در مذاکرات ایران و آمریکا و کنشگری فعال میانجی‌گران قطری و پاکستانی، تحلیل و دیدگاه‌های مختلفی در مورد چشم اندازهای آتی این مذاکرات مطرح می شود. در این میان، بسیاری به طور خاص این سوال را مطرح می کنند که کاخ سفید از مذاکره با ایران چه می خواهد؟ اگرچه ظاهر این سوال کلیشه ای به نظر می رسد و بسیاری تاکید می کنند که آمریکا همانطور که ترامپ هم بارها گفته به چیزی جز تسلیم ایران قانع نیست با این همه، به نظر می رسد رئیس جمهور آمریکا و دولت او، از مذاکرات جاری با ایران دو هدف محوری را دنبال می کنند. 

اول اینکه آن ها می خواهند شانس جمهوریخواهان جهت پیروزی در انتخابات میاندوره ای کنگره را که در نتیجه جنگ افروزی علیه ایران به شدت کاهش پیدا کرده بود، بار دیگر افزایش دهند. اساسا به همین دلیل هم است که برخی تحلیلگران معتقدند ایران باید روند تنش و منازعه با آمریکا را به نحوی مدیریت کند که جمهوریخواهان آمریکا از دو مجلس سنا و نمایندگان، دست کم یکی را به دموکرات ها واگذار کنند. اگر جمهوریخواهان بتوانند بار دیگر کنترل هر دو مجلس را به دست بگیرند، به احتمال زیاد بار دیگر روند فزاینده ای از فشارها را بر ایران متمرکز خواهند کرد. از این رو، دولت ترامپ از رهگذر کاهش تنش ها با ایران، نیم‌نگاهی جدی به انتخابات میاندوره‌ای کنگره دارد. 

نکته دوم اینکه دولت ترامپ و تیم سیاست خارجی او سعی دارند به زعم خود موجب آنچه که تغییر رفتار ایران می خوانند، شوند. به بیان ساده تر، آن ها می خواهند نسخه ای از ایران در نتیجه مذاکرات در سطح منطقه و جهان برجسته شود که از انقلابی‌گری فاصله داشته باشد و مزایای زیادی را پیش روی خود به واسطه تعامل با آمریکا ببیند. این موضوع نیز چیزی است که بسیاری از تئوریسین های غربی در مدت اخیر به آن اشاره داشته اند و بسیاری در داخل نسبت به آن هشدار می دهند. 

تردیدی نیست که ایران هم راهبردهای خاص خود را دارد و بنا ندارد در پازل طراحی شده از سوی دشمنان بازی کند. آنچه واضح است، می‌توان از فرصت های فعلی در راه تقویت قدرت و امنیت ملی ایران استفاده کرد. پایبندی بر اصول انقلاب اسلامی، چیزی نیست که ایران بنای سازش در مورد آن را داشته باشد.