جامعه ایرانی در روزها و ماه های اخیر، به دلیل وقوع دو جنگ و ناآرامی های ناشی از آنها، تجربیات خاصی را پشت سر گذاشته است. موضوعی که البته آسیب ها و تبعات آن همچنان پابرجاست. در این میان، یکی از پدیدههای شایع پس از وقوع هر جنگی و ناامنی در هر کشوری، تحت فشار قرار گرفتن افراد در ابعاد اقتصادی و البته فکری و روانی است. در روزهای گذشته، گزارش های مختلف حاکی از این بوده اند که مردم کشورمان در پی جنگ افروزیهای اخیر علیه ایران، تا حد زیادی با وارد آمدن آسیب به وضعیت درآمدی و یا موقعیت شغلی خود رو به رو شده اند و روایت های مختلفی نیز در این رابطه از سوی رسانه های گوناگون انعکاس داده شده است.
فشارهای انباشته ناشی از شرایط جنگی، بر معیشت و زندگی مردم اثرگذاری منفی داشته و یکی از نمودهای خود را در قالبی نظیر افزایش خشونت خانگی به نمایش می گذارد. مساله ای که در مدت اخیر بارها و بارها جامعه شناسان و روانشناسان اجتماعی نسبت به آن هشدار داده اند. طبیعی است که افراد زیر بار فشارهای فزاینده، از منظر فکری دچار مشکل شوند و وقتی راه حلهای منطقی را نیز برای حل مشکلات پیش چشم نبینند، از نظر ذهنی با یک بن بست ادراکی رو به رو می شوند. در فضای تشدید مشکلات اقتصادی و البته ظهور سایر فشارها، اینکه شاهد باشیم زوج ها با برخی مشکلات رو به رو شوند مساله عجیبی نیست. چالشی که در نوع خود بر زندگی فرزندان آن ها هم اثرگذار است. گاهی این مساله ابعاد جدی تری در تشدید خشونت خانگی به خود می گیرد که می تواند وضعیت زندگی را برای برخی خانوارها به نقطه حادی برساند.
ضروری است تا جای ممکن آگاهی روانشناسانه مردم را تقویت کرد و این نکته را به آن ها منتقل کرد که در شرایط سخت، باید کنار هم بود و از سرزنش یکدیگر خودداری کرد. افراد نباید خود را به دلیل وضعیتی که مسوول آن نبوده اند، سرزنش کنند. وقتی یک زندگی برای سال ها با هزاران سختی ساخته می شود، نباید اجازه داد به راحتی و با یک تندبار، از بین برود. از دست رفتن هر زندگی، با تبعات منفی زیادی برای کل جامعه همراه خواهد بود. البته که دولت نیز باید سطح حمایت خود از معیشت مردم و سلامت روانی آن ها را به طرق مختلف افزایش دهد.
