با اراده‌ای پولادین ایستاده‌اند و با اذن الهی پیروز نهایی این جنگ خواهند بود.مردم ایران هزینه های ایستادگی برای پیروزی بر دشمن مستکبر را می پردازند و دستاوردهای این ایستادگی را ، حفظ استقلال ، عزت و تمامیت ارضی ایران می دانند . اما در مقابل آمریکایی‌ها با چه منطقی می خواهند هزینه های این جنگ ظالمانه را بپردازند؟آمریکایی‌ها باید بدانند ادامه دادن این جنگ ، نه تنها فاجعه اقتصادی بیشتری برای آنان در پی خواهد داشت ؛ بلکه از پیامدهای اصلی این جنگ ، فروپاشی ابرقدرتی آمریکا و پایان حضور ایالات متحده در منطقه غرب آسیا و به ویژه خلیج فارس خواهد بود.

جنگ احتمالی بعدی با پاسخ های کوبنده و بدون محدودیت جغرافیایی از سوی ایران ، به طور قطع یک جنگ فرامنطقه‌ای خواهد بود . این جنگ فرامنطقه‌ای از نتایج اصلی و قطعی اش ، فرو رفتن اقتصاد غرب در یک بحران شدید و به هم ریختن تمامی بازارهای انرژی ، مالی و بورس است.آمریکایی‌ها نه با جنگ و نه با تشدید تحریم‌ها ، هرگز نمی توانند از پیامدهای این جنگ فرار کنند . رهبران سیاسی و نظامی آمریکا تا کنون باید فهمیده باشند که ، تنها با پذیرش شکست و تأمین حقوق و شروط ملت ایران ، می توانند خسارت های خود را کاهش داده ، از فاجعه اصلی که در صورت ادامه جنگ برای آنان رقم خواهد خورد، جلوگیری نمایند.
 
 ****

کاخ سفید دوپاره !

وطن امروز نوشت:

 تنها یک روز پس از انتشار گزارش روزنامه آمریکایی وال‌استریت ژورنال درباره احتمال ورود «جی‌‌دی ونس» معاون رئیس‌جمهور آمریکا به مذاکرات مستقیم با ایران، دونالد ترامپ مسیر دیپلماسی با تهران را دستخوش تغییر و تحولاتی قرار داد و معاون خود را از پرونده مذاکرات با ایران کنار زد. پیش از آنکه ونس از مذاکرات با تهران از سوی ترامپ کنار زده شود، وال‌استریت ژورنال در گزارشی به نقل از مقام‌های آمریکا نوشته بود معاون رئیس‌جمهور آمریکا در حال بررسی دیدار مستقیم با ژنرال «محسن رضایی» دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران برای دستیابی به توافقی با هدف پایان دادن به جنگ است. ماموریت ترامپ برای ونس درباره مذاکره با ایران که از سوی مقامات آمریکا هم تایید شده بود اما خیلی زود متوقف شد و ترامپ با یک پیام صریح، مأموریت ونس را تغییر داد. وی در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال با انتقاد از تلاش‌های دیپلماتیک در مواجهه با ایران خطاب به معاونش نوشت: «ما به توافق با ایران نیاز نداریم». ترامپ سپس از ونس خواست تمام تمرکز خود را به مبارزه با آنچه فساد و جرائم گسترده در ایالت‌ها و شهرهای تحت مدیریت دموکرات‌ها خواند، اختصاص دهد. 

