در روزهای اخیر بسیار در مورد انتشار خبر رسوایی های جدید در قالب پرونده جفری اپستین دلال جنسی مشهور آمریکایی گفته و شنیده شده است. پرونده ای که پای بسیاری از چهره های مشهور جهان به ویژه دولتمردان غربی و مخصوصا رئیس جمهور آمریکا به آن باز شده و رئیس جمهور کنونی این کشور به جرایمی نظیر تجاوز جنسی به کودکان، قاچاق انسان و تهدید به قتل متهم شده است. شماری از دیگر روسای جمهور سابق آمریکا نظیر بیل کلینتون و باراک اوباما و جورج بوش نیز با اتهامات جدی در پرونده اپستین رو به رو هستند. 

نکته قابل تامل اینکه برخی چهره های سیاسی در آمریکا می گویند گستره رسوایی ها و اقدامات مجرمانه در پرونده اپستین که هنوز افشا نشده چندین برابر آن چیزی است که تاکنون افشا شده و ابعاد آن هم بسیار تکان‌دهنده است. با این همه، یک گزاره عجیب در مورد پرونده رسوایی های جفری اپستین و افراد درگیر در آن وجود دارد که هر ذهنی را به سوال وامی دارد و آن این است که: چرا در پرونده ای که تاکنون بیش از 3 میلیون فایل، 180 هزار عکس و 2 هزار فیلم از آن منتشر شده، حتی یک نفر هم بازداشت نشده است!؟ 

آیا در پرونده ای که در قالب آن جرایمی نظیر تجاوز به صدها کودک بیگناه و یا قاچاق دختران و زنان و حتی آدمخواری مطرح است، هیچ فردی گناهکار نبوده که وی را دستگیر کنند؟ همین سوال خود حامل دو نکته مهم است. 

اول اینکه در آرمانشهر ادعایی غرب، به هیچ عنوان نباید دنبال عدالت واقعی بگردید. زیرا در کشورهای غربی، برخلاف تبلیغای رسانه ای و فرهنگی، وقتی پای چهره های سرشناس و یا نهادهای قدرتمند به میان می آید، هیچکس نمی تواند انتظار انتشار واقعیت و اجرای عدالت را داشته باشد. این معادله از چشم اندازی کلان یک سقوط آزاد برای غربِ به اصطلاح آزاد و متمدن است که سال ها شعارهای خود را با ظاهری زیبا به دیگر کشورها و ملت ها فروخته است. 

نکته دوم اینکه رسانه های مطرح غربی نیز آنطور که باید و شاید وارد ماجرای پرونده اپستین نشده اند و پیِ آن را نمی گیرند. این در حالی است که همین رسانه ها در مورد بسیاری از کشورهایی که مخالف با سیاست های دولت‌هایشان هستند، چنان جوسازی و تبلیغات می کنند که گویی خود را مدافع شماره یک بشریت می دانند. این موضوع نیز بار دیگر نشان می دهد تا چه اندازه رسانه های غربی در جنس کار خود غیرخرفه ای و و سیاسی هستند. اگر حتی درصدی از تلاشهایی که در رابطه با روایت سازی در مورد کشورهایی نظیر ایران انجام می دهند را در پرونده اپستین هم نشان می دادند، شمار زیادی از دولتمردان غربی اکنون یا استعفا کرده بودند و یا در زندان بودند.