به گزارش الف، محمود گبرلو منتقد سینما و تلویزیون درباره شهیدعلی لاریجانی طی مقاله ای چنین نوشت: مدتی پیش جمعی از اهالی فرهنگ و هنر دیداری با دکتر شهید علی لاریجانی در محل شورای عالی امنیت ملی داشتند. فضای آن جلسه ـ که در آن حاضران بی‌پرده دیدگاه‌ها و نقدهای خود را مطرح می‌کردند ـ فرصتی فراهم آورد تا جلوه‌هایی عمیق‌تر از شخصیت او دیده شود.

گفته‌اند که دانشمندان و متفکران، نشانه‌های شخصیتی کمابیش مشابهی دارند؛ اما علی لاریجانی در رفتار و گفتار خود گونه‌ای از عقلانیت را به نمایش می‌گذاشت که کمتر در میان مدیران اجرایی دیده می‌شد. در گفت‌وگوها، چنان با تأمل و سنجیدگی سخن می‌گفت که گویی ابعاد مختلف هر مسئله را پیش‌تر در ذهن خود پیموده است. لبخند آرام و همیشگی او نیز به این حس می‌افزود که با مدیری روبه‌رو هستیم که هم به اندیشه تکیه دارد و هم به عمل؛ عقل‌گرایی که در میدان عمل نیز از جسارت و تصمیم برخوردار است.

مدیری که به نظریه علاقه داشت و از مواجهه با مسائل پیچیده هراسی نداشت. برای او فرهنگ صرفاً عرصه مدیریت روزمره نبود، بلکه میدان اندیشه، گفت‌وگو و تولید ایده‌های تازه به شمار می‌رفت . خیلی  بر ویژگی‌هایی چون نگاه آینده‌نگر، علاقه به ساختن نظریه‌های کلان و شوق ورود به بحث‌های فکری و ایده‌های نوآورانه تأکید می‌کردند..حضور او در رأس رسانه ملی در مقطع خاصی از تاریخ کشور، فرصتی کم‌نظیر بود.

گویی در آن زمان، میان اندیشه‌های راهبردی رهبر انقلاب و ذهن تحلیل‌گر و نظریه‌پرداز مدیری چون علی لاریجانی نوعی هم‌افزایی شکل گرفته بود؛ هم‌افزایی‌ که می‌توانست افق‌های تازه‌ای پیش روی رسانه ملی بگشاید.

در جلسات و دیدارها نیز شیوه مواجهه او با مسائل، مبتنی بر گفت‌وگو و تحلیل بود. کمتر پیش می‌آمد که واکنش‌های شتاب‌زده یا صرفاً احساسی از او دیده شود. برای او روابط سطحی و هیجانی جذابیتی نداشت؛ آنچه جست‌وجو می‌کرد، گفت‌وگوهای عمیق، فکری و معنا‌دار بود؛ گفت‌وگوهایی که بتواند راهی برای حل مسئله بگشاید.وقتی رسانه ملی را ترک کرد، مسیرهای متعددی برای مدیران پس از خود باقی گذاشت.

... علی لاریجانی در رفتار و گفتار خود گونه‌ای از عقلانیت را به نمایش گذاشت که کمتر در میان مدیران اجرایی فرهنگی کشور دیده می‌شود. یاد و نام او به عنوان مدیری عقل‌گرا، عمل‌گرا و اهل اندیشه در حافظه فرهنگی این سرزمین باقی خواهد ماند. 
روحش شاد و با اولیای الهی محشور باد