این دستور کوتاه ترامپ به معنای کاهش و محدود کردن تمرکز ونس از یکی از مهم‌ترین پرونده‌های سیاست خارجی آمریکا به یک مأموریت سیاسی و داخلی است. 
صرف نظر از اینکه کنار زدن ونس در پرونده ایران از سوی ترامپ نشانه‌ای از بلاتکلیفی ترامپ در مواجهه با ایران است، نکته مهم‌تر این است که کنار زدن ونس از مذاکره با ایران اختلافات پشت پرده در دولت تروریست آمریکا درباره ایران را روی صحنه آورد و آن را علنی کرد. رویترز هم در گزارشی نوشت کنار گذاشتن ونس از پرونده ایران فقط یک جابه‌جایی تشکیلاتی در دولت آمریکا نیست، بلکه نشانه‌ای از تشدید اختلافات در کاخ سفید بر سر چگونگی پایان دادن به جنگ، مذاکره با تهران و حفظ فشار نظامی و اقتصادی بر ایران است. 
وال‌استریت ژورنال هم گزارش داد پیش از آنکه ترامپ معاون خود را از پرونده ایران کنار بزند، ونس در عمل در حال تبدیل شدن به چهره اصلی دیپلماسی آمریکا در پرونده ایران بود و این مأموریت می‌توانست جایگاه استیو ویتکاف و جرد کوشنر، فرستادگان ترامپ را در مذاکرات تحت‌ تأثیر قرار دهد و در همین شرایط شاید رقابت‌های داخلی در دولت ترامپ باعث شد ترامپ ونس را کنار بزند.

****

 به فکر عزت ایران باشیم

 روزنامه اعتماد نوشت:
 
تیم ملی ایران که قرار بود برای برگزاری دو دیدار دوستانه با فلسطین و عراق راهی بصره شود با محدودیت پروازی از طرف دولت عراق مواجه شد و زمینی به این کشور رفت. بیشتر رسانه‌ها و کارشناسان این اقدام عراقی‌ها که ابتدا تیم ملی ایران را دعوت می‌کنند سپس اجازه پرواز نمی‌دهند را مصداق بارز توهین دانسته و از فدراسیون فوتبال بابت تن دادن به چنین وضعیتی به تندی انتقاد کردند. مخصوصا که یکی از مدیران تیم ملی در توییتی عجیب اقدام به سفیدشویی عراقی‌ها کرد و آنها را مجبور به پیروی از تحریم‌های امریکا نشان داد.
 طی روزهای بعد برخی رسانه‌های نزدیک به فدراسیون تلاش کردند مساله سفر زمینی تیم ملی پس از لغو پرواز توسط کشور عراق را مساله‌ای بی‌اهمیت جلوه بدهند، اما اعتراف امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی در کنفرانس خبری روز پنجشنبه نشان داد حق با آنهایی بوده که می‌گویند عراق به ایران و فوتبال کشورمان بی‌احترامی کرده و هر کس با این بی‌احترامی همراه شده باید مورد بازخواست قرار بگیرد. امیر قلعه‌نویی در این رابطه گفت: «قبل از صحبت درباره مسائل فنی، می‌خواهم یادآوری کنم که پرواز ما قرار بود از تهران به بصره انجام شود که به ما اطلاع دادند پرواز مستقیم ممکن نیست. تصور کردیم به دلیل مسائل امنیتی این اتفاق رخ داده، چون جان انسان‌ها برای‌مان مهم است ولی اگر فکر می‌کردیم مسائل سیاسی در میان بوده و هنوز هم نمی‌دانیم، هرگز به بصره نمی‌آمدیم، چون برای ما عزت ایران و مردم ایران از همه‌ چیز مهم‌تر است.»به اینکه امیر قلعه‌نویی چطور نمی‌دانسته لغو پرواز ایران سیاسی‌ است، با توجه به اتفاقات اخیر و وضعیت تیم‌های ایرانی و توییت یکی از  مدیران تیم ملی که به صراحت قید کرده بود پرواز تیم ملی به عراق به خاطر تحریم‌های امریکا لغو شده، کاری نداریم. فرض را بر این می‌گذاریم سرمربی تیم ملی آنقدر دغدغه و درگیری ذهنی داشته که واقعا تصور کرده پرواز ایران به عراق به خاطر مسائل امنیتی لغو شده. حتی کاری نداریم که قلعه‌نویی با وجود اعلام رسمی یکی از مدیران فدراسیون و گزارش رویترز مبنی بر تاثیر تحریم‌های امریکا روی لغو پرواز تیم ملی می‌گوید: «هنوز هم نمی‌دانیم.» مساله اینجا فراتر از قلعه‌نویی است و مستقیما مربوط به راس فدراسیون می‌شود که روی صندلی ریاست فدراسیون نشسته و دستور سفر تیم ملی را در این شرایط داده است. 

