در جریان محاصره صربها از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در سارایوو، پایتخت بوسنی و هرزگوین، تونلی موسوم به «تونل امید» ساخته شد که تخمین زده میشود جان حدود ۳۰۰ هزار نفر را نجات داده باشد.
با آغاز جنگ بوسنی، سارایوو تحت محاصره نیروهای صرب قرار گرفت و ارتباطش با جهان بیرون تقریباً قطع شد. شهروندان در معرض بمباران شدید و تهدید تکتیراندازان بودند و دسترسی به غذا، دارو و نیازهای اولیه به شدت محدود شد.
تونل امید که یکی از نمادهای برجسته جنگ بوسنی و پس از چهار ماه و چهار روز تلاش شدید در سال ۱۹۹۳ تکمیل شد، عرضی یک متری، ارتفاعی ۱۶۰ سانتیمتری و طولی ۸۰۰ متری داشت. این تونل سارایوو را به خاکهای تحت کنترل در طرف دیگر فرودگاه متصل میکرد. با وجود شرایط سخت، کمکهای انسانی، تجهیزات نظامی و دیگر نیازمندیها از طریق این تونل به شهر منتقل شد و مجروحان تخلیه شدند.
در طول جنگ، هزاران نفر از تونل استفاده کردند و این گذر نقش مهمی در حفظ زندگی در سارایوو ایفا کرد. امروزه بخشی از تونل به موزه تبدیل شده و به بازدیدکنندگان شرایط سخت آن دوران را یادآوری میکند.
نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.