به گزارش ایرنا، تیم فوتبال استقلال در دو هفته ابتدایی لیگ برتر باشگاه‌های ایران موفق شده است مقابل مس شهر بابک و نساجی مازندران به دو پیروزی دست پیدا کند. آبی‌پوشان با کسب ۶ امتیاز و تفاضل گل بهتر نسبت به رقبا، در صدر جدول قرار دارند.

استقلال شروعی طوفانی در لیگ بیست‌وششم داشته و نشان داده است که با هدایت سهراب بختیاری‌زاده حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، اما یک پرونده حقوقی مربوط به یاسر آسانی، بازیکن این تیم، حاشیه‌هایی را برای آبی‌پوشان ایجاد کرده است.

ماجرا از جایی آغاز شد که پس از دیدار هفته نخست استقلال مقابل مس شهر بابک، این باشگاه نسبت به وضعیت یاسر آسانی شکایت کرد.

در ادامه نیز نساجی مازندران روز گذشته شکایت خود را در همین خصوص به فدراسیون فوتبال ارائه داد.

ریشه این پرونده به نامه وکیل حقوقی یاسر آسانی بازمی‌گردد که در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ خطاب به باشگاه استقلال ارسال و در آن، موضوع فسخ قرارداد مطرح شده است.

با این حال، بررسی ابعاد حقوقی این پرونده نشان می‌دهد موضوع به شکلی که برخی گمانه‌زنی‌ها مطرح کرده‌اند، تهدیدی برای استقلال محسوب نمی‌شود و در شرایط فعلی، خطری از بابت کسر امتیاز، جریمه یا محرومیت متوجه این باشگاه نیست.

گفته می‌شود وکیل یاسر آسانی، بازیکن باشگاه استقلال، در جریان مطالبه حقوق و مطالبات قراردادی وی، دو مرتبه اعلامیه فسخ با اثر فوری برای باشگاه ارسال کرده است. با این حال، بازیکن پس از این مکاتبات به تمرینات تیم بازگشته و در مسابقات نیز حضور یافته است.

برخی با استناد صرف به این مکاتبات معتقدند از همان لحظه وصول اعلامیه وکیل، قرارداد بازیکن خاتمه یافته و بنابراین حضور بعدی او برای استقلال فاقد مبنای قراردادی بوده است. تا اینجا یک اصل حقوقی محل اختلاف جدی نیست: اعلام فسخ یک‌جانبه، در صورت صدور معتبر آن، ماهیتا اقدامی با اثر فوری است و تحقق اثر آن منوط به پذیرش طرف مقابل نیست اما مساله دقیقا از همین نقطه آغاز می‌شود، نه اینکه در همین نقطه پایان یابد.

اثر فوری فسخ در وهله نخست ناظر بر رابطه حقوقی میان طرفین قرارداد است؛ یعنی بازیکن با اعلام فسخ به باشگاه، یا باشگاه با اعلام فسخ به بازیکن، قصد خاتمه دادن به رابطه قراردادی خود را اعلام می‌کند. نمی‌توان بدون بررسی وضعیت ثبتی بازیکن و اسناد و اطلاعاتی که در اختیار مرجع برگزارکننده مسابقات قرار گرفته، صرفاً با مشاهده تصویر یک نامه در فضای مجازی نتیجه گرفت که بازیکن از نظر مقررات مسابقات نیز به صورت خودکار فاقد صلاحیت بازی شده است.

سازمان لیگ، قرارداد بازیکن با باشگاه استقلال را دریافت و بر مبنای آن، وضعیت ثبتی بازیکن را احراز و مجوز یا کارت حضور او را صادر کرده است. بنابراین باید میان خاتمه رابطه قراردادی و تغییر وضعیت ثبتی بازیکن نزد مرجع برگزارکننده مسابقات تفکیک قائل شد.

اگر سازمان لیگ نه از سوی بازیکن اعلام فسخ یک‌جانبه‌ای دریافت کرده باشد، نه از سوی باشگاه اعلام خاتمه قرارداد و نه از سوی طرفین سندی مبنی بر فسخ یا خاتمه توافقی قرارداد، پرسش اساسی این است که این مرجع بر اساس کدام سند رسمی باید وضعیت ثبت‌شده بازیکن را خاتمه‌یافته تلقی می‌کرد؟

انتشار تصویر یک نامه در اینستاگرام یا رسانه‌ها، به خودی خود جایگزین ابلاغ و ثبت آن نزد مرجع صلاحیت‌دار مسابقات نیست. مرجع برگزارکننده مسابقات بر اساس پرونده ثبتی و اسناد رسمی موجود نزد خود عمل می‌کند، نه بر اساس تصاویر و مکاتباتی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود.

از همین رو، حتی اگر فرض کنیم اعلامیه‌ای که وکیل بازیکن برای باشگاه فرستاده از منظر رابطه خصوصی بازیکن و باشگاه واجد آثار حقوقی بوده است، از این امر نمی‌توان بدون بررسی مقررات ثبت و eligibility مسابقات نتیجه گرفت که وضعیت ثبتی بازیکن نزد سازمان لیگ نیز در همان لحظه و به طور خودکار از بین رفته و حضور بعدی او غیرمجاز شده است.

