به گزارش الف، دکتر مهدی مبارک عبدالله تحلیل گر سیاسی روزنامه رأی الیوم درباره پایان مهلت 60 روزه توافق بین ایران و آمریکا نوشت: 

مهم‌ترین تضاد موجود در این رویداد این است که مهلت ۶۰ روز در واقع آتش‌بس به معنای رسانه‌ای آن نبود که فضایی را برای گفت‌وگو و رسیدن به تفاهم نهایی و برداشتن محاصره دریایی فراهم کند.

بر اساس این دیدگاه، تهران خیلی تمایلی به تمدید توافق ندارد؛ بیشتر به دنبال این است که چه کسی توافق را نقض کرده است، به‌ویژه آن‌که عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، تأکید کرد تفاهم از ابتدا درباره پایان جنگ بوده، نه ایجاد یک آتش‌بس موقت. از سوی دیگر، اسماعیل بقایی، سخنگوی رسمی وزارت خارجه، گفت: این‌که آمریکا تفاهم را نقض کرده، در واقع معنای مهلت ۶۰ روزه و مضمون آن را از بین برده است.

در مقابل، آمریکا در برابر یک معضل مهم باقی مانده و آن این است که آمریکا در طول این جنگ به هیچ‌یک از اهداف اعلامی خود از آغاز جنگ نرسید و از سوی دیگر، مسئله تنگه هرمز به عنوان مسئله‌ای پیچیده برای اقتصاد جهانی و بازارهای انرژی باقی ماند.

آنچه که در این تحلیل مهم به نظر می‌رسد، آن است که آمریکا مجبور است در اولویت‌های خود در جنگ با ایران تجدیدنظر کند و صرفاً روی تسلیم شدن ایران متمرکز نباشد و با توجه به موضوع تنگه هرمز، ترامپ باید اکنون دنبال راهی برای ثبات جریان نفت و گاز باشد و این در واقع نوعی عقب‌نشینی تدریجی را در اهداف اعلام‌شده نشان می‌دهد و از سوی دیگر، برای ما آشکار می‌کند که رسیدن به این اهداف با راهکار نظامی به‌تنهایی بسیار سخت است.

علی‌رغم همه این موضوعات، تحولات اخیر نشان داده که دولت آمریکا به جای روی آوردن به گزینه نظامی، فشار اقتصادی و محاصره دریایی را ادامه می‌دهد. از سوی دیگر، ترامپ مستقیماً تهران و عمان را تهدید می‌کند. این موضوع به وضوح نشان می‌دهد که ترامپ به فشار بر ایران روی آورده تا تهران امتیازهای مهم و بزرگ‌تری بدهد.

مترجم: مرتضی ایمانی