تاکید سرمربی تیم ملی نشان می‌دهد که ماجرا اصلا یک سوءتفاهم یا اتفاق عادی یا ساخته ذهن رسانه‌ها و کارشناسان نیست. مساله مهم است و همان‌طور که قلعه‌نویی می‌گوید با «عزت ایران» و «مردم ایران» گره خورده است. البته نه اینکه کشور همسایه ما بتواند با این کارها به عزت کشور و مردم خدشه‌ای وارد کند، اما این چیزی از مسوولیت کسانی که باید از این عزت مراقبت کنند، کم نمی‌کند. 

*****

حاشیه سازی در باره کارت‌ سوخت

روزنامه فرهیختگان نوشت: 
 
جمع‌آوری کارت‌های سوخت اضطراری جایگاه‌داران از ۱۱ استان کشور، دور جدید اجرای سیاست دولت برای مدیریت بازار بنزین است؛ سیاستی که با هدف افزایش نظارت بر توزیع سوخت و هدایت مصرف‌کنندگان به استفاده از کارت شخصی دنبال می‌شود. بااین‌حال، اجرای این طرح پرسش‌های بسیار جدی را درباره نحوه تأمین سوخت خودروهای پرمصرف، وضعیت مصرف‌کنندگان فاقد کارت سوخت و میزان اثربخشی این شیوه در کاهش ناترازی بنزین مطرح کرده است. به‌ویژه آنکه روزانه حدود ۵۹ میلیون لیتر بنزین از طریق کارت‌های اضطراری جایگاه‌ها توزیع می‌شود و تغییر سازوکار فعلی می‌تواند بر الگوی مصرف و دسترسی گروه‌های مختلف به سوخت اثر بگذارد. شرکت ملی پخش به دنبال جایگزینی کارت شخصی است. بر اساس آمار اعلامی مدیرعامل این شرکت، در ۱۶ شهریور ۱۴۰۵، روزانه ۱۴۴ میلیون لیتر بنزین مصرف شده که ۴۱ درصد آن، معادل حدود ۵۹ میلیون لیتر، از طریق کارت‌های اضطراری جایگاه‌ها توزیع شده است.

در شرایطی که مردم هنوز با تبعات جنگ و نااطمینانی‌های ناشی از احتمال جنگ یا حتی فضای نه صلح و نه جنگ، دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اعلام محدودیت‌های تازه در دسترسی به بنزین می‌تواند فراتر از یک تصمیم اقتصادی، پیامدهای اجتماعی به همراه داشته باشد. بنزین بخشی از زندگی روزمره مردم است؛ از رفت‌وآمد به محل کار و جابه‌جایی‌های شهری گرفته تا فعالیت مشاغلی که معیشتشان به مصرف سوخت وابسته است.  حالا در چنین فضایی، طرح محدودیت برای استفاده از کارت‌های سوخت جایگاه‌داران، بدون آنکه تکلیف سوخت‌گیری مازاد و نحوه دسترسی مردم به بنزین روشن شده باشد یا حتی برنامه مشخصی برای کسانی که به هر دلیلی کارت سوخت ندارند، کارتشان مفقود شده یا مصرفشان بیش از 160 لیتر در ماه است، ارائه شده باشد، می‌تواند به نگرانی و سردرگمی دامن بزند.

****

این قدر سخنرانی نکنید!
 
 روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:

هرچه بیشتر افزایش دادن قدرت دفاعی و تهاجمی کشور از وظایف حتمی حکمرانان است و کوتاهی در آن پذیرفته نیست. اینکه قرآن کریم فرموده «وَ أعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة وَ مِنْ رِباطِ الْخَیلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ‌الله وَ عَدُوَّکُمْ...» تأکید بر عملی ساختن همین وظیفه قطعی و حتمی است ولی همه باید توجه داشته باشند که میان عمل به وظیفه با شعار دادن و حتی بعد از عملی ساختن وظیفه درباره آن داد سخن دادن تفاوت زیادی وجود دارد.چه بسیار توانائی‌ها که در اختیارند ولی ضرورتی ندارد درباره آنها شعار داده شود و حرف زده شود. در بخش تصمیمات هم چه بسا اقداماتی که مقرر است انجام شوند ولی نه لزومی دارد درباره آنها سخنی گفته شود و نه صلاح است اطلاعاتی درباره آنها درز پیدا کند.

