این در حالی است که بیشتر آنها به دلیل ترس از آسیب دیدن آینده شغلی خود، این موارد را گزارش نکرده‌اند.

براساس این گزارش، برخی زنان شاغل در کنگره از دریافت پیام های جنسی، پیشنهادهای غیراخلاقی و رفتارهای نامناسب از سوی نمایندگان و مقام های ارشد خبر داده اند. آنها می گویند بیم آن داشتند که در صورت شکایت، حرفشان باور نشود یا از فرصت های شغلی آینده محروم شوند.

به گفته این کارکنان، روند رسیدگی به شکایت ها در کنگره پیچیده و فرسایشی است و بسیاری از پرونده ها به نتیجه مشخصی نمی رسد.

یکی از کارکنان زن کنگره در گفتگو با سی ان ان گفت: ما سکوت نمی کنیم چون آسیب ها کم اهمیت بوده؛ سکوت می کنیم چون در محیطی کار می کنیم که سکوت امن تر از حرف زدن است.

حدود یک دهه قبل، کنگره آمریکا اصلاحاتی را با هدف کمک به قربانیان موارد آزارجنسی و پاسخگو کردن افراد خطاکار تصویب کرد. اما شواهد موجود حاکی از آن است که همچنان این معضل فراگیر در واشنگتن باقی مانده است.

کمیته اخلاق کنگره که از 10 عضو تشکیل شده، یکی از مسیرهایی است که قربانیان می توانند انتخاب و دنبال کنند. دفتر مختلفی در کنگره نیز به این موضوعات رسیدگی می کنند اما قربانیان اظهار کردند که روند رسیدگی به شکایت آنها در این دفاتر، ماه ها و حتی سال ها طول می کشد.

در پایان این گزارش آمده است این دفاتر با نواقص و کمبودهایی مواجه هستند: لیستی طولانی از قرارهای ملاقات و جلسات استماع با قربانیانی که ممکن است در زمانی برگزار شود که قربانیان در نهایت قراردادهای عدم افشا و محرمانگی را امضا کرده‌اند.   

این در حالی است که طبق یک گزارش منتشر شده توسط اتحادیه ملی دفاع از حقوق زنان (NWDL)، در طول بیست سال گذشته، 53 اتهام آزار جنسی در محیط کار علیه دست‌کم 30 عضو کنگره آمریکا مطرح شده است. این اتهامات در میان موج استعفاهای اخلاقی اخیر در کنگره به شدت مورد توجه قرار گرفته‌اند.

اکثر قانون‌گذارانی که در 13 ایالت و گوام با اتهام مواجه شده‌اند، از سمت خود استعفا کرده‌اند، اما 9 نفر هنوز در جایگاه خود باقی مانده‌اند.

این تحقیقات در بحبوحه افزایش نظارت بر رفتار شخصی اعضای کنگره صورت گرفته است، پس از آنکه اریک سوآلوِل، نماینده دموکرات کالیفرنیا، هفته گذشته پس از انتشار گزارش‌هایی از سوی زنان که او را به آزار جنسی و بدرفتاری متهم کرده بودند، استعفا داد. همچنین تونی گونزالس، نماینده جمهوری‌خواه تگزاس، همان روز از سمت خود کناره‌گیری کرد، پس از آنکه پیشتر اعتراف کرده بود که با یکی از دستیاران سابق خود که بعداً خودکشی کرده بود، رابطه داشت.

طبق این تحقیقات، تقریباً تمام موارد مستند شده توسط NWDL مربوط به آزار جنسی مردان از سوی زنان است و 77 درصد از اتهامات مربوط به اعضای کارکنان قانون‌گذاران است. بررسی‌ها نشان داده است که تعداد واقعی موارد آزار جنسی احتمالاً بیشتر است، چرا که تنها یک سوم از قربانیان اقدام به افشای عمومی شکایات خود می‌کنند.

این مشکلات در کنگره دو حزبی هستند، به طوری که 60 درصد از اتهامات علیه جمهوری‌خواهان و 40 درصد علیه دموکرات‌ها بوده است. اگر اتهامات مطرح شده پیش از انتخاب به کنگره و در خارج از محیط کار نیز در نظر گرفته شوند، تعداد کل اتهامات به 137 و تعداد قانون‌گذاران متهم به 49 نفر می‌رسد.

به گزارش پولیتیکو، این موارد تنها بخش کوچکی از یک مشکل گسترده‌تر هستند. سال‌هاست کارکنان زن کنگره، به‌ویژه دستیاران جوان، از وجود فرهنگ آزار و سوءاستفاده جنسی شکایت دارند، اما کمیته اخلاق کنگره روندی کند و ناکارآمد دارد؛ به‌طوری که بسیاری از قربانیان حتی از ثبت رسمی شکایت خودداری می‌کنند.

این رسوایی‌ها نشان می‌دهد نهادی که خود وظیفه تدوین قوانین حمایت از قربانیان آزار جنسی را بر عهده دارد، در ایجاد محیط کاری امن برای کارکنانش ناکام بوده است. با وجود گذشت بیش از هفت سال از جنبش #MeToo، اصلاحات اساسی در این زمینه انجام نشده و فرهنگ سکوت و حمایت از همکاران همچنان غالب است.

کارشناسان هشدار می‌دهند تا زمانی که کنگره اراده جدی برای اصلاح درون‌سازمانی نداشته باشد، این چرخه تکرار خواهد شد و اعتماد عمومی به این نهاد بیش از پیش کاهش می‌یابد.