این همان حلقه‌ای است که در بسیاری از تحلیل‌های مطرح‌شده نادیده گرفته می‌شود: «فسخ قرارداد»، «لغو یا تغییر ثبت بازیکن» و «عدم صلاحیت بازیکن برای حضور در مسابقه» سه مفهوم حقوقی مرتبط، اما لزوماً یکسان نیستند و تحقق یکی را نمی‌توان بدون بررسی مقررات مربوط، به‌طور خودکار معادل تحقق دیگری دانست.

یک مسئله حتی قوی‌تر در پرونده آسانی وجود دارد؛ اینکه نقطه تعیین‌کننده فقط registration نیست. اگر بعد از نامه فسخ، خود بازیکن به استقلال برگشته، در تمرینات شرکت کرده، باشگاه او را پذیرفته و بازیکن مجدداً برای استقلال مسابقه داده است، CAS درباره این وضعیت می‌گوید: رفتار بعدی طرفین (subsequent conduct) می‌تواند نشان‌دهنده ادامه احیای رابطه قراردادی، توافق ضمنی جدید، یا بی‌اثر بودن ادعای جدایی عملی طرفین باشد؟ این برای آسانی از بحث «نامه به سازمان لیگ نرسیده» هم می‌تواند مهم‌تر باشد.

مدیر برنامه یاسر آسانی امروز درباره ماجرای این بازیکن این جملات را بر زبان آورد: نامه‌ای که تحت عنوان فسخ قرارداد آسانی توسط مشاور حقوقی او منتشر شده، با هوش مصنوعی دستکاری شده و اصلاً امضای وکیل نیست.

وی افزود: آسانی از باشگاه رقیب پیشنهادی حدود ۲ میلیون دلار در سال، به همراه آپشن‌ها، دریافت کرده بود. اگر قصد فسخ قرارداد داشتیم، هم مطالبات بازیکن را از استقلال می‌گرفتیم و هم با تیم رقیب قرارداد می‌بستیم.

کاظم صالحی ایجنت رسمی فیفا نیز درباره پرونده یاسر آسانی این چنین حرف زد: یک ایمیل رسمی از سوی «یوری زایدسف»، وکیل بین‌المللی، ارکان مدیریتی یک باشگاه بزرگ را به لرزه درآورد؛ ایمیلی که با استناد به ماده ۱۴ فیفا و پس از طی شدن مهلت «اخطار ۱۵ روزه»، خبر از فسخ قرارداد یاسر آسانی به دلیل مطالبات معوق می‌داد. بازیکن بلافاصله با ادعای شرایط جنگی و بحران امنیتی، ایران را ترک کرد تا سناریوی خروج او کاملاً مطابق با استانداردهای «دلیل موجه» (Just Cause) به نظر برسد. اما مدتی بعد، صدای استوک‌های همان بازیکن در کمپ تمرینی ناصر حجازی، تمام آن ساختار حقوقی را فرو ریخت. این تضاد دراماتیک میان «ایمیل فسخ» و «حضور فیزیکی در تمرین»، پرونده آسانی را از یک روال ساده به یک کلاس حقوقی در سطح بین‌المللی تبدیل کرده است.

وی افزود: در حقوق مدنی ایران، فسخ قرارداد یک «ایقاع» محسوب می‌شود؛ یعنی به محض اعلام اراده، قرارداد منحل می‌گردد. اما در نظام حقوقی فوتبال، ماجرا بسیار پیچیده‌تر است. بر اساس ضمیمه ۳ مقررات RSTP فیفا، سیستم TMS صرفاً یک دفترچه یادداشت نیست، بلکه قلب تپنده مدیریت نقل و انتقالات است. باید تبیین کرد که ثبت در TMS از منظر اجرایی جنبه «تأسیسی» دارد؛ یعنی برای اینکه یک فسخ در چرخه بین‌المللی رسمیت یافته و راه برای صدور آی‌تی‌سی (ITC) بازیکن باز شود، باید در این سیستم ثبت گردد. با این حال، از منظر ماهوی، فیفا تحت تأثیر حقوق تعهدات سوئیس، «رفتار عملی» را بر «بیانیه کتبی» ارجح می‌داند. هر وکیل حقوق متخصص فوتبالی می‌داند که عدم ثبت فسخ در TMS در کنار بازگشت به تمرین، نشان‌دهنده عدم ورود فسخ به فاز عملیاتی است. در واقع، در لایه‌ حقوقی فیفا، عمل فیزیکی بلندتر از کلمات کتبی سخن می‌گوید.

ایجنت رسمی فیفا ادامه داد: یاسر آسانی با بازگشت به تمرینات، عملاً ایمیل فسخ خود را بی‌اثر کرده است. از نظر رویه قضایی فیفا، قرارداد قدیمی او با استقلال با همان شرایط قبلی نافذ است و هیچ نیازی به تشریفات ثبت مجدد ندارد. این پرونده نشان داد که در دنیای حقوق ورزشی، مرز بین پیروزی و شکست، گاهی به باریکی خطوط یک زمین تمرین است. در فیفا، رفتار عملی شما همواره بلندتر از نامه‌های کتبی‌تان سخن می‌گوید.