نکته ظریف‌تر درباره مسائل دفاعی و امنیتی و اطلاعاتی اینکه هر چیزی را نباید هرکسی بگوید. برای مسئولین مختلف در سطوح گوناگون، انواع جایگاه‌ها و رده‌های مخصوص، وظایفی در نظر گرفته شده و محدودیت‌هائی وجود دارد که رعایت آنها ضروری است و تجاوز از آنها مشکل‌آفرین است. متأسفانه برخلاف این چارچوب‌ها و ضوابط، هرکسی در هر قوه از قوای سه‌گانه یا در هر نهادی از نهادهای فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، هنری، نظامی، انتظامی، اقتصادی، سیاسی و... و هر فردی در هر رده‌ای از این مجموعه‌ها به خود اجازه می‌دهد درباره حساس‌ترین موضوعات اظهارنظر کند و حتی وارد جزئیات شود. تأسف بالاتر اینکه در نظام جمهوری اسلامی هرکس به مسئولیتی برسد حتی اگر یک ساعت هم پای درس فن بلاغت ننشسته باشد خود را سخنران می‌پندارد و سخنرانی کردن را بخشی اجتناب‌ناپذیر از وظایف ذاتی خود می‌داند و صرفنظر کردن از آن را در ردیف گناهان کبیره محسوب می‌نماید! صادر کردن بیانیه و اطلاعیه و قطعنامه هم که از مستحبات موکده تلقی می‌شود با این قید که استحباب آن وقتی بیشتر می‌شود که تمایلات خود را به افکار عمومی نسبت بدهند بدون آنکه نظرسنجی یا همه‌پرسی اصل و نسب‌داری انجام داده باشند.

****

شما معجزه می‌بینید!

 عبدالله گنجی در روزنامه جوان نوشت:

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام ۲۰ فروردین‌ماه امسال نوشتند: به همسایگان جنوبی ایران می‌گوییم شما در حال دیدن یک معجزه هستید. آیت‌الله جوادی‌آملی اخیراً فرمودند: «هیچ‌گاه فکر می‌کردیم روزی برسد که ما دو ابرقدرت را مچاله کنیم؟ هیچ فکر می‌کردیم؟ دنیا فکر می‌کرد؟ خود آنها فکر می‌کردند؟ به جایی رسیدیم که دو ابرقدرت حمله کردند و جامانده، این معجزه نیست؟ حتماً معجزه این است که یک سنگ حرف بزند؟»

