با گذشت چند روز از آغاز تجاوز تجدید آمریکا و رژیم اشغالگر قدس به کشورمان و البته واکنش قدرتمندانه ایران به این تجاوز؛ هنوز بسیاری از تحلیلگران و صاحب نظران سعی در پاسخ به این پرسش دارند که براستی چه شد که ترامپ به جنگ علیه ایران چراغ سبز نشان داد و با رژیم صهیونیستی در این رابطه همسو شد؟ جنگی که قبل از آغاز آن بسیاری در آمریکا نسبت به تبعات وحشتناکش هشدارها می دادند. به نظر می رسد در این رابطه باید دو مولفه را مد نظر داشت.
اول اینکه بسیاری این گزاره را مطرح می کنند که ترامپ با رسوایی های بزرگی در پرونده جفری اپستین دست به گریبان بوده است. او همان فردی بوده که به صراحت از وی به عنوان متجاوز جنسی به کودکان در قالب پرونده اپستین یاد شده و البته که وی با جرایمی دیگر نظیر قاچاق انسان و تهدید به قتل دیگران هم در این پرونده رو به رو است. حال در این رابطه؛ اینطور گفته می شود که صهیونیست ها اسناد زیادی از جرایم رئیس جمهور آمریکا و تخلفاتش در قالب پرونده اپستین دارند و از همین اسناد و شواهد استفاده کرده و ترامپ را با تهدیدهای ضمنی و آشکار به جنگ با ایران کشانده اند. درست به همین دلیل است که منتقدان این جنگ افروزی نام آن را «عملیات اپستین» گذاشته اند.
نکته دوم اینکه ترامپ فردی است که به شدت به دنبال جلب توجه و نمایش است. او پیش از حمله به ایران این تصور غلط را داشت که ایران به شدت ضعیف شده و اکنون آمریکا می تواند به این کشور ضربه سنگینی بزند. ترامپ مایل بود پیروزی ادعایی علیه ایران را به نام خودش در تاریخ آمریکا سند بزند. تصور او این نبود که پا به باتلاق می گذارد. از این رو؛ او با یک اشتباه محاسباتی به ورطه ای پا گذاشت که هیچ برنامه و چشم اندازی برای مدیریت آن ندارد و به نظر می رسد برخلاف انتظارش قرار است بزرگترین شکست تاریخ آمریکا به نام وی سند بخورد.
