در روزگاری که تندباد خصومت از سوی آمریکا و رژیم جعلی صهیونیستی بر آسمان ایران وزیدن گرفت و طراحان استکبار با غرور قدرت گمان بردند می‌توانند اراده ملتی ریشه‌دار را درهم شکنند، پاسخ مقتدرانه ایران اسلامی همچون آذرخشی سهمگین بر تار و پود محاسبات آنان فرود آمد و تمام نقشه‌هایشان را به غبار تبدیل کرد. اما باشکوه‌ترین جلوه این رویارویی نه در میدان تحلیل‌های سیاسی و نه در صفحات گزارش‌های نظامی، بلکه در متن زندگی مردم و در خیابان‌های این سرزمین جلوه‌گر شد.

ملت ایران، صاحبان حقیقی این خاک و حافظان اصیل این پرچم، اعجازگونه به صحنه آمدند؛ حضوری که عظمت آن تنها با واژه حماسه قابل توصیف است. در شب‌های نورانی روزه‌داری، سیل جمعیت مؤمن و بیدار، همچون رودخانه‌ای از ایمان و غیرت در خیابان‌ها جاری شد؛ حضوری که هر شب گسترده‌تر و پرشکوه‌تر از پیش، شهرها را به آیینه‌ای از وحدت، بصیرت و وفاداری بدل ساخت.

در این صحنه‌های پرشکوه، گویی آسمان نیز با زمین هم‌نفس شده است؛ چنان که انسان احساس می‌کند فرشتگان نیز به احترام این مردم بر زمین قدم نهاده‌اند تا پاسدار آرامش و عزت ایران اسلامی باشند و نگذارند دستی از خیانت یا فتنه، صفوف به‌هم‌پیوسته این ملت را مخدوش کند. این حضور شکوهمند، نه حادثه‌ای گذرا، بلکه جلوه‌ای از روح بلند ملتی است که تاریخ، کمتر نظیری برای آن سراغ دارد.

چنین ملتی شایسته آن است که مسئولان در خدمتشان از جان مایه بگذارند؛ چرا که مردم در این روزها بار دیگر حقیقتی روشن را فریاد زدند: ارباب حقیقی این نظام آنان‌اند و مسئولان، جز خادمان این ملت بزرگ نیستند. هر گامی که به سود جیب، حزب یا خویشاوند برداشته شود و اندکی از حقوق این مردم غفلت گردد، در شمار خیانت به اعتماد ملت خواهد بود. حتی اگر شبانه‌روز در خدمت این مردم تلاش شود، باز هم در برابر عظمت وفاداری و ایستادگی آنان اندک خواهد بود.

آنچه در این شب‌ها در خیابان‌های ایران رخ می‌دهد، جلوه‌ای کم‌نظیر در تاریخ چهل‌وهفت‌ساله انقلاب است؛ حضوری که از ژرفای ایمان و هویت ملی برمی‌خیزد و آینده‌ای روشن را نوید می‌دهد. مردمی که امروز چنین استوار و باصلابت ایستاده‌اند، بی‌تردید مردان روزهای بزرگ تاریخ‌اند؛ مردانی که شایستگی دارند نامشان در شمار سربازان ظهور و پاسداران فردای درخشان این سرزمین ثبت شود.