شاید در نگاه اولیه و توأم با انتقاد، ادعای معجزه را توهم بدانیم و القای خودستایی از آن استنباط شود، اما باید برای فهم آن استدلال کرد. برای فهم معجزه‌گون بودن صحنه نبرد سه شرط یا سه پیش‌نیاز لازم است. اول اینکه بر تاریخ معاصر ایران اشراف داشته باشیم. بدون اشراف بر تاریخ ایران معاصر، ارزش‌گذاری بر انقلاب اسلامی و نتایج این جنگ مشکل خواهد بود. چون آن تجربه تلخ و تحقیر ایرانیان، تجزیه چندباره کشور، قرارداد‌های استعماری، اشغال چندباره، کاپیتولاسیون و کودتا با انقلاب اسلامی تمام شد. گذشت آن روزی که ایران وجه‌المصالحه قدرت‌های بزرگ قرار می‌گرفت.شرط دوم این است که ما در چه شرایطی قرار داشتیم که به ما حمله شد؟ این را باید خوب بفهمیم. ایران با تحریم‌های حداکثری، محاصره اقتصادی، تورم بالا، نارضایتی اقتصادی، تحریم تسلیحاتی و صرفاً با تکیه دفاعی بر سلاح بومی، مورد حمله قرار گرفت. کدام کشور می‌تواند با این پنج شرط بجنگد؟...بعد سوم معجزه، مردمی هستند که با سرمای اسفند ۱۴۰۴ به میدان آمدند، گرمای تابستان را تحمل کردند و اکنون دوباره با سرما در وسط خیابان هستند. معجزه مستتر در این جماعت این است که این مردم اولین طبقه‌ای هستند که فشار اقتصادی بر گرده آنان است، یعنی آسیب‌پذیران در صف اول دفاع از کشور و جمهوری اسلامی هستند و قاعده کوخ‌نشینان همچنان معتبر است. اما مرفهین یا به تعبیر امام مرفهین بی‌درد در این سرما و گرما به دنبال لذت بردن از مواهب حیات هستند....سطح چهارم معجزه این است که دشمن مجهز به پیشرفته‌ترین بمب‌ها و هواپیماها، از نابودی سلاح، خط تولید و خط شلیک ما عاجز ماند. این عجز به صورتی است که همه امکانات از قبیل ناو و هواپیما و حتی از خاموش کردن آتش ایران در یک نقطه مانند هرمز عاجز است...سطح پنجم و بسیار مهم این معجزه شیوه جابه‌جایی رهبری است. بیش از ۱۰ سال بود که دشمنان منتظر فوت رهبر شهید بودند تا با امنیتی کردن فضای کشور در سایه نارضایتی اقتصادی کار را تمام کنند.

****

 پاسکاری ارزی میان بانک مرکزی و صمت

روزنامه  قدس نوشت:

در ماه‌های اخیر که تشدید محدودیت‌های ارزی ناشی از جنگ و تحریم، مدیریت هدفمند منابع ارزی و اولویت‌بندی مصارف وارداتی را به محور اصلی سیاست‌گذاری‌های اقتصادی کشور تبدیل کرده، اختلاف دیدگاه بانک مرکزی و وزارت صمت درباره سهمیه‌بندی جدید ارز واردات هم آشکارتر شده است، به‌طوری که هر یک «توپ مسئولیت» این سیاست‌ها را به زمین دیگری می‌اندازد. در شرایطی که معاونت اقتصادی سازمان بازرسی کل کشور بر ضرورت اولویت‌بندی تخصیص ارز در شرایط جنگی و بانک مرکزی هم در همین راستا بر تأمین ارز کالاهای اساسی، دارو، ذخایر راهبردی و مواد اولیه تولید تأکید دارند، وزارت صمت راهکارهایی همچون واردات بدون انتقال ارز و ترخیص درصدی کالا را با هدف تسهیل واردات و جلوگیری از رسوب کالا در پیش گرفته است.

سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت با رد محدود شدن واردات به ۶۶ کد تعرفه تأکید می‌کند اولویت‌بندی جدید کالاها با هدف تسریع در تأمین ارز اقلام اساسی مشمول قیمت‌گذاری و مرتبط با معیشت مردم و متناسب با سیاست‌های بانک مرکزی انجام شده و سیاست‌گذاری در حوزه ارز شامل قیمت‌گذاری، تخصیص و تأمین بر عهده بانک مرکزی است و وزارت صمت اختیار مستقلی در این زمینه ندارد. بر این اساس ارز گروه اول از محل ارز مبادله‌ای و با نرخی پایین‌تر از نرخ توافقی تأمین می‌شود. گروه دوم ارز حاصل از صادرات را با نرخ توافقی دریافت می‌کند و گروه‌های سوم و چهارم، شامل کالاهای دارای مشابه داخلی از جمله CBU و CKD از ارز توافقی یا سپرده متقاضی استفاده خواهند کرد و این گروه‌بندی به معنی محدودیت واردات نیست؛ بلکه چارچوب اولویت‌بندی و تأمین ارز است.به گفته عزت‌الله زارعی وزارت صمت در دوران جنگ تحمیلی سوم ابتدا ۲هزارو۸۸۵ قلم کالا را در اولویت تخصیص ارز قرار داد که این تعداد با توجه به نیاز جامعه به ۴هزارو۵۵۰ قلم افزایش یافت و در صورت نبود محدودیت ارزی، ترجیح این وزارتخانه ثبت سفارش و تخصیص ارز برای تمامی گروه‌های کالایی است.

