گفت و گوی تقریبا سه ساعته رییس جمهور با احزاب و فعالان سیاسی، به نسبت جلسه او با رسانه ها که مدتی پیش برگزار شده بود، امیدوارانه تر و رو به جلوتر بود. در آن جلسه تا حدود زیادی یأس و ناامیدی بر جلسه حاکم شد و بازتاب برخی سخنان پزشکیان هم همین فضا را منعکس کرد. در این جلسه اما گفته های پزشکیان در میانه برخی همراهی ها از جانب احزاب اصول گرا و نقدهای ماهیتی برخی اصلاح طلبان در دو بخش قابل تامل بود.
او در حوزه انرژی ‌و بودجه و آموزش از اقدام های دولت گفت و بر خلاف فضایی که خیلی مواقع احساس رهاشدگی می داد این بار از اقدام های دولت سخن گفت. هر چند او همچنان نسبت به تغییر وزرا همراهی نشان نداد ‌و گفت که ترمیم لزوما تعویض نیست- و من در این بخش معتقدم که تعویض برای ادامه حیات دولت در برخی وزارتخانه ها لازم است. البته همچنان جای سیاست رفاهی و تدبیر شرایط ارز و تورم در سخنان او خالی بود. افزایش طوفانی ارز و بالا رفتن قیمت کالاهای اساسی به ماهیت دولت او ضربه وارد خواهد کرد. با این حال پزشکیان در این جلسه فهرستی از اقدام های دولت را شمرد که اهمیت داشت. 
اما نوع لحن و ورود او به موضوع مذاکره بسیار اصولی و قابل تمجید است. او به صراحت گفت که حاضر نیست زیر بار تفاهمی برود که هسته ای و موشکی و منطقه را از ایران می گیرد و زمینه ساز تضعیف و تجزیه کشور است. لحن و موضع او در این مساله بسیار قاطع و پیام جدی به غرب است. این بخش یک اعلام مخالفت صریح با بیانیه جبهه اصلاحات و غرب گرایانی است که ادبیات خلع سلاح را در پوشش رفع تحریم پیش می برند. این موضع رییس جمهور قابل افتخار است.
در مجموع دولت باید آماده تدبیر آشفتگی اقتصادی باشد و برای ادامه تحریم برنامه فعالانه اقتصادی و معیشتی داشته باشد. این برنامه باید دست الیگارشی را ببندد، قدرت دولت را احیا کند تا جامعه ملتهب نشود. همراهی قوا و ارکان مختلف حاکمیت از این زاویه یک فرصت برای ایستادن مقابل تیم ترامپ- نتانیاهو است. بخش مهمی از این بسته در گروی اصلاحات درون دولت است.