در 12 روزه باید انجام می‌دادید

وزارت دفاع آمریکا اعلام کرده است که در عملیات دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا، از هوش مصنوعی Claude استفاده شده است

چاپمن افزود که جلسات استماع درجینجر چاپمن وکیل معروف بین المللی: اسناد کنگره نشان می‌دهد که پرونده اپستین یک رسوایی بزرگ است. ما در مورد شبکه‌ای از باج‌گیری جهانی صحبت می‌کنیم که هدف آن اعمال فشار بر دولت‌ها، از جمله دولت انگلیس است. چاپمن گفت که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، به دلیل پرونده اپستین اعتماد بسیاری از حامیان خود را از دست داده است. وی افزود که آنچه از این اسناد مشخص شده، این است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی نفوذ زیادی بر ترامپ دارد.

پایگاه خبری بلومبرگ: ترامپ تاکنون مطالبات مختلفی را مطرح کرده است؛ توقف سرکوب «معترضان»، تسلیم کامل برنامه هسته‌ای، محدود کردن برنامه موشک‌های بالستیک و پایان دادن به حمایت تهران از شبکه نیروهای نیابتی در منطقه. این آشفتگی تنها در صورتی نشانه موفقیت آمریکا است که ترامپ در حال اجرای راهبردی «دیوانه‌وار اما حساب‌شده» باشد؛ رویکردی که هدفش برهم زدن تمرکز طرف مقابل، در حالی است که برنامه‌ای دقیق برای رسیدن به نتیجه نهایی، در پشت صحنه در حال اجرا باشد. ایجاد حواس‌پرتی یکی از توانایی‌های این رئیس‌جمهور(ترامپ) است. او می‌تواند محاسبه کند که حتی اگر پایگاه سیاسی‌اش از جنگ‌های خارجی خوشش نیاید و متحدانش در خلیج فارس و ترکیه نگران تبعات باشند، پیروزی‌های کوتاه و برق‌آسا پس از تحقق، معمولاً با اعتراض چندانی مواجه نمی‌شوند. اما مشکل اینجاست که چنین پیروزی‌هایی نادرند و حتی اگر به دست آیند، مدیریت پیامدهای اجتناب‌ناپذیر آن‌ها نیازمند شناخت عمیق است.

به گزارش ایسنا، یک پایگاه خبری، تحلیلی وابسته به کنگره ایالات متحده در آستانه دومین دور مذاکرات هسته‌ای میان ایران و آمریکا، رویکرد واشنگتن را متناقض توصیف کرد و نوشت: مسیر دیپلماتیکی که رئیس‌جمهور ترامپ در عمان گشود، هرگز برای موفقیت ساخته نشده بود و همه افراد درگیر نیز این موضوع را می‌دانستند. با این حال، ایالات متحده اکنون به سمت یک رویارویی پیش می‌رود که رئیس جمهور آن اصرار دارد به دنبال آن نیست، نبردی که نه عمدی، بلکه به دلیل یک عدم امکان ساختاری ایجاد شده است. پایگاه خبری تحلیلی «هیل» در ادامه این مطلب با اشاره به اینکه «در قلب این وضعیت، دو نیروی غیرقابل تغییر وجود دارد: خطوط قرمز رهبری ایران و خطوط قرمز بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، نوشت: اگرچه رئیس‌جمهور آمریکا می‌گوید که خواهان جنگ (با ایران) نیست، فشار نتانیاهو و طرفداران تغییر نظام ایران در واشنگتن همچنان دولت را به سمت اتخاذ موضعی سخت‌گیرانه‌تر سوق می‌دهد.

با توجه به حجم و کیفیت تجهیزات نظامی گسترده‌ای که ایالات متحده به منطقه آورده است -شامل ناوهای هواپیمابر، ناوشکن‌های مجهز به سامانه‌های پدافندی پیشرفته مانند ایجیس، بمب‌افکن‌های دوربرد، اسکادران‌های جنگنده‌های نسل پنجم F-35 و جنگنده‌های الکترونیک EA-18G Growler- راهبرد دفاعی ایران باید بر پایه سه رکن اصلی بازدارندگی تهاجمی، پدافند نامتقارن و شبکه‌محورو مدیریت صحنه نبرد ترکیبی استوار شود . در ادامه، اقدامات پیشنهادی در سه حوزه آفندی، پدافندی و امنیتی-دیپلماتیک ارائه می‌شود. ۱. اقدامات آفندی: تغییر موازنه از طریق قدرت نامتقارن هدف از این اقدامات، افزایش هزینه‌های حمله برای دشمن و جلوگیری از آغاز درگیری از طریق تهدید به وارد کردن خسارات سنگین و غیرقابل جبران است. این همان "استراتژی آخرین کارت‌ها" برای گران تمام کردن درگیری است . *راهبرد اشباع پدافند دریایی (Saturation Attack): همانطور که تحلیل‌های نظامی نشان می‌دهد، ناوگروه‌های آمریکایی با وجود سامانه‌های پیشرفته‌ای مانند SM-6، در برابر حملات ترکیبی و هماهنگ آسیب‌پذیر هستند . ایران باید توانایی خود را برای اجرای همزمان عملیات‌های زیر تکامل بخشد: * پرتاب انبوه پهپادهای انتحاری (مانند شاهد-۱۳۶) برای ایجاد سردرگمی و اشغال سامانه‌های پدافندی . * شلیک هماهنگ موشک‌های کروز ضدکشتی (مانند قدیر، قادر) برای هدف‌قرار دادن لایه‌های میانی پدافند . * استفاده از موشک‌های بالستیک ضدکشتی و به‌ویژه موشک‌های هایپرسونیک (مانند فتاح) به عنوان "نوک پیکان" حمله، پس از تحلیل رفتن مهمات پدافندی دشمن. سرعت بالای این موشک‌ها زمان واکنش را به حداقل می‌رساند . * تهدید مستقیم پایگاه‌های زمینی: با توجه به استقرار ده‌ها هزار نظامی آمریکایی در حدود دوجین پایگاه در منطقه ، زرادخانه موشک‌های بالستیک ایران (تخمین زده شده حدود ۲۰۰۰ فروند موشک میان‌برد) به یک اهرم بازدارنده حیاتی تبدیل می‌شود . فرماندهان باید اطمینان حاصل کنند که دشمن می‌داند هرگونه حمله گسترده به ایران با پاسخ موشکی به این پایگاه‌ها و تأسیسات حیاتی آمریکا در منطقه مواجه خواهد شد. * کنترل تنگه هرمز به عنوان "بمب دوزخ": برگزاری رزمایش‌های مستمر و اعلامیه‌های شفاف درباره توانایی مسدود کردن تنگه هرمز ، یک هشدار راهبردی به اقتصاد جهانی وابسته به نفت منطقه است. این تهدید، هزینه حمله را فراتر از یک درگیری منطقه‌ای افزایش می‌دهد. ۲. اقدامات پدافندی: ایجاد "چتر دفاعی ناهمسان" با توجه به برتری هوایی آمریکا، پدافند ایران باید از اتکا به سامانه‌های ایستا و قابل شناسایی فاصله گرفته و به سمت یک شبکه پویا و زنده حرکت کند. * پدافند غیرعامل هوشمند: * تونلی‌سازی و استحکام‌بخشیدن به تأسیسات هسته‌ای و نظامی کلیدی (مانند آنچه پس از عملیات "پتک نیمه‌شب" آغاز شد ). * ایجاد آرایش‌های فریبنده (سامانه‌های جعلی، اهداف کاذب) برای هدر دادن مهمات دقیق دشمن. * پدافند عامل شبکه‌محور: * استفاده از رادارهای خاموش و غیرفعال برای دشوار کردن ردیابی توسط جنگنده‌های رادارگریز و جنگ الکترونیک دشمن . * بهره‌گیری از سامانه‌های الکترواپتیک و جنگ الکترونیک بومی برای مقابله با بمب‌ها و موشک‌های هدایت‌شونده. * طراحی یک سیستم فرماندهی و کنترل غیرمتمرکز که حتی با از دست رفتن مراکز اصلی، توانایی هدایت آتش را حفظ کند. ۳. اقدامات امنیتی و دیپلماتیک: مصون‌سازی از درون و برون تهدید آمریکا تنها نظامی نیست؛ ترکیبی از فشار اقتصادی، عملیات‌های اطلاعاتی و جنگ روانی است . * اقدامات امنیتی-اطلاعاتی داخلی: * خنثی‌سازی شبکه‌های نفوذ و جاسوسی که می‌توانند مکان یگان‌های موشکی متحرک را لو دهند. همانطور که تحلیل‌ها نشان می‌دهد، بقای پرتابگرهای متحرک (که تعداد آنها در جنگ اخیر کاهش یافت) کلید موفقیت در پاسخ‌دهی است . * افزایش امنیت شخصیت‌ها و مراکز حساس در برابر عملیات‌های ترور یا ربودن (مشابه عملیات "ام یکا" در کاراکاس). * اقدامات دیپلماتیک و راهبردی خارجی: * بهره‌برداری از مخالفت کشورهای منطقه (مانند عربستان و امارات) با استفاده از حریم هوایی‌شان برای حمله به ایران . این یک دستاورد بزرگ دیپلماتیک است که گزینه‌های عملیاتی آمریکا را محدود می‌کند. * تقویت روابط با قدرت‌های شرقی (چین، روسیه) برای دسترسی به سامانه‌های موقعیت‌یاب جایگزین (مثل BeiDou) و کاهش وابستگی به GPS، که می‌تواند در جنگ الکترونیک مختل شود . * استفاده از محور مقاومت (نیروهای نیابتی) برای گشودن جبهه‌های متعدد علیه منافع آمریکا و اسرائیل در صورت وقوع جنگ . ۴. یک توصیه ویژه: تغییر محاسبات دشمن با "ابهام راهبردی" فراتر از توانمندی‌های سخت، ایران باید در فضای رسانه‌ای و جنگ شناختی نیز فعالانه عمل کند. تصاویر پخش‌شده از پرواز پهپادها بر فراز ناوهای آمریکایی یا بیلبوردهای تهران که ناوهای منهدم‌شده را نشان می‌دهند ، بخشی از این جنگ روانی برای تردیدافکنی در میان فرماندهان و افکار عمومی غرب است. هدف نهایی باید واداشتن دشمن به این محاسبه باشد که "هزینه هرگونه ماجراجویی فراتر از منافع احتمالی آن است". در نهایت، فرماندهان ایرانی باید بدانند که این تجهیزات عظیم آمریکایی در منطقه، ضمن ایجاد تهدید، یک نقطه ضعف نیز ایجاد کرده است: تمرکز دارایی‌های باارزش و آسیب‌پذیر در یک محدوده جغرافیایی مشخص. تبدیل این نقطه ضعف به فرصت با استفاده از راهبردهای نامتقارن ذکرشده، مهم‌ترین مأموریت فرماندهان در شرایط فعلی است.

جهت دفاع از عملیات‌های موساد در داخل ایران و جلوگیری از آسیب‌پذیری سامانه‌های موشکی و پدافندی در برابر این نفوذها ، راهکارهای پیشنهادی در دو حوزه اصلی "مقابله با شبکه‌های نفوذی" و "حفاظت فیزیکی و الکترونیکی از سامانه‌ها" : ۱. اقدامات ضداطلاعاتی و مقابله با شبکه‌های نفوذی بر اساس گزارش‌ها، موساد در عملیات اخیر خود از شبکه‌ای با حدود ۱۰۰ عامل غیراسرائیلی شامل افراد ساکن ایران، خارج‌نشینان مخالف و اتباع کشورهای همسایه استفاده کرده است . این عوامل توانستند تجهیزات پیشرفته را وارد کشور کرده و مستقیماً به سامانه‌های موشکی و پدافندی حمله کنند. توصیه‌ها: * بازنگری در فرآیندهای استخدام و اعتماد: با توجه به اینکه موساد از افراد محلی و خارج‌نشینان برای نفوذ استفاده کرده ، باید فرآیندهای گزینش نیروهای انسانی در مراکز حساس نظامی و امنیتی با دقت بیشتری انجام شود. استفاده از "لایه‌های متعدد پالایش" و بازبینی دوره‌ای سوابق و رفتارهای پرسنل کلیدی ضروری است. * پایش هوشمند مرزها و مبادی ورودی: گزارش‌ها حاکی از قاچاق سامانه‌های موشکی سنگین به داخل ایران توسط عوامل موساد است . تقویت سامانه‌های بازرسی در مرزها، به‌ویژه در مبادی غیررسمی و با همکاری کشورهای همسایه (مانند عراق و اقلیم کردستان که به عنوان کریدور نفوذ استفاده شده‌اند )، باید در اولویت قرار گیرد. * مقابله با "ارتش محلی" موساد:ایجاد یک سیستم اطلاعاتی مردمی و شبکه‌های نظارت محلی می‌تواند به شناسایی تحرکات مشکوک عوامل غیربومی در مناطق حساس کمک کند. همان‌طور که گزارش‌ها نشان می‌دهد، عوامل موساد برای مدتی در ایران زندگی می‌کردند و شناسایی به‌موقع آنها نیازمند هوشیاری عمومی و هماهنگی اطلاعاتی است. ۲. اقدامات پدافندی برای حفاظت از سیلوها و پرتابگرهای موشکی تاکتیک موساد در استفاده از موشک‌های قاچاق‌شده برای هدف‌قراردادن موشک‌اندازهای بالستیک، یک تهدید جدید را نشان می‌دهد . توصیه‌ها: * ایجاد تحرک دائمی و استتار هوشمند: پرتابگرهای متحرک باید به طور مداوم در حال جابجایی باشند و الگوهای حرکتی آنها غیرقابل پیش‌بینی طراحی شود. استفاده از پوشش‌های استتار پیشرفته و ایجاد سیلوهای فریبنده (ماکت‌ها) می‌تواند شناسایی و هدف‌گیری را برای دشمن دشوار کند. * بهره‌گیری از همکاری‌های فنی با چین: بر اساس گزارش‌ها، چین در حال کمک به ایران برای تقویت سامانه‌های پدافند هوایی و راداری است. سامانه‌های راداری پیشرفته چینی مانند YLC-8Bو JY-27Aقابلیت شناسایی جنگنده‌های رادارگریز F-35 را دارند . استفاده از این رادارها برای پوشش حفاظتی سیلوهای موشکی می‌تواند مؤثر باشد. * ایمن‌سازی زیرساخت‌ها در برابر حملات زمینی: با توجه به اینکه عوامل موساد توانسته‌اند با تجهیزات موشکی به داخل کشور نفوذ کنند ، حفاظت فیزیکی از perimeter تأسیسات موشکی باید افزایش یابد. ایجاد لایه‌های دفاعی چندگانه در اطراف سیلوها شامل موانع فیزیکی، حسگرهای لرزه‌ای، پهپادهای گشت‌زن و تیم‌های واکنش سریع می‌تواند از نفوذ و حمله مستقیم جلوگیری کند. ۳. اقدامات سایبری و جنگ الکترونیک سرقت اسناد هسته‌ای از انبار تورقوزآباد توصیه‌ها: * قطع وابستگی به فناوری‌های غربی: همکاری با چین برای جایگزینی سامانه‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری غربی با نمونه‌های چینی که نفوذ به آنها دشوارتر است، یک راهبرد کلیدی است . استفاده از سامانه ناوبری بیدو (BeiDou) به جای GPS نیز می‌تواند وابستگی به فناوری‌های آسیب‌پذیر را کاهش دهد * حفاظت از داده‌های هویتی و موقعیتی: با توجه به اینکه موساد از داده‌های ثبت احوال و گذرنامه برای شناسایی و ردیابی اهداف استفاده کرده است ، دسترسی به این پایگاه‌ها باید به حداقل افراد محدود شده و تمامی تراکنش‌ها ثبت و پایش شود. ایجاد "دیوارهای آتش انسانی" و محدودیت‌های دسترسی چندلایه ضروری است. * مقابله با جنگ الکترونیک دشمن: جنگنده‌های اسرائیلی با استفاده از جنگ الکترونیک توانستند پدافند ایران را دور بزنند . تقویت سامانه‌های جنگ الکترونیک بومی و توسعه توانایی "فریب" و "قطع ارتباط" بین پرنده‌های دشمن و مراکز داده آنها باید در اولویت باشد. ۴. اقدامات آفندی برای تغییر معادله تجربه عملیات "وعده صادق ۲" نشان داد که شلیک همزمان تعداد زیادی موشک بالستیک می‌تواند پدافند هوایی دشمن را با چالش جدی مواجه کند و هزینه سرنگونی آنها (هر موشک پیکان ۳.۵ میلیون دلار) بسیار بالاتر از هزینه موشک‌های ایرانی است . توصیه‌ها: * بازدارندگی از طریق تهدید متقابل: همانطور که گزارش گاردین اشاره کرده، ایران در عملیات وعده صادق ۲ از همه توان موشکی خود استفاده نکرد تا ذخایر را برای جنگ تمام‌عیار حفظ کند . این "صبر راهبردی" باید همراه با پیام‌های روشن به دشمن باشد که هرگونه حمله به تأسیسات موشکی، با پاسخی کوبنده و گسترده مواجه خواهد شد. * احیای سریع توان موشکی: این روند باید با سرعت و با بهره‌گیری از دانش بومی ادامه یابد تا "خلأ موشکی" ایجاد نشود. نتیجه‌گیری راهبردی تهدید اصلی در عملیات‌های اخیر، ترکیب نفوذ اطلاعاتی عمیق با عملیات نظامی دقیق بوده است. عوامل موساد نه تنها اطلاعات جمع‌آوری می‌کردند، بلکه مستقیماً با تجهیزات پیشرفته به سامانه‌های پدافندی و موشکی حمله می‌کردند . بنابراین، صرف تقویت پدافند هوایی کافی نیست؛ باید امنیت داخلی، ضداطلاعات و حفاظت فیزیکی از سیلوها و پرتابگرها به موازات توان موشکی و پدافندی تقویت شود. همکاری با چین در حوزه‌های راداری، سامانه‌های ناوبری، امنیت سایبری و بازسازی زرادخانه موشکی یک فرصت راهبردی است که می‌تواند شکاف‌های فنی موجود را پر کرده و توانایی ایران برای مقابله با تهدیدات ترکیبی موساد و ارتش اسرائیل را افزایش دهد.

ایزدی گفت : هدف آمریکا مذاکره نیست، تضعیف و تجزیه ایران است.اگر برنامه موشکی پای میز مذاکره برود، ایران به سرنوشت غزه دچار می شود