به گزارش ایسنا، شعث در مصاحبه‌ای با کانال خبری قاهره که بخش‌هایی از آن منتشر و قرار است بعداً در روز جمعه پخش شود، افزود: «با شروع جلسات کمیته در قاهره، پایتخت مصر و عزیمت به غزه، به خواست خدا، به مردم خود امدادرسانی خواهیم کرد.»

وی توضیح داد که طرح امدادرسانی بر اساس طرح مصری است که توسط اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی تصویب شده و مورد استقبال اتحادیه اروپا و تعدادی از طرف‌های بین‌المللی قرار گرفته است. مصر به دنبال فعال کردن طرحی است که توسط اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی در مارس ۲۰۲۵ برای بازسازی بدون آواره کردن فلسطینیان تصویب شده است.

انتظار می‌رود این طرح پنج سال طول بکشد و تقریباً ۵۳ میلیارد دلار هزینه داشته باشد. سازمان ملل متحد هزینه بازسازی غزه را به دلیل پیامدهای جنگ نابودی اسرائیل که مورد حمایت ایالات متحده بود، حدود ۷۰ میلیارد دلار تخمین زده است.

شعث اظهار داشت که این کمیته متشکل از ۱۵ شخصیت ملی میانه‌رو و حرفه‌ای فلسطینی است و بدون افشای هویت آنها، بر تعهد خود به ایجاد اقتصاد ملی فلسطین تأکید کرد.

کانال خبری قاهره گزارش داد که این کمیته جلسات خود را عصر پنجشنبه، پس از ورود همه اعضایش به قاهره، در مصر آغاز کرد.

این خبر پس از آن منتشر شد که «استیو ویتکاف»، فرستاده ایالات متحده به غرب آسیا از آغاز مرحله دوم توافق و آنچه در نشست گروه‌های فلسطینی در قاهره در روز چهارشنبه توافق شده بود، خبر داد.

اظهارات شعث درباره نحوه بازسازی غزه

«علی شعث»، رئیس کمیته ملی اداره نوار غزه، با تکیه بر تجربه گسترده خود در بازسازی و توسعه، در حال پیشبرد روند بازسازی آنچه اشغالگران اسرائیلی در طول جنگ نابودی خود نابود کردند، است. در این زمینه، شعث قصد دارد روند بازسازی را با بازسازی زیرساخت‌های تخریب شده توسط اشغالگران اسرائیلی و جابه‌جایی ساکنان به خانه‌های پیش‌ساخته مانند خانه‌های سیار یا سایر راه‌حل‌های موقت در مرحله اول بازسازی آغاز کند.

رئیس تازه منصوب شده کمیته در گفت‌وگو با رادیو محلی «بسمه» گفت که صحبت از یک بازه زمانی طولانی برای جمع‌آوری آوار، نوعی «بیرون راندن مردم فلسطین» از نوار غزه است. در حالی که سازمان ملل متحد در گزارش سال ۲۰۲۴ تخمین زده بود که بازسازی خانه‌های ویران شده غزه حداقل تا سال ۲۰۴۰ طول می‌کشد و می‌تواند برای دهه‌ها ادامه یابد، علاوه بر اینکه خود فرآیند جمع‌آوری آوار دهه‌ها طول می‌کشد، شعث تأکید کرد که فرآیند جمع‌آوری آوار به این زمان زیادی نیاز ندارد.

او از طرح‌هایی برای ریختن آوار به دریا برای ایجاد زمین جدید در نوار غزه صحبت کرد و اظهار داشت که جمع‌آوری تمام آوار حداکثر بیش از سه سال طول نخواهد کشید.

او خاطرنشان کرد که این فرآیند با توجه به حجم عظیم آوار به جا مانده از جنگ ویرانگر اسرائیل، در زمان و تلاش صرفه‌جویی می‌کند و بحران زیست‌محیطی در نوار غزه را حل می‌کند.

گزارشی که توسط آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد برای پناهندگان فلسطینی (آنروا) در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد، بیان داشت که کل آوار به جا مانده از بمباران اشغالگران اسرائیلی بیش از ۶۱ میلیون تن است و جمع‌آوری آن با ۱۰۰ کامیون بیش از ۱۵ سال طول می‌کشد.

وی ضمن اشاره به اینکه طبق طرح بانک جهانی و تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه باختری، فرآیند بازسازی شامل سه مرحله است، گفت که هدف مرحله اول، ارائه کمک به مردم، اسکان آنها در مسکن موقت و تأمین مایحتاج اولیه به مدت ۶ ماه است. پس از آن، مرحله دوم، مرحله بازیابی، که می‌تواند دو سال و نیم طول بکشد و هدف آن بازسازی زیرساخت‌های مرکزی برای احیای زندگی اقتصادی و عمومی است، آغاز خواهد شد. مرحله سوم سپس بر ساخت و ساز و توسعه تمرکز خواهد کرد.

شعث همچنین به لزوم تعمیر و بازسازی تصفیه‌خانه‌های مرکزی فاضلاب اشاره کرد، با توجه به اینکه اشغالگران اسرائیلی تقریباً ۲۵ تا ۳۰ درصد از این تصفیه‌خانه‌ها را نابود و هدف قرار داده‌اند. در مورد پرونده برق، رئیس کمیته ملی مدیریت بخش توضیح داد که تنها نیروگاه تولید برق ۷۰ مگاوات برق تأمین می‌کند، در حالی که این بخش به طور متوسط ​​به ۱۵۰ مگاوات برق نیاز دارد، علاوه بر این، افزایش راندمان خط انتقال از مصر، افزایش راندمان عملیاتی و افزایش ظرفیت آن نیز باید انجام شود.

در حال حاضر، به دلیل قطع برق توسط اشغالگران اسرائیلی در ۸ اکتبر ۲۰۲۳ و جلوگیری از ورود سوخت مورد نیاز برای فعالیت تنها نیروگاه برق، که به دلیل آسیب‌دیدگی نیاز به تعمیر دارد، هیچ منبع برقی در نوار غزه وجود ندارد. شعث در مصاحبه‌ای رادیویی توضیح داد که ضمیمه ۴۰ توافق‌نامه اسلو، در مورد آب، تصریح می‌کند که سه خط لوله تأمین‌کننده آب نوار غزه از شرکت آب اسرائیلی مکوروت در طول جنگ بسته شده‌اند.

وی خاطرنشان کرد که اگر اشغالگران اسرائیلی از فعال‌سازی مجدد این خطوط لوله خودداری کنند، فلسطینی‌ها به کشورهای عربی، به‌ویژه مصر، روی خواهند آورد.

به گفته شعث، پس از تأسیس تشکیلات خودگردان فلسطین پس از امضای توافق‌نامه اسلو، نوار غزه تنها دو بیمارستان به نام‌های الشفا و ناصر داشت، در حالی که تعداد بیمارستان‌ها قبل از جنگ به ۳۸ رسیده بود. علاوه بر این، دانشگاه‌ها که قبلاً وجود نداشتند، تنها چند روز قبل از جنگ به ۱۲ دانشگاه رسیدند که نشان‌دهنده ظرفیت فلسطینی‌ها برای بازسازی و نوسازی است.

شعث تأکید کرد که آموزش و پرورش ارزشمندترین دارایی مردم فلسطین است، به ویژه با توجه به اینکه فلسطینی‌ها دو سال و نیم از تحصیل خود را از دست داده‌اند و این امر آن را به اولویت اصلی در روند بازسازی تبدیل می‌کند.