پارلمان اروپا جدیدا در جریان یک رای گیری، با ۳۸۷ رای مخالف به صورت قاطعانه دعوت از رضا پهلوی جهت حضور در این نهاد اروپایی را رد کرده است. این اقدام در شرایطی صورت گرفته که رضا پهلوی و نزدیکانش حساب ویژه ای روی حمایت قاطع اروپایی ها از خود باز کرده بودند و امید داشتند که از این رهگذر بتوانند تا حدی دستورکارهای خود را به پیش ببرند. 

 رای اخیر پارلمان اروپایی در نوع خود حامل چند پیام  است. 

اول اینکه حتی رقبا و مخالفان ایران در اروپا هم باور ندارند که رضا پهلوی مهره ای قابل توجه باشد و وزن سیاسی خاصی داشته باشد. درست به همین دلیل است که هرگونه مراوده با وی را به شدت مضر و برای اعتبار خود خسارتبار ارزیابی می کنند. 

نکته دوم اینکه اروپا نیز پس از جنگ رمضان فهمیده که بنیان های قدرت ایران و استحکام نظام سیاسی این کشور به مراتب قوی تر از آن چیزی است که بسیاری تصور می کردند. درست به همین دلیل، اروپا منافع خود را در بهبود روابط با ایران و نه تضعیف روابطش با تهران ارزیابی می کند. درست به همین دلیل است که مراوده با رضا پهلوی را در راستای منافع خود ارزیابی نمی کند. 

و نکته سوم اینکه این قبیل برخوردها با ربع پهلوی نشان می دهد که حتی صحبت از مرگ سیاسی وی نیز حرفی غلط است زیرا او اساسا حیات سیاسی نداشت که اکنون از مرگ سیاسی او سخن بگوییم. از یاد نبریم که چندی پیش نیز پهلوی در جریان سفر به سوئد مجبور شد در پستوی ساختمان پارلمان این کشور به گفتگو با خبرنگاران بپردازد. موضوعی که آن نیز یک دهن کجی و تحقیر بزرگ برای پهلوی و طرفدارانش بود.

پیشتر هم دونالد ترامپ، رضا پهلوی را مهره ای قابل توجه برای آینده ایران ندانسته بود. مسایلی که همه و همه بیش از پیش پهلوی و حامیانش را سرخورده کرده است..