محتمل به نظر می رسد که دشمن آمریکایی برای فرار از شکست، آخرین شانس خود را با چند حرکت متهورانه و احمقانه امتحان کند. ذیلاً محتمل ترین آنها را به بررسی کوتاه کشانده ام.
۱. ترور وسیع
تأکید ترامپ در روز ادعای مذاکره، برای وانمودکردن به موفقیت در جنگ، ترورها بوده است. او مرتب می گفت همه مقامات ایرانی را کشتیم. این هرچند دروغ، اما تنها بخشی است که دشمن در آن تا حدی برای خود دستاورد داشته است.
مراقب باشیم تمرکز زیاد بر جزایر سبب غفلت از طرح ترور وسیع نباشد. این تنها چیزی است که دشمن، هرچند از روی حقارت، در آن تبحر دارد.
می بایست در این چند روز، سطح ارتباط با مقامات کلیدی در جنگ، همچنین سطح ارتباطات خودِ این مقامات، به حداقل ممکن و بعضاً صفر برسد.
لازم نیست درباره هرچیزی اعلام موضع کرد.
استفاده از اطلاعات موقت و ناپایدار و حتی تصادفی، ضرورتی بیش از همیشه است. مهمترین چیز نه استفاده نکردن از وسایل ارتباطی، که عدم ارتباط در بازه کوتاه و تعیین کننده است.
۲. استفاده از سلاح های غیرمجاز مانند سلاح های بیولوژیکی و خطر برتری دادن به جنگ کلاسیک
تجربه تصرف جزایر مالویناس یا فالکلند توسط انگلیس و غلبه بر نیروهای آرژانتینی را باید خواند.
انگلیس در زمان نخستوزیریِ مارگارت تاچر(۱۹۸۲) به این جزایر حمله کرد و تاکنون علیرغم این که حتی توسط مهمترین متحد خود یعنی آمریکا، حاکمیت اش بر این جزایر به رسمیت شناخته نشده، به اشغال آن ادامه داده است.
نکته اول این که حتی با فرض برابربودن قدرت نظامی آرژانتین و ایران(ایران قدرتی بارها بیشتر دارد) دوری این جزایر از آرژانتین یک مسأله اساسی بوده است. تا جایی که این کشور برای حمله به مواضع انگلیس و رسیدن به جزایر ناچار بود از هواپیمای سوخترسان استفاده کند. همین سبب شد تا نیروی دریایی قوی تر انگلیس به عنوان مزیت در این جنگ ۷۴ روزه عمل کند. ایران این مشکل را ندارد.
اما مساله مهمتر، استفاده نکردن نیروهای آرژانتینی از شیوه های نبرد نامتقارن، چریکی و نظیر این و اقداماتی چون مین گذاری پراکنده، تله گذاری، کمین چند لایه و مانند آن بود. آرژانتین کاملا در یک راهبرد کلاسیک و سنتی و خطی جنگ را پیش برد.
مسأله دیگر عدم پیش بینی تجهیزات ضد حملات شیمیایی و بیولوژیک توسط ارتش آرژانتین بود که سبب آسیب آنان و غافلگیری شد.
مطابق این تجربه، ایران در کنار سایر تاکتیک های جنگ خطی و کلاسیک، باید از تاکتیک های پراکنده و پیچیده یا نامتقارن نیز استفاده کرده و ضرورتا تاکید را بر شیوه دوم بگذارد. تونل ها در این الگو، تونل پیروزی و کوتاه کردن زمان و مسیر رسیدن به پیروزی هستند. این نکته ای است که به نظر می رسد توسط فرماندهان ما پیش بینی و تمهید شده است.
اما نکته دیگر مجهزبودن به تجهیزاتی مانند ماسک برای دفاع در برابر حملات شیمیایی است. این آن نکته ای است که نباید به سبب دست کم گرفتن بی اخلاقی دشمن، از نظر دور داشت.
گازهای بیهوشکننده، مواد ناتوان ساز عصبی و هر ترکیب شیمیایی مؤثر بر هوشیاری هرچند ممنوع اند اما ممکن است به سبب ضعف و زبونی و البته بی اخلاقی دشمن مورد استفاده قرار گیرد.
در سطحی پایین تر، استفاده از آئروسل که بر پایه مشتقات فنتانیل است، برای بی هوشی خطرناک امکان به کارگیری دارد.
