رضا داوری‌ اردکانی: ایران بار دیگر از آتش فتنه سرفراز بیرون می‌آید

  4050116055

در بحبـــــوحـــه جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، رضا داوری‌ اردکانی، استاد فلسفه با نگاهی تاریخی، تصویری قابل تأمل از موقعیت ایران ارائه می‌دهد؛. از منظر او، ایران صرفاً یک واحد سیاسی در جغرافیای جهان نیست، بلکه «چیزی بیش از یک کشور» است؛ یک «حقیقت تاریخی» که در طول قرن‌ها، از دل بحران‌ها و ویرانی‌ها سر برآورده و خود را بازسازی کرده است.روزنامه ایران اینگونه روایت داوری را بازتاب داده است .

رضا داوری‌ اردکانی: ایران بار دیگر از آتش فتنه سرفراز بیرون می‌آید


او در توصیف این تداوم تاریخی می‌گوید:«ایران تاریخی بزرگ است و او جوهری در درون دارد که آن را از بلاهای هولناک و فتنه‌های روزگار حفظ می‌کند. هر بار از آتش فتنه سرفراز بیرون آمده است. خدا کند که این‌بار هم چنین باشد.»

او برای تقویت این نگاه، به نمونه‌های تاریخی اشاره می‌کند که نشان‌دهنده قدرت جذب و دگرگون‌سازی ایران است:«مغول‌ها به قصد کشورگشایی و تصرف سرزمین به ایران هجوم نیاوردند، بلکه آمدند بکشند و ویران و نابود کنند، اما چندان دیری نپایید که گویی از مغول‌ بودن منصرف شدند. ایران، عنصر مغولی در وجودشان را نابود کرد و آنان را در خدمت خود گرفت.» این روایت، ایران را نه قربانی صرف، بلکه «بازیگری فعال در تغییر سرنوشت مهاجمان» تصویر می‌کند.

این فیلسوف و متفکر در همین چهارچوب، به شکل‌گیری زبان فارسی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نمودهای تداوم فرهنگی ایران اشاره می‌کند:«ایران به زبان فارسی نیاز داشت و می‌بایست زبان فارسی پدید آید تا یکی از دوران‌های بزرگ تاریخش را با آن آغاز کند.» از نگاه او، این زبان و میراث ادبی، نه‌تنها عامل هویت‌بخش ملی، بلکه عنصری اثرگذار در فرهنگ جهانی بوده است.

این استاد فلسفه در عین حال، تصویری انتقادی از جهان معاصر ارائه می‌دهد و آن را «جهان کینه و دشمنی» می‌نامد که در آن «مجال غلبه زشتی و پلشتی بر زیبایی و پاکیزگی» فراهم شده است. در این میان، او نقش فرهنگ و شعر فارسی را به‌عنوان نیرویی در برابر این زوال برجسته می‌کند و یادآور می‌شود که بدون این میراث، «جهان افسرده‌تر و پربلاتر و نومیدتر بود.»

با این حال، او نسبت به وضعیت کنونی ایران نیز نگاهی واقع‌بینانه دارد و از دشواری درک آینده سخن می‌گوید:«درک و فهم وضع کنونی و آینده ایران دشوار است و گویی زبان، تسلیم کلمات احساساتی شده است.» او همچنین به موقعیت ژئوپلتیک حساس ایران اشاره می‌کند که می‌تواند هم فرصت و هم تهدید باشد؛ موقعیتی که ممکن است قدرت‌های جهانی را به تلاش برای مهار پیشرفت ایران سوق دهد.

در نهایت، با وجود اذعان به «ابتلا و دردمندی» ایران و لزوم «طبیبانی که دردش را بشناسند»، او به افقی امیدوارانه اشاره دارد و می‌گوید:«با امید به لطف الهی و با شجاعت فرزندان دلاورش، از بلای کنونی نیز پیروز و سرفراز بیرون خواهد آمد.» این نگاه او، بیانگر نوعی میهن‌دوستی مبتنی بر تاریخ، فرهنگ و ایمان به تداوم ایران است؛ نگاهی که جنگ کنونی را نه پایان، بلکه یکی دیگر از آزمون‌های تاریخی این سرزمین می‌داند.

yektanetتریبون

آخرین عناوین