یکی از موضوعاتی که در بحبوحه جنگ رمضان با بازتاب های گسترده ای رو به رو شد، هدف قرار گرفتن یک جنگنده اف 15 آمریکایی بر فراز حریم هوایی ایران و فرود اضطراری خلبان آن در کشورمان بود. اگرچه آمریکایی‌ها با به جا گذاشتن خسارات و هزینه های فراوان در نهایت این خلبان آمریکایی را از ایران خارج کردند با این حال، مدتی بعد، وی در جریان شرکت در یکی از جلسات استماع در آمریکا، مسائلی را در مورد قدرت نظامی کشورمان مطرح کرد که برخی از آن به عنوان شوک اطلاعاتی بزرگ به آمریکا صحبت کرده اند. 

به طور خاص این خلبان آمریکایی گفته بود که ده ها پهپاد ایرانی را در قالب شمایل یک عروس دریایی دیده که در حال حرکت بوده اند. این مساله به زعم بسیاری از صاحب نظران عرصه فناوری و نظامی به این معناست که ایران توان هدایت و کنترل شمار زیادی از پهپادها را به وسیله تعداد محدودی اپراتور در اختیار دارد و این مساله توانمندی است که کشورهای زیادی در دنیا آن را در اختیار ندارند. 

با این حال، جالب بود که پس از این اعتراف خلبان آمریکایی، جریان های سیاسی و رسانه ای غربی مدعی شدند که این فناوری مالِ خود ایران نیست و چینی ها و روس ها آن را به ایران اداده اند! در جریان درگیری های جاری نیز پس از حملات کوبنده ایران به پایگاه نظامیان آمریکایی در خاک اردن و به هلاکت رسیدن شماری از آن ها، رسانه های غربی یک مرتبه دیگر مدعی شده اند که ایران با استفاه از فناوری روسی و چینی توانسته توان موشکی خود را ارتقا بخشد و اهداف آمریکایی در منطقه را با دقت بالا مورد اصابت قرار دهد. 

به بیان ساده تر، آمریکایی ها و کلیت جهان غرب می خواهند شکست های خود را از ایران، به پیوندهای کشورمان با چین و روسیه و نه توانمندی های ایران مرتبط سازند. این دستورکار و حقه قدیمی با دو هدف عمده مد نظر است. 

اول اینکه دشمن می خواهد قدرت و توان فناورانه ایران را تا جای ممکن کوچک انگاری کند و اینطور وانمود کند که ایران از ناحیه خودش قدرت چندانی ندارد. این ادعا در شرایطی مطرح می شود که سال های سال قبل از درگیری های جاری، جهان غرب مدعی بود موشک های ایران فتوشاپ هستند و ایران در مورد قدرت خود اغراق می کند. اکنون نیز آن ها فقط شکلِ بازی روانی و تبلیغاتی خود را پس از چشیدن طعم قدرت کشورمان تغییر داده‌اند. 

نکته دوم اینکه با مطرح کردن نام سایر کشورها در مورد توان و قدرت ایران، آن ها می خواهند اینطور وانمود کنند که ایران کشوری غیرمستقل است و با اتکا به قدرت خود نتوانسته به دستاوردهای فعلی برسد. این مساله از آن منظر مهم است که غربی ها به شدت هراس دارند که مبادا ایران به یک الگوی عالم‌گیر برای ملتهای آزاده جهان تبدیل شود. موضوعی که خود می تواند سیلی از بحران ها را برای آن ها نوید دهد.