به گزارش فارس؛ گزارش تازه‌ای از رسانه «The Hormuz Ledger» که در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شده، نشان می‌دهد یکی از مهم‌ترین فرضیات راهبردی ایالات متحده درباره امنیت انرژی، با چالش جدی روبه‌رو شده است. بر اساس این تحلیل، آمریکا دیگر نمی‌تواند مانند گذشته روی نفت شیل خود به‌عنوان «ضربه‌گیر» در برابر بحران‌های جهانی حساب کند.
 
 
این گزارش با عنوان «ضربه‌گیری که وجود نداشت» تأکید می‌کند که سیاست‌گذاران آمریکایی در شرایط تنش‌های اخیر، بر این باور بودند که در صورت افزایش قیمت نفت یا اختلال در عرضه جهانی، تولید داخلی نفت شیل می‌تواند به‌سرعت کمبودها را جبران کند. با این حال، داده‌های جدید نشان می‌دهد این ظرفیت عملاً تضعیف شده است.در این تحلیل، چهار شاخص کلیدی مورد بررسی قرار گرفته است. نخست، تولید نفت در حوزه پرمیان، بزرگ‌ترین میدان نفتی آمریکا، که اکنون رشد آن به صفر رسیده و به سقف ظرفیت زمین‌شناسی خود نزدیک شده است. دوم، کاهش شدید چاه‌های تکمیل‌نشده (DUC) که به‌عنوان ذخیره استراتژیک برای واکنش سریع در مواقع بحران عمل می‌کردند و اکنون به کمتر از یک‌سوم سطح سال ۲۰۲۰ رسیده‌اند.همچنین تعداد دکل‌های حفاری با افت حدود ۱۵ درصدی مواجه شده که نشان‌دهنده کاهش سرمایه‌گذاری و فعالیت شرکت‌های نفتی است. در کنار این موارد، افزایش هزینه‌های تولید باعث شده قیمت سر‌به‌سر استخراج نفت شیل به حدود ۶۵ تا ۷۰ دلار برای هر بشکه برسد؛ عاملی که در صورت کاهش قیمت‌های جهانی، ادامه تولید را برای بسیاری از شرکت‌ها غیر اقتصادی می‌کند.