به گزارش ایسنا، عطوان، سردبیر روزنامه فرامنطقه‌ای رای الیوم، در این مقاله نوشت، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای (۳ نوامبر) این کشور، در تلاشی مذبوحانه برای کاهش قیمت گازوئیل در بازارهای کشورش به ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه برای توافقی التماس کرد تا به شکل فوری ۳۰۰ هزار تن سوخت گازوئیل و در ادامه ۵۰۰ هزار تن دیگر در ماه نوامبر دریافت کند، این اقدام ترامپ به منزله اعتراف صریح او به شکست نظامی و دیپلماتیکش در جنگ علیه ایران و تایید دوباره و عملی دروغ بزرگی است که او همواره درباره تنگه هرمز و بازگشت جریان نفت از طریق آن به نرخ‌های قبل از بستن تنگه تکرار می‌کند، مقامات ایرانی این اقدام را به عنوان یک تاکتیک فشار اقتصادی بر دولت آمریکا و ایجاد بحران جهانی انرژی اجرا کردند.»
این تحلیلگر عرب در ادامه نوشت: این امتیاز «تحقیرآمیزی» که ترامپ به ولادیمیر پوتین (همتای روس خود) داد، برای قانونگذاران آمریکایی شوک‌آور و برای متحدان اروپایی خنجری زهرآگین از پشت و برای هر ۲ طرف غافلگیرکننده بود چراکه ترامپ ماه گذشته به دست خود لایحه‌ای را امضا کرد که با اکثریت قاطع کنگره تصویب شد، این لایحه که تحریم‌های شدیدی را علیه کشورهای خریدار نفت و گاز روسیه اعمال می‌کند، در واقع تلاشی از سوی ترامپ برای افزایش فشار بر سران روسیه و کاهش میزان بازدهی مالی ناشی از فروش نفت و گاز به خزانه این کشور (به عنوان بزرگترین صادرکننده گاز پس از قطر و دومین صادرکننده بزرگ نفت در جهان پس از عربستان) بود تا با اعمال موفقیت‌آمیز تحریم‌ها، آن را در تامین مالی جنگ خود در اوکراین ناتوان کند.
او افزود، اروپایی‌ها به ویژه آلمانی‌ها، فرانسوی‌ها و بریتانیایی‌ها که در صدر فهرست کشورهای حامی، تامین‌کننده مالی و تسلیحاتی زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین و ارتش او قرار دارند، خشم خود را از این خنجر زهرآگین و ناگهانی ترامپ ابراز داشتند. خشم اروپایی‌ها در بیانیه‌ها و مقالات رسمی در رسانه‌ها منعکس شد و آنها به صورت مستقیم ترامپ را متهم کردند که تلاشی مذبوحانه برای نجات خود و حزب جمهوری‌خواهش از شکست تقریبا قطعی در انتخابات میان‌دوره‌ای قانونگذاری در ۳ نوامبر، اوکراین را به بهای پایینی به روسیه فروخته است.
عطوان در ادامه تاکید کرد، «مساله قطعی این است که توافق‌نامه‌ی گازوئیل روسیه احتمالا قیمت این سوخت را برای چند روز در بازارهای آمریکا کاهش دهد اما خشم مردم یا قانونگذاران آمریکایی در مجلس نمایندگان و سنا را فرو نخواهد نشاند و این به منزله تزریق یک بی‌حسی موقت است و بیماری واقعی را که همان خشم شدید نهادهای حکومتی دولت‌های پنهان و افکار عمومی آمریکا است، درمان نمی‌کند.»
او گفت، «این توافق غیرمنتظره چه برای ناتو و کشورهای عضو آن و چه برای پایتخت‌های اروپایی، بار دیگر پایداری و پیروزی ایران و درستی موضع رسمی و مردمی اروپا در عدم ورود به جنگ ایران و اعزام ناوهای هواپیمابر و کشتی‌های جنگی برای حمایت از تجاوز آمریکا برخلاف جنگ‌های عراق و افغانستان را نشان داد چراکه این جنگ در درجه اول یک جنگ اسرائیلی است و ایران یک قدرت منطقه‌ای بزرگ است نه کشوری همانند عراق که تازه از یک جنگ فرسایشی هشت ساله و محاصره‌ای بیش از ۱۲ ساله بیرون آمده و یا جنبش طالبان در افغانستان که تانک، پهپاد و موشک ندارد، بلکه ایران عزم بالایی برای جنگ داشته و مردم آن حاضر هستند جان و خون خود را برای شکست استعمارگر اشغالگر بدهند.»
عطوان در پایان نوشته است: «نفت عامل و انگیزه اصلی جنگ‌های ترامپ است تا برای خروج آمریکا از بحران بدهی خود که تاکنون به بیش از ۴۱ تریلیون دلار رسیده و به دلیل جنگ‌های پرهزینه و شکست‌خورده‌اش تشدید می‌شود، به تریلیون‌ها دلار دست یابد. اشتباه بزرگ ترامپ که آمریکا از نظر اعتبار و رهبری جهان و از دست دادن دوستان و متحدانش، بهای سنگینی برای آن خواهد پرداخت، این است که فکر می‌کرد تصاحب نفت ایران و خاورمیانه آسان‌تر از نفت ونزوئلا و با کمترین هزینه است.
پیام ما به اکثر رهبران جهان عرب این است، ترامپ که متحدان اروپایی و ناتو خود را رها کرد، اوکراین و مردم آن را فروخت و به دنبال طناب نجاتی در انتخابات آینده برای ماندن در قدرت با حزب خود و ادامه خدمت به ارباب صهیونیست خود در تل‌آویو است، اکنون به سمت پوتین خزیده، مطمئنا شما را نیز رها خواهد کرد و به ارزان‌ترین قیمت خواهد فروخت. دولت پنهان در آمریکا شکست خود را در خاورمیانه پذیرفته و به آن اذعان کرده است، امپراتوری آمریکا به سرعت در حال پیروی از مسیر امپراتوری‌های اروپایی، بریتانیا و فرانسه یعنی فرار از منطقه است، برچیده شدن پایگاه‌های آمریکا در عراق، اقلیم کردستان عراق و منطقه خلیج فارس پس از نابودی‌شان در جنگ گذشته و عدم موفقیت آمریکا در حافظت از آنها و کشورهای واقع در سرزمین‌هایشان در برابر حملات موشکی، پهپادی و چه بسا هسته‌ای در آینده، نمایانگر این وضعیت است و زمان همه چیز را مشخص خواهد کرد.»
نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.