نظام نشان داد شبیه یک سیستم طبیعی شده؛ خودتنظیم، خودبنیاد و خودکار. با شهادت رهبر عزیزمان هم بر آتش و نظم تهاجمی اش کاستی و وقفه نمی افتد. این نظام، شبیه طبیعت، قدرتمند، عمیق و علّی شده و البته متکی به ماوراطبیعت است و این قدرت اش، چندچندان می کند.
خواهیم دید بزودی دیگر کسی چندان از اسقاط نظام سخن نمی گوید. خیلی زود دشمن کاملا متوجه می شود با شهادت رهبر انقلاب، انقلاب نه تنها راهش سست نمی شود، که استوارتر می شود. به اینسان، نهادینگی و عمق و پیچدگی نظام، رخسار و رخداد تازه ای را پیش چشم همگان می گذارد.
اکنون شیعه یک امام شهید در کربلا دارد و یک رهبر و زعیم شهید در تهران. امام خامنه ای با شهادت، مرجع و الهام بخش قرون و اعصار آینده گردید. حیات نمادین و وحدت بخش اش با شهادت، بیش از زمانهای پیشین شد. او مانند جدش حسین بن علی(ع) در جنگ به شهادت رسید.
مبتنی بر چنین رخداد شکوهمندی، ایران آینده، حسینیتر می شود. و خون امام ما، ما را قوی تر از هر زمانی می کند.
