تاکنون شاهد انتشار دیدگاه ها و نظرات مختلف و زیادی در مورد جنگ رمضان و تبعات آن برای اقتصاد و سیاست جهانی بوده ایم. شمار زیادی از صاحب نظران سعی دارند از منظر و دیدگاه خاص خود ریشه های جنگ جاری٬ وضعیت کنونی آن و البته چشم اندازهای آتی را بررسی کنند. با این همه٬ به نظر می رسد در فضای پس از این جنگ٬ شاهد دست کم دو تحول مثبت در اقتصاد کشورمان باشیم.
اول اینکه با تقویت تسلط ایران بر تنگه هرمز٬ ایران تا حد زیادی جدای از اینکه یک منبع باثبات از درآمدزایی برای خود از محل دریافت عوارض در تنگه ایجاد می کند٬در عین حال می تواند تاثیر تحریم های خارجی علیه خودش را هم به شدت کاهش دهد و مهمتر اینکه یک اهرم مناسب را نیز برای رو کردن علیه تحریم کنندگان خود هم پیدا می کند. طبیعی است که هر دولتی بخواهد علیه ایران دست به تحریم و فشار بزند باید پذیرای تبعات به شدت منفی آن برای منافع ملی خود باشد.
نکته دوم اینکه به نظر می رسد در فضای پس از جنگ شاهد باشیم که مردم کشورمان تا حد زیادی به فکر سرمایه گذاری در داخل خاک کشورشان باشند. به هر حال در مدت اخیر شاهد اوج گیری قابل توجه اتحاد و انسجام ملی در ایران بوده ایم و به نظر می رسد نهضت آبادانی ایران قوی تر از قبل مورد توجه همه خواهد بود.
البته که خیانت های برخی رژیم های عربی منطقه در همدستی با دشمنان کشورمان نیز مزید بر علت است تا مردم ایران سرمایه گذاری در خاک خود را گزینه بهتری بیابند. موضوعی که هم می تواند سودآور باشد و هم به استحکام بنیان های قدرت ملی ایران کمک کند. در بحبوحه طوفان های بزرگ تجربه نشان داده که ارزش خانه برای ملت ها بیش از هر زمان دیگری برجسته می شود. خانه ای که همواره آغوش گرمش به روی اهالی خود باز است.
