به گزارش الف، رضاحمیدی نوشت: ما در آستانه روزهایی ایستاده‌ایم که تاریخ، با نگاهی کاوشگر و بی‌اغماض، به رفتار و انتخاب‌های ما می‌نگرد. این برهه‌ها، گذرگاه‌های ساده تقویم نیستند؛ پیچ‌های تند سرنوشت‌اند که اندک لغزشی در آن‌ها، کاروان یک ملت را به دره‌ای از حسرت فرو می‌افکند. فروپاشی‌ها ناگهانی رخ نمی‌دهند؛ از جایی آغاز می‌شوند که بی‌تفاوتی عادی می‌شود، حقیقت بی‌مدافع می‌ماند و مسئولیت‌ها به فردایی موهوم حواله داده می‌شود. آینده از دل اکنون زاده می‌شود؛ از تصمیم‌ها، سکوت‌ها و اقدام‌های همین لحظه‌ها.

تاریخ عاشورا، آینه‌ای شفاف پیش روی ماست. «توابین» حقیقت را دریافتند، اما پس از واقعه؛ قیام کردند، اما دیر. فداکاری‌شان بزرگ بود، ولی نتوانست گذشته را بازگرداند. نامشان با دردی تاریخی گره خورد: فهمِ پس از فرصت. این روایت، هشداری ماندگار است که مبادا در شمار آنان باشیم که آگاهی‌شان زمانی شکوفا شود که دیگر مجالی برای اثرگذاری نمانده است.

نگاهی به پیرامون، این هشدار را عینیت می‌بخشد. در سوریه، ناگهان چهره‌ای چون ابومحمد الجولانی در خلأ تردیدها و در سایه سستی ارتش و سکوت مردم سر برآورد؛ رهبری هیئت تحریر الشام را در دست گرفت و بر موج بحران سوار شد. امروز آن سرزمین، میدان مطامع قدرت‌هایی چون اسرائیل، ترکیه و ایالات متحده آمریکا است؛ هر یک سهم خویش می‌جویند و امنیت، مفهومی لرزان و ناپایدار گشته است. آنچه برجای مانده، سیمایی آراسته است که بیش از اقتدار ملی، به مترسکی خوش‌پوش می‌ماند در مزرعه‌ای که بادهای بیگانه در آن می‌وزند و هر روز از گوشه‌ای آتشی تازه برمی‌خیزد.

در چنین هنگامه‌ای، تمسک به رهنمودهای رهبر فرزانه و حکیم انقلاب، نه یک انتخاب سیاسی، که ضرورتی ملی است. هر کلمه و هر پیام ایشان، عصاره تجربه، دوراندیشی و شناخت عمیق از هندسه پیچیده دشمنی‌هاست. این سخنان، باید دقیق، عالمانه و بی‌کاستی تبیین شود؛ نباید حتی واژه‌ای بر زمین بماند یا در غبار تردید گم شود. عبور از این برهه حساس و گذار از بحران‌های انباشته، در گرو فهم درست، روایت صحیح و عمل به‌هنگام به همان خطوط راهبردی است که ترسیم شده است.
اکنون زمان روشنگری است؛ زمان آنکه اهل قلم و تریبون، بار امانت را بر دوش گیرند و نگذارند روایت‌های تحریف‌شده جای حقیقت را بگیرد. اگر امروز با بصیرت، همت و وفاداری به عزت ملی به میدان آییم، فردا نه صحنه پشیمانی، که عرصه سربلندی و آرامش خواهد بود؛ و تاریخ، این بار، از ما به نیکی یاد خواهد کرد.