پهپادهای اوکراینی چند نفتکش وابسته به روسیه را در آبهای دریای سیاه هدف قرار داده اند. رویدادی که با بازتاب های بینالمللی گسترده ای همراه شده است. این حمله در شرایطی رخ داده که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا طرح ۲۸ ماده ای خود جهت برقراری آتشبس در قالب جنگ اوکراین را ارائه کرده و مقام های اوکراینی نیز به شدت تحت فشار هستند تا طرح مذکور را بپذیرند. طرحی که بخش های قابل توجهی از شرق اوکراین را تحویل روسیه می دهد و در جبهه مقابل، اوکراین برخی تضمین های امنیتی را در مورد آینده دریافت خواهد کرد. آمریکا تهدید کرده که اگر اوکراین ابتکار ترامپ را نپذیرد، دیگر خبری از کمک های اطلاعاتی و نظامی این کشور نخواهد بود و اوکراینی ها می توانند تا هر زمان که مایل بودند با روسیه بجنگندند!
البته هیچ بعید نیست این حمله با هماهنگی کامل واشنگتن و البته دیگر دولت های غربی صورت گرفته باشد. به هر حال، آن ها هم سعی دارند اهرم هایی را علیه روسیه به کار گیرند تا این کشور به سمت توافق آتشبس در جنگ با اوکراین حرکت کند. دریای سیاه اصلیترین مسیر دریانوردی روسیه جهت ارتباط با غرب عالم است. از این رو، ناامن شدن این مسیر و راه های منتهی به روسیه از طریق دریای سیاه، تا حد زیادی می تواند خفگی ژئوپلیتیکی روسیه را تضمین کند. از این رو، اینکه حمله به نفتکش های روسی را اقدامی کاملا اوکراینی در نظر نگیریم و دیگر بازیگران غربی را هم در آن دخیل بدانیم، به هیچ وجه ایده غلط و انحرافی نیست. موضوعی که هدف اصلی آن این است که برخی محدودیت ها را به روسیه نیز یادآوری کند.
پس از رسوایی اخیر زیلنسکی و نزدیکانش در قالب اختلاس۱۰۰ میلیون دلاری از بخش انرژی اوکراین و البته ناکارآمدی های آنها در قالب جنگ مذکور و تسلیم بخش های زیادی از خاک اوکراین به روسیه، این افراد برای پایان جنگ مذکور و ارائه یک تصویر آبرومند از عقبنشینی خود، نیاز به یک ماجراجویی دارند و به نظر می رسد حمله پُرسرو صدا به نفتکش های روسی در دریای سیاه می تواند این امکان را به آن ها بدهد.
اگر از این زاویه نیز به ماجرا بنگریم، حمله مذکور، تا حد زیادی برای اوکراین مصرف داخلی داشته و سعی کرده روحیه ملی در این کشور را تا حدی تقویت کند. موضوعی که مخصوصا با توجه به اوجگیری اعتراضات علیه زیلنسکی و دولت اوکراین به دلیل نشان دادن چراغ سبز به طرح آتشبس ترامپ و تسلیم خاک کشورشان، ابعاد جدیتری به خود گرفته است.
