مذاکرات ایران و آمریکا به دلیل زیاده خواهی کاخ سفید بی نتیجه ماند و البته منابع مختلف گمانه زنی های گوناگونی را در مورد سرنوشت این مذاکرات مطرح می کنند. برخی معتقدند روند اسلام آباد متوقف شده و عده ای دیگر می گویند پاکستان به دنبال تمدید آتش بس و برگزاری دور دوم مذاکرات است.
در هر حال یکی از نکاتی که در بحبوحه برقراری آتش بس دو هفته ای و اعزام تیم مذاکره کننده کشورمان به پاکستان خودنمایی می کرد و متاسفانه هنوز هم وجود دارد این مسأله است که برخی افراد٬ آتش بس و مذاکره با آمریکا را رد می کردند و مثلاً به فلان فرد یا تیم مذاکره کننده می تاختند که اقدامات آن ها در نقطه مقابل منافع و امنیت ملی ایران است. موضع گیری هایی که جسته و گریخته در روزهای اخیر آن ها را شنیده ایم. با این همه در رابطه با این گزاره توجه به دو نکته مهم به نظر می رسد.
اول اینکه مسایل مهمی نظیر برقراری آتش بس در جنگ و یا انجام مذاکرات٬ در سطوح عالی نظام و از طریق خرد جمعی و مشارکت افراد و نهادهای مختلف رنگ واقعیت به خود می گیرند و تصمیم سازی در مورد آن ها انجام می شود. حتما در مورد آتش بس و مذاکرات اسلام آباد٬ موافقت رهبری و ارکان کلیدی نظام وجود داشته و نظام حکمرانی در مورد انجام گرفتن آن ها اجماع نظر داشته است. از این رو اتهام زنی به برخی افراد و چهره ها و یا متهم کردن آن ها به خیانت٬ منطقی و درست نیست.
نکته دوم اینکه حرکت به سمت پذیرش آتش بس و انجام مذاکرات نیز با ملاحظات خاصی انجام شده است. قطعا برآوردهای نظامی و اطلاعاتی وجود داشته و اینطور نبوده که فضا به نحوی فراهم شود که دشمنان بتوانند به راحتی دستورکارهای خود با محوریت تجدید قوا علیه ایران را به پیش ببرند و به کشورمان باز هم ضربه بزنند. به بیان ساده تر٬ ملاحظات نظامی و راهبردی در این رابطه به صورت دقیق مورد توجه بوده است و کشور چشم بسته در مسیر آتش بس و مذاکرات قرار نگرفته است.
در عین حال همانطور که رهبر معظم انقلاب نیز در پیامی فرمودند٬ مذاکرات و آتش بس اخیر همچون سکوت صحنه نبرد است و آن ها را باید ادامه نبرد به شیوه ای دیگر در نظر گرفت. از این رو در مورد تحولات مذکور باید هوشیار بود و از انسجام و وحدت ملی با نهایت دقت حراست کرد و درگیر بازی هایی نشد که مطلوب دشمنان است و موجب ایجاد شکاف به ضرر ایران می گردند.