گفتنی است بنا بر اعلام بانک مرکزی از ابتدای سال تا نیمه آبان نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار ارز برای واردات کالاهای اساسی، دارو و مواد اولیه واحدهای تولیدی تأمین شده و کمبودی در عرضه کالاهای اساسی وجود ندارد، حال آنکه تراز منفی تجارت غیرنفتی نشان از بی‌توازنی ارزی کشور دارد و ناظران با توجه به احتمال تشدید فشارهای بیرونی ازجمله جنگ، تحریم‌ و محاصره دریایی، اهمیت هم‌نوایی در سیاست‌گذاری‌ها، تفکیک مسئولیت‌ها، بازنگری در ثبت سفارش، حذف تقاضاهای غیرضروری و شفافیت تخصیص ارز را دوچندان می‌دانند؛ به‌ویژه آنکه سازمان برنامه و بودجه نیز تدوین بودجه ۱۴۰۶ را با سناریوهای مختلف ازجمله توقف کامل درآمدهای نفتی در دستور کار دارد.

****

سناریوی سوخته اختلاف‌افکنی

روزنامه خراسان نوشت:

  همزمان با تهاجم نظامی دشمن و محاصره اقتصادی کشورمان، اقدامات تبلیغی و رسانه ای از سوی رسانه های دشمن در کار است تا با به هم ریختن امنیت روانی مردم مقاوم کشورمان که تاکنون توانسته اند با حفظ اتحاد مقدس دشمن را پس بزنند؛ زمینه اختلاف و خدشه به وحدت ملی ایجاد شود. در همین زمینه شاهدیم که به تازگی اختلاف نمایی از رابطه دبیر شورای عالی امنیت ملی با رئیس هیئت مذاکره کننده کشورمان در دستور کار این رسانه ها قرار گرفته است...  پیــش از ایــن جریــان معانــد بــا محوریت رسانه ضدایرانی اینترنشــنال در ماه های ابتدایی امســال (روزهای پایانــی جنــگ، پــس از آتش بــس و هــنگام انجــام مذاکــرات منتهی بــه تفاهم نامه اسلام آباد) ســعی در اختلاف افکنی میان گروه‎ها، نهادها و مســئولان کشور با دوگانه ســازی میان ســپاه و دولت ، فرمانده سپاه و رئیس جمهور، قالیباف-جلیلی و ... داشت و امروز این دروغ سازی به ایستگاه دوگانه سازی میان رضایی و قالیباف رسیده است. بدیهی است که در بازه های زمانی مختلف به مرور دروغ بودن این ادعاها اثبات شده است، هرچند که راهبرد تبلیغی دشمن، روایت سازی با فرمول تکرار است؛ به این صورت که این رسانه ها با تکرار مکرر این گونه مواضع سعی می کنند با ایجاد فراگیری کاذب مخصوصا با استفاده از الگوریتم های مجازی روایت مطلوب خود از سران نظام را در خاطر مخاطب حک کنند. 
نظری به مواضع اخیر رضایی و قالیباف نشان می دهد که برخلاف ادعای این رسانه ها، مواضع مسئولان نظام عملا مشابه یکدیگر است و بر خلاف آنچه  برخی رسانه های معاند و برخی جریانات سیاسی در داخل در صدد القای آن هستند؛ مواضع یکسان دبیر شعام و رئیس هیئت مذاکره کننده برآمده از تصمیمات مجموعه شورای عالی امنیت ملی و با تایید و راهبری رهبر انقلاب است. از طرف دیگر باید توجه داشت که شکست دشمن تا به امروز و اداره کشور به رغم محاصره، دستاوردهایی هستند که بدون همدلی و وحدت مسئولان به دست نمی آمدند و طبیعی است که دشمن به دنبال خدشه وارد کردن به رمز موفقیت ایران باشد. 

دیدگاه کاربران


نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.

yektanetتریبون

آخرین عناوین