آنچه در تصویر می‌بینید، در بیانی استعاری، یک لاستیک نیست، چرخ زندگی است.

به بیان دقیق‌تر، این فقط یک لاستیک نیست و نماد چرخ زندگی محسوب می‌شود؛ چرخی که همواره هدف میخ‌ها قرار گرفته است، میخ‌هایی که استعاره‌ای از خشونت‌طلبان وابسته به رژیم صهیونیستی هستند. این میخ‌ها نمایانگر اراده‌ای هستند که می‌کوشد جریان زندگی مردم را متوقف کند و نظم طبیعی حرکت اجتماعی و زیست روزمره جمعی را مختل سازد. دستور کار دشمنان ملت همواره توقف زندگی است، هدف آن‌ها این است که چرخ زندگی مردم نچرخد و جریان عادی شهر متوقف شود.

این میخ‌ها علاوه بر آن و افزون بر این‌که ضدانقلاب را به‌منزله "میخ"(خشونت) کدگذاری و استعاره‌سازی می‌کند، نماد تلاش ضدانقلاب برای تحریم ایران نیز محسوب می‌شوند؛ فشار بر معیشت مردم، ایجاد مشکلات اقتصادی و اجتماعی، و تحریک دشمنان خارجی برای حمله به کشور، بخش‌هایی از همان دستور کاری هستند که این میخ‌ها به صورت استعاری نشان می‌دهند. هر میخ، نشان‌دهنده اراده‌ای است که از مسیر اقتصادی و سیاسی و حتی روانی قصد دارد زندگی روزمره مردم را هدف قرار دهد و آن را دچار اختلال و توقف کند.

لاستیکی که شرکت واحد اتوبوسرانی تهران آن را به عنوان نمادسازی پیش چشم گذاشته، بازنمایی رنج مردم ایران است. این شیء، فراتر از یک ابزار حمل‌ونقل ساده، نماد تحریم‌های ظالمانه دشمنان ایران است و یادآور تعرض نظامی به خیابان‌ها، جریان خدمت‌رسانی شهری و شریان‌های حیاتی شهر به شمار می‌آید. این اثر به شکل صریح و عینی نشان می‌دهد که هر ضربه‌ای به چرخ زندگی، ضربه‌ای مستقیم به مردم و جریان عادی زیست شهری است و بیانگر آن است که جامعه همواره در برابر این تلاش‌ها مسئول و هوشیار باقی می‌ماند.

چنین نمادی نه تنها بازنمایی یک شیء ساده است، بلکه سندی است از مواجهه جامعه با خشونت، اغتشاش و فشارهای خارجی و داخلی. این اثر، مخاطب را به تأمل و درک پیچیدگی قدرت و زیست جمعی وادار می‌کند و نشان می‌دهد که توقف حرکت شهری، نتیجه اعمال حرکت‌های مخرب و خصمانه است و حادثه‌ای تصادفی نیست. از این چشم‌انداز، این نماد به نوعی هشدار و یادآوری هم محسوب می‌شود؛ هشدار نسبت به آسیب‌پذیری جریان‌های حیاتی جامعه و یادآوری ضرورت حضور و مقاومت مردم برای حفظ حرکت، امنیت و ثبات شهری.