امیر توکلی کارگردان فیلم سینمایی «آن دیگری» که این روزها در گروه هنر و تجربه سینماهای کشور در حال اکران است، در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، اظهار کرد: «آن دیگری» از یک تجربه شخصی شکل گرفته، تجربه‌ای که به یک خاطره در ۲۰ سال پیش مربوط است. من این خاطره را با پارسا حسینی مطرح کردم و پیشنهاد دادم که فیلمنامه‌ای برای فرهنگ‌سازی و کمی تابوشکنی در برخی موارد نوشته شود و می‌توانم بگویم که با همفکری هم این فیلمنامه را نوشتیم و کل پروسه مجوز و فیلمبرداری نهایتاً ۴۰ روز طول کشید.

توکلی خاطرنشان کرد: فیلمنامه «آن دیگری» از یک دغدغه شخصی و اجتماعی شکل گرفت. به نظر من سینما یک اعتراف شخصی یا دسته جمعی است و «آن دیگری» هم یک اعتراف است. من به سراغ موضوعی رفتم که تابحال در سینمای ایران کار نشده، این فیلم روایت یک زندگی است و به موضوع خانواده پرداخته و ما فردی را دنبال می‌کنیم که برای تطبیق جنسیت در یک خانواده سنتی با معضلات و مصائب بسیاری مواجه است.

وی افزود: در این فیلم ما نگاهی اجتماعی را دنبال می‌کنیم و موضوع خانواده برایمان مسئله‌ای جدی است. پدری را می‌بینیم که می‌گوید من هنوز اینقدر بی غیرت نشده‌ام که برای پسرم خواستگار بیاید یا در کوچه و خیابان و به طور کل جامعه می‌بینیم که دیگران چه نگاهی به این افراد دارند. وضعیت افرادی که نیازمند تطبیق جنسیت هستند واقعاً ناراحت‌کننده است، ما برای دریافت گواهینامه رانندگی خودمان اقدام می‌کنیم و گواهینامه دریافت می‌کنیم و از کسی اجازه نمی‌گیریم اما این افراد برای رسیدن به هویت واقعی‌شان که هویتی متناسب با وجودشان است نیازمند اجازه گرفتن هستند و باید پدر این اجازه را بدهد. پدری که در این فیلم می‌بینیم می‌تواند نماینده پدران و مادران بسیاری باشد؛ متأسفانه عدم درک ما از این افراد باعث شده تا خیلی از آن‌ها در جامعه مجبور به نقاب زدن باشد، جامعه به آن‌ها به عنوان افرادی بیمار نگاه می‌کند، به آن‌ها برچسب می‌زنند و این وضعیت موجب بیکاری بسیاری از این افراد شده است.

این کارگردان درباره تأثیرگذاری آثار سینمایی در فرهنگ‌سازی گفت: به نظر من تصویر در همه جای دنیا تأثیرگذار است، می‌توان با فیلم با همه مردم دنیا ارتباط برقرار کرد و مطمئناً سینما از مطبوعات هم تأثیرگذارتر است. سینمای هر کشور آینه جامعه آن کشور است، من سعی کردم در این فیلم حرف بخشی از جامعه را بزنم و به سهم خودم تأثیری در بهتر شدن وضعیت آن‌ها داشته باشم تا دیگر کسی از این افراد از خانه فرار نکند، فرار از خانه مساوی است با فقر، مشکلات اجتماعی و فحشا.

وی افزود: سال‌ها پیش اخبار زیادی از فرار این افراد از خانه می‌شنیدیم اما با فرهنگ‌سازی می‌توان جلوی بسیاری از این اتفاقات را گرفت. کمتر کسی می‌داند که در کشور ما دولت به ترنس‌ها کمک هزینه می‌دهد تا تطبیق جنسیت دهند، دولت مجوز می‌دهد که این افراد پوششی مناسب جنسیت واقعی‌شان داشته باشند و همچنان لازم است که در راستای بهتر شدن وضعیت زندگی آن‌ها به مسائل دیگر هم فکر شود. شهردار می‌تواند گرم‌خانه‌هایی برای این افراد در نظر بگیرد یا در قانون ارث و میراث باید به شرایط این افراد هم توجه شود. ما نباید نگاهی ترحم‌آمیز داشته باشیم، مطمئناً زندگی در شرایطی که همه نگاهی ترحم‌آمیز به شما دارند بسیار سخت است.

توکلی تأکید کرد: «آن دیگری» یک فیلم بدون قضاوت است که روایتی صادقانه دارد، اگر حذفیات بسیار زیادی که شامل این فیلم شد و تقریباً ۴۰ دقیقه بود را کنار بگذاریم برای من پیام فیلم و فرهنگ‌سازی که در نظر داشتم مهم بود. متأسفانه وقتی درباره این موضوع صحبت می‌شود در ذهن برخی افراد این نگاه به وجود می‌آید که گویی شما درباره مسائلی چون همجنس‌گرایی صحبت می‌کنید در حالیکه من به شخصه شدیداً مخالف همجنس‌گرایی هستم، ما باید این دو مسئله را از هم جدا کنیم. من هم نگرشی اشتباه نسبت به افراد ترنس داشتم، چند سال پیش با یکی از آن‌ها برخوردی زننده داشتم و بعد متوجه شدم که نگاه من نسبت به آن‌ها اشتباه است. آنقدر این رفتار زننده من برایم ناراحت‌کننده بود که دو سال وقت گذاشتم تا پدر آن فرد را برای تطبیق جنسیت راضی کنم و در نهایت پدر خانواده نیز با شروطی این کار را پذیرفت.

وی افزود: من برای ساخت «آن دیگری» با افراد بسیاری صحبت کردم، چندین کتاب خواندم تا به شناختی دقیق برسم و به ناامنی‌هایی که این افراد در جامعه دارند، وضعیت سختی که برایشان وجود دارد و... پی بردم و سعی کردم به آن‌ها اشاره کنم. من سعی نکردم قصه‌ای سیاه روایت کنم، اتفاقاً «آن دیگری» فیلمی امیدوارکننده است، حتی خیلی از منتقدان و دوستان از این فیلم ایراد می‌گرفتند که چرا فیلم را تلخ به پایان نرسانده‌ام. من تلخی‌ها را هم نشان داده‌ام اما به دنبال ناامیدی نبودم، مثلاً نشان دادم که شخصیت اصلی فیلم در دیالوگی به تلخی می‌گوید که دلش برای آغوش پدرش تنگ شده. من این واقعیت‌های تلخی که برای این افراد رخ می‌دهد را روایت کردم ولی فیلمم را با ناامیدی به پایان نرسانده‌ام چراکه جامعه امروز ما به امید نیاز دارد.

این کارگردان درباره حذفیات «آن دیگری» گفت: حذفیات عجیب و غریبی برای فیلم در نظر گرفتند، مثلاً به من گفتند که حتی ابراز علاقه خواهر و برادر باید حذف شود. من تمام حذفیات را پذیرفتم و باید بگویم که این فیلم را هم می‌پذیرم و «آن دیگری» که حالا بر پرده سینماها اکران شده فیلم من است و گلایه‌ای برای این حذفیات ندارم. وقتی فیلم اکران شد برای دیدنش با مخاطب استرس داشتم، حتی نتوانستم داخل سالن باشم و با استرس از سالن خارج شدم و وقتی در پایان مخاطبان یک دقیقه و ۴۲ ثانیه فیلم را تشویق کردند خوشحال شدم. در اکران‌هایی که رفته‌ام شاهد بودم که بسیاری از مخاطبان با بغض و اشک از سالن بیرون می‌آمدند و از این بابت خوشحالم که «آن دیگر» همچنان می‌تواند با مخاطبش ارتباط برقرار کند و از آقای میثم زندی برای ایستادی پای این فیلم و صدور مجوز اکران تشکر می‌کنم.

توکلی درباره شرایط اکران گفت: من به شرایط اکران در گروه هنر و تجربه ناآگاه بودم، در ۱۰ روز اول استقبال خوبی از «آن دیگری» شد اما سپس تعداد مخاطبان کمتر شد و بعد تعداد سالن‌ها را اضافه کردند که البته در ده روز اخیر میزان مخاطبان کمتر شده است. ما هیچ اسپانسری نداشتیم و در تبلیغات نیز دستمان بسته بود و عملکرد ضعیفی داشتیم. با این حال فیلم به خوبی دیده شده در حدی که دکتر صابری رئیس هیئت مدیره انجمن حمایت از بیماران هویت جنسی به من گفتند که می‌خواهند این فیلم را برای آگاه‌سازی اکران کنند. به نظر من اگر «آن دیگری» در سینمای بدنه اکران می‌شد اتفاق بهتری برای آن رخ می‌داد و امیدوارم در اکران آنلاین اتفاقات خوبی برای این فیلم رخ دهد.

این کارگردان در پایان اظهار کرد: دغدغه من پرداختن به موضوعات پنهان است که کسی به آن‌ها نپرداخته است. یک فیلم دیگر هم ساخته‌ام که برای حضور در جشنواره فجر ثبت‌نام کرده‌ام و این فیلم هم دغدغه‌ای اجتماعی را دنبال می‌کند.