1. ملت بزرگ ایران در وسط جنگ با دو قدرت اتمی دنیا (آمریکا و رژیم غاصب اسرائیل)، با قدرتمند ترین ارتش دنیا (آمریکا) ومتحدان منطقه ای آن در حال دفاع از خود در برابر متجاوزان است. یک ملت و یک کشور در طول یک قرن یا قرن ها احتمالاً شاهد وقوع یک جنگ علیه تمامیت ارضی خود باشد. اما ایرانیان در طول کمتر از 50 سال (از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 1357 و سقوط نظام پادشاهی در ایران) شاهد سه جنگ بوده اند: جنگ تحمیلی 8 ساله رژیم بعثی صدام (شهریور 1359 تا پذیرش قطعنامه 598 سازمان ملل متحد در سال 1368) و اعلام رسمی عراق به عنوان متجاوز جنگ علیه ایران، جنگ 12 روزه در خرداد 1404 توسط آمریکا و اسرائیل و جنگ رمضان از 9 اسفند 1404 تا کنون در اردیبهشت 1405

2. این سه جنگ در کنار کودتاهای متعدد، ترورهای فرقه مجاهدین خلق (منافقین)، تجزیه طلبی گروهک های وابسته به بیگانه و ... که خسارات انسانی و مادی فراوانی را به دنبال داشته است را حساب کنیم، و بیش از صد شورش بزرگ و کوچک در نیم قرن اخیر نشان می دهد که مسئولان کشور بخش زیادی از امکانات، بودجه، زیرساخت ها و تصمیمات راهبردی و کاربردی را صرف مقابله با این کودتاها، شورش ها، جنگ ها کرده اند.

3. واکاوی دلایل و چرایی این وضعیت از نظر داخلی و خارجی مجال و فرصت جداگانه ای را می طلبد که عمری بود بدان خواهم پرداخت. چرا که بر این باورم، زمینه ها، دلایل، پیدایش و چرایی این وضعیت برای اکنون و آینده کشور بس مهم است و باید با کالبد شکافی این شرایط، راه های جلوگیری از وقوع درباره آن را بدرستی و به موقع اتخاذ کرد تا کشور فرصت سازندگی، عمران، آبادانی، ثبات و پیشرفت دائمی را داشته باشد.
 
4. اما آنچه که هم اکنون باید بیش از همه امور مورد توجه مسئولان و ملت بزرگ ایران را به خود مشغول کند شرایط و زمانه اکنون است که در آن بسر می بریم. جنگی تجاوزکارانه، غیر قانونی، ضد بشری توسط آمریکا، اسرائیل و متحدان آنها از 9 اسفند 1404 آغاز گردید: بیش از 13 هزار هدف بمباران شد، بیش از 4000 نفر به شهادت رسیدند. شهادت 168 دانش آموز مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب، شهادت رهبر و قائد عظیم الشأن و جمعی از مسئولان و فرماندهان نظامی و دانشمندان بخشی از جنایات دشمن متجاوز ایران است.

5. ما در دنیا تنها هستیم. از قراردادهای راهبردی 25 ساله با روسیه و چین، عضویت در سازمان های جهانی مثل سازمان ملل متحد هم کمکی عاید ما نشده است. با این همه در سایه الطاف الهی، حضور مقتدرانه مردم در میادین و خیابان های کشور، نیروهای مسلح رشید و مقتدر، دولت پای کار و خدمتگذار و رهبری انقلاب این ایران است که پیروز میدان بود و ایستادگی و مقاومت ایرانیان و قدرت آفندی و پدافندی ایرانیان، جهانیان را به تحسین وادار کرده است.

6. ما در وسط جنگ، میان معرکه و نبرد با دشمنان هستیم. جنگ برنده را نباید ببازیم. راه پیروزی آن است که وحدت و اتحاد مقدس خود را حفظ و تقویت کنیم. از هر گونه اختلاف که انسجام ملی را دچار خدشه می کند، جداً اجتناب کنیم. دست از انحصار گرایی و مصادره «میدان و خیابان» به نام خودمان، این جناح یا آن گروه سیاسی برداریم.
 
هر آن امکان حمله دوباره دشمنان وجود دارد. باید آسیب ها و چالش های خودمان را که از آن ضربه خوردیم بشناسیم و به سرعت در صدد جبران آن برآییم. برای اکنون و پسا جنگ برنامه و راهبرد مدون داشته باشیم. ما در وسط تاریخ در قرن بیست و یکم قرار داریم. اجازه حتی یک خطا نداریم. بار مسئولیت همه ما بس سنگین است و همه ما در برابر خدا، مردم، تاریخ و شهدا مسئولیم.