با توطئه جدید رییس جمهور آمریکا و به اصطلاح محاصره دریایی ایران وی اعلام کرده که کلیه کشتی هایی که از بنادر ایران به سمت آب های آزاد حرکت کنند توقیف و بازرسی می شوند و هدف اقدامات تقابلی قرار خواهند گرفت.
وی همچنین از افزایش تعرفه دولت آمریکا بر هر کشوری سخن گفته که کشتی هایش جهت عبور از تنگه هرمز به ایران عوارض می پردازند. جدای از دیدگاه های مختلفی که در مورد ماجراجویی جدید رییس جمهور آمریکا علیه ایران مطرح می شود٬ به طور خاص باید دو سوال مهم را از ترامپ پرسید. سوالاتی که پاسخ به آن ها بن بست قابل توجه ترامپ در مواجهه با ایران را آشکار می سازند.
اول اینکه اگر آمریکا مثلاً اقدام به توقیف و بازرسی کشتی های چینی یا روسی کند٬ آیا تصور می کند این اقدام آن از سوی پکن و مسکو بی جواب باقی خواهد ماند؟ کافی است توجه داشته باشیم وزیر دفاع چین به تازگی در هشداری صریح تاکید کرده که ایران و چین توافق های دوجانبه دارند و آمریکا حق ندارد در این مسیر برای چین ایجاد اختلال کند. از این رو اینطور نیست که آمریکای ترامپ علیه کشتی های سایر کشورها دست به اقدام بزند و از تبعات آن فرار کند. در عین حال حتی اگر آمریکا بر سایر کشورها به دلیل مراوده با ایران تعرفه هم وضع کند باید انتظار اقدامات متقابل را داشته باشد. مسأله ای که آن نیز برای آمریکا به شدت خسارتبار است.
نکته دوم اینکه ایجاد اختلال برای کشتیرانی کشورهای مختلف از سوی آمریکا به دلیل همکاری و مراوده آنها با ایران و عبورشان از تنگه هرمز می تواند مشکلات مشابهی را برای آمریکایی ها در دیگر آبراه های مهم بین المللی به همراه داشته باشد.
به هر حال طیف رقبای آمریکا نیز کارت های برنده زیادی در دست دارند و اینطور نیست که کاخ سفید یکه تاز میدان باشد. از این زاویه نیز آمریکا عملا در رابطه با طرح محاصره دریایی ایران در بن بست است.
تقریبا اغلب تحلیلگران و رسانه های مطرح جهان تاکید دارند که رییس جمهور آمریکا با چالش های جدی در مسیر اجرایی کردن طرح مذکور رو به رو است و خساراتی که به آمریکا و متحدانش وارد می شود به مراتب بیشتر از ایران است. با این همه٬ این طرح عجیب از چشم انداز کلان سیاست بین الملل هم حامل خسارات جدی برای آمریکا است.
آمریکا باید حجم قابل توجهی از استعداد نیروی دریایی خود را معطوف به آب های مجاور با ایران کند. در حقیقت باید ناوها و ناوچه های زیادی را در آب های مجاور تنگه هرمز بسیج و مستقر کند. این مسأله سبب خواهد شد تا نظارت و حضور دریایی این کشور در سایر بخش های دنیا تضعیف شود. رقبای بین المللی آمریکا نظیر چین و روسیه به شدت از این مسأله استقبال کرده و آن را یک فرصت مهم و بزرگ برای خود ارزیابی می کنند. به بیان ساده تر کاهش نظارت و حضور آمریکا در سایر بخش های جهان سبب خواهد شد تا دست رقبای آن در قیاس با واشینگتن تقویت شود.
همین حالا گزارش های مختلف حاکی از این هستند که پس از اعلام محاصره دریایی ایران٬ ۵ کشتی مرتبط با کشورمان از تنگه هرمز عبور کرده اند. واقعیت این است که آمریکا نمی تواند کشتی هایی که از تنگه هرمز عبور می کنند را به راحتی توقیف کند و از تبعات این اقدام خود در امان بماند. همین مسأله سبب می شود تا موقعیت بین المللی آمریکا بیش از پیش تضعیف شود. همینکه ناتو و طیف متنوعی از متحدان آمریکا در اروپا حاضر نشده اند با این ابتکار ترامپ همراه شوند نشان از آن دارد که رییس جمهور آمریکا حقیقتا در بن بست است و فهم درستی از سیاست بین الملل ندارد.
