۱. آقای دکتر کمال خرازی هم شهید شد؛ او از اصلاح طلبان شاخص و وزیر خارجه دولت اصلاحات بود و البته سالها تا آخر عمر امین رهبری بودند.
۲. افسوس او نیز به مانند شهیدان لاریجانی و شمخانی عامدانه مورد هجمه گروهی از جریانات سیاسی داخل انقلاب بودند.
۳. حتماً مخاطب عزیز واقف است که من نیز به نقد(نمایاندن قوت ها و ضعف ها) مسئولین معتقدم و آن را موجب پویایی و اعتلای کشور و جامعه می دانم.
۴. نقد موجب می شود که با نیشگون گرفتن از متولیان و سیاستگداران که به واسطه سالها کار و فعالیت دچار رخوت و سستی احتمالی شده باشند را سر پا نگهداشته و هوشیار سازد.
۵. اما اشکالی که به طیف های سیاسی وارد می دانم، این است که کمتر از تریبون در اختیار برای برطرف کردن ضعف استفاده می کنند، بلکه بالعکس با به کارگیری انواع حربه ها، انگ ها و برچسب های دنبال بی اعتبارسازی و پیاده کردن رقبای سیاسی از قطار انقلاب اسلامی هستند.
۶. از نظر نگارنده این یاد داشت، جنگ های تحمیلی دوم و سوم آموزه های و تجارب موثر و مهمی در اختیار سیاسیون ما قرار داد؛ به نظرم راهبردی ترین آن به تصویر کشیدن موضوع انقلابی بودن و پای کار نظام ماندن چپ و راست نمی شناسد، بلکه بلعکس اعتقاد، جوانمردی و مشرب فکری برخاسته از آرمان ها و ارزش های اسلام و ایران می خواهد. و یقناً لاریجانی، خرازی و شمخانی( تا شهید نباشید، شهید نخواهید شد) اینگونه بودند.
۷. شهید خرازی از اصلاح طلبان برجسته و وزیر خارجه دولت آقای خاتمی بود و تحقیقاً تا آخر عمرشان در حوزه راهبردی سیاست خارجه مشغول خدمت بودند و تا آخر حیات پر برکتش مشاور و امین امام شهید بودند.
۸. نکته بعدی به عنوان کسی که بیش از چهار دهه از زندگی خود را در حوزه های سیاسی، اجتماعی و رسانه سپری داشته و فراز و فرودهای کشورش را از نزدیک مشاهده کرده و آن ها را لمس کرده است، پیشنهادم به اهالی سیاست، رسانه و جامعه نخبگانی در ایران عزیزمان تمرین مهربانی و مدارا با رقبای خود در عرصه های کاری و سیاسی است.
