تجمعاتی به نام شور، اما در واقعیت بی‌مزه  ،  آقایان مدیر، قرار نیست به اسم اتحاد، وطن و تجمع‌های مردمی، شورِ بی‌مزگی را به جامعه تزریق کنید و هر چیزی را به صحنه بیاورید. اتحاد ملی امر مقدسی است، اما نه به قیمت نادیده گرفتن اصول و مرزهای اخلاقی. آوردن عروس با پاهای لخت، حضور دختران با حجابِ نامناسب و ظاهری زننده در برنامه‌هایی که داعیه‌دار هویت دینی و ملی هستند، نه تنها شور و حماسه نیست، بلکه عبور علنی از خط قرمزهای دین و جریحه‌دار کردن عفت عمومی است. مردم وقتی این صحنه‌ها را می‌بینند، با خود می‌پرسند: آقایان، به کجا می‌روید؟

تناقض در رفتار؛ از مهسا امینی تا امروز

اینجا یک تناقض بنیادین مطرح است که پاسخ آن را باید صادقانه داد؛ آیا فقط مهسا امینی بی‌حجاب بود که چنان حساسیت‌ها و بحران‌هایی را به همراه آورد؟ چرا آن روزها آن رفتارها خط قرمزِ غیرقابل‌عبور بود و برایش هزینه‌ها داده شد، اما امروز در همان تجمعاتی که با حمایت مستقیم دستگاه‌های دولتی و نهادها برگزار می‌شود، شاهد همان بی‌حجابی‌ها و رفتارهای ساختارشکن هستیم و نه تنها واکنشی نمی‌بینیم، بلکه گویی عادی‌سازی شده است؟ این دوگانگی در رفتار، بدنه مؤمن جامعه را بیش از هر چیز دلسرد می‌کند. اگر حجاب و حیا، ارزش است، نباید با سلیقه‌های تبلیغاتی و نیازهای مقطعیِ مدیران، تغییر ماهیت دهد.

چرا خوانندگانِ کاباره‌ای؟

در کنار این موضوع، حضور افرادی که کارنامه هنری‌شان در کاباره‌های دولت‌های غربی شکل گرفته و هیچ سنخیتی با گفتمان دینی این نظام ندارند، چه توجیهی دارد؟ آیا قحط‌الرجال هنری و فرهنگی در این کشور رخ داده است که برای جذبِ جمعیت و پر کردن میدان، باید به سراغ چهره‌هایی رفت که هویت‌شان در تقابل با ارزش‌های ماست؟ این اقدام، نه تنها «جذب حداکثری» نیست، بلکه دهن‌کجی به باورهای مردمی است که برای حفظ این ارزش‌ها سال‌ها ایستادگی کرده‌اند. این‌که بخواهیم با ابزارهای غربی‌پسند و رفتارهای تقلیدی، اتحاد ملی بسازیم، راهی است که پیش از این آزموده شده و نتیجه‌ای جز دور شدن از اصالت‌ها نداشته است.

سخن پایانی:

اصالت با تجمع معامله نمی‌شود مردم ایران با شادی و نشاط مخالف نیستند، بلکه با «ابتذال» و «عادی‌سازی گناه» به نامِ اتحاد مخالف‌اند. مردم انتظار دارند در برنامه‌هایی که نام وطن و اسلام بر آن است، حرمت‌ها حفظ شود. اگر قرار است برای دیده شدن، حیا و عفت عمومی را قربانی کنید، نه تنها به اتحاد نمی‌رسید، بلکه گسست‌های عمیق‌تری در جامعه ایجاد خواهید کرد. مراقب باشید که در پیچ و خمِ بازی‌های سیاسی و نمایش‌های رسانه‌ای، راه را گم نکنید؛ چرا که اصالت، چیزی نیست که بتوان آن را با هیچ تجمعی معامله کرد. به جای این نمایش‌های بی‌ریشه، بهتر است به تقویت همان اصول و ارزش‌هایی بازگردید که قرن‌ها ضامن بقای هویت ایرانی-اسلامی ما بوده است.