در دوران روحانی قیمت ارز بیش از 10 برابر شد یعنی مردم بیش از 10 برابر فقیر شدند و اینگونه نرخ مشارکت در انتخابات و سرمایه اجتماعی ریزش کرد.

شرقگدا ها چی

به غربگدا برخورد به گفت شرق گدا خخخخه

در دولت حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی که تحریم بانکی و نفتی نبود چرا اوضاع اقتصاد همین گونه وخیم بود و قیمت دلار و شاخص فلاکت و ضریب جینی رکورد زد ؟!

قبلا جواب شما به صورت مستدل و علمی داده شده بارها دنبال چیز دیگری هستید کاسبان تحریم

حقوق معادل تورم افزایش یافت

در دوران احمدی نژاد 7 سال نرخ تورم تک رقