1- اينكه در اتاق جنگ ترامپ مشغول چه توطئه و دسيسه عليه ملت ايران هستند يك سؤال كليدي است كه بايد پاسخي كليدي هم براي آن پيدا كرد.
هر ناظر سياسي و نظامي داخلي و خارجي در پاسخ به اين سؤال مي‌گويد؛ ترامپ مشغول «تلفيق» حوادث 18 دي و 9 اسفند سال گذشته است.
آتش‌بس يك طرفه در جنگ براي پخت‌وپز اين «تلفيق» است.
حادثه 18 دي كه رهبر شهيدمان از آن به‌عنوان يك «شبه‌كودتا» ياد فرمود، يك جنگ تمام‌عيار رواني و شناختي بود كه سرويس‌هاي سيا و موساد سال‌ها بود با بهره‌گيري از تحريم‌هاي «شكننده» و «ويرانگر» در حوزه اقتصاد با اعصاب و روان مردم تدارك ديده بودند.
اينكه مردم هر روز شاهد افزايش بي‌رويه ، بي‌بهانه و بي‌دليل قيمت‌ كالاها و خدمات باشند بازي با اعصاب مردم است كه اقتصاددانان با هر مرام و مسلك از آن به‌عنوان تمهيد براي شورش و آشوب در جامعه ياد مي‌كنند.
2- براي خنثي كردن اين توطئه دشمن چه بايد كرد؟
ببينيد شهرداري تهران از اولين روز جنگ تجاوزكارانه اعلام كرد حمل‌ونقل عمومي در تهران با اتوبوس‌هاي واحد و متروي تهران مجاني و رايگان است.
مفهوم اين رويكرد اين بود كه يك بنگاه عمومي خدماتي نه‌تنها از سود بنگاه صرف‌نظر كرده است بلكه خدمات خود را رايگان ارائه مي‌دهد. اين كار منطق اقتصادي ندارد. اما منطق انقلابي و درك شرايط جنگي را دارد.
ملت ما با شرورترين و تبهكارترين دولت‌هاي جهان و منطقه در معرض يك تجاوز قرار گرفته است دشمن قصد تجزيه كشور و نابودي ملت را دارد. اينجا نبايد به سود بنگاه فكر كرد. بايد همانطور كه نيروهاي مسلح از جان مايه مي‌گذارند . يك بنگاه اقتصادي از «مال» مايه بگذارد تا ما از اين مرحله بگذريم.
3- هيچ‌كس پيشنهاد ندارد كه همين الگوي شهرداري تهران را در مورد ارائه يك خدمت رايگان به عنوان يك مدل صاحبان بنگاه‌هاي اقتصادي در اختيار مردم قرار دهند.
اما اين انتظار وجود دارد آن‌ها كه دست‌اندركار توليد هستند قدري از سود معقول خود صرف‌نظر كنندو به همان سود قبل از جنگ قانع باشند.
حداقل 500 بنگاه اقتصادي دولتي ، عمومي و خصوصي وجود دارد كه برحسب صورت‌هاي مالي سال گذشته آن‌ها بالاي 50 همت سود داشته‌اند. آن‌ها مي‌توانند با عدم افزايش قيمت كالا و خدمات خود به همان سود سال قبل قانع باشند.
اگر مي‌خواهند فداكاري انقلابي بكنند به نصف سود سال قبل قانع باشند و علاوه بر اين‌كه سود مي‌كنند در كاهش قيمت كالاها و خدمات به تثبيت روان اقتصادي مردم كمك كنند.
اين‌كه مردم بيش از 60 روز در ميادين و خيابان‌ها مشغول رجزخواني و پرچم‌گرداني در ميادين و خيابان‌ها هستند مي‌خواهند اين يقين را در جامعه ترويج كنند كه ؛ «بابا ما درگير يك جنگ واقعي هستيم» نبايد عده‌اي فكر كنند اوضاع عادي است آن‌ها همان سودي كه در قبل از جنگ مي‌بردند الان هم بايد همان سود را ببرند!
4- براي خنثي كردن توطئه دشمن در  حوزه اقتصادي دستگاه‌هاي امنيتي و قضايي بايد كساني كه دست به احتكار مي‌زنند يا با نرخ دلار و طلا و قيمت مسكن و زمين براي تمهيد دشمن در جنگ شناختي و رواني بازي مي‌كنند برخورد قاطع، انقلابي داشته باشند. اين جماعت بخشي از پياده‌نظام و سواره‌نظام دشمن هستند هيچ رحم و شفقتي در برخورد با اين جماعت نبايد در كار باشد. نبايد به عده‌اي اجازه داد با زدن نان خود در خون ملت ارتزاق كنند.
5- بيش از 30 ميليون ايراني در پويش مردمي جان‌فدا شركت و اعلام نموده‌اند حاضرند مثل يك سرباز در ميدان جنگ با دشمن بجنگند. دولت و دستگاه‌هاي فرهنگي بايد در اداره اين پادگان بزرگ به وسعت خاك ايران وارد ميدان شوند اگر از اين 30 ميليون كه بخش عظيمي از خانواده‌هاي ايراني را دربرمي‌گيرد فقط يك لامپ اضافه را در دكان ، خانه خود خاموش كنند اگر در مصرف آب و گاز همين رويه را پيش بگيرند. حجم عظيمي از حملات دشمن را در حمله زيرساخت‌ها خنثي خواهند كرد.
6- مسئله جنگ اقتصادي را جدي تلقي كنيم. الان در اروپا و آمريكا كه عملا جنگي در كار نيست آثار جنگ رمضان خود را در قيمت كالاها و خدمات نشان داده است.
با كنترل تنگه هرمز و انشاءالله كنترل تنگه باب‌المندب تحريم‌هاي اقتصادي دشمنان جمهوري اسلامي مهندسي معكوس شده است.اينكه در دو جنگ 12 روزه و جنگ رمضان دشمن به التماس آتش‌بس افتاده است، شوخي نيست.
با عنايات الهي و مقاومت شگرف مردم در ايران و جبهه مقاومت در منطقه پيروزي هم در ميدان و هم در ديپلماسي قطعي است.
7- جنگ هزينه‌هاي زيادي را روي دست مردم و دولت گذاشته است اما درآمدهايي هم داشته است. دولت بايد در بودجه سال 1405 با احصاء درآمدهاي جنگ تحت عنوان «منابع نوظهور و نوپديد» حساب باز كند.
دولت به ماهو سه قوه با تشكيل «ستاد ويژه مديريت دارائي‌هاي راهبردي» يك سرفصل جديد در بودجه امسال را در حوزه درآمدها ببيند.
بخشي از اين دارائي‌ها و درآمدها ،كمك‌هاي مردمي در داخل و خارج ، درآمد ناشي از عوارض تنگه هرمز، مصادره اموال عناصر ضدانقلاب، اعتباراتي كه دولت‌هاي روابط راهبردي با ما دارند در اختيار ما گذاشته‌اند ، كمك‌هاي جنسي ملت‌ها و دولت‌هاي دوست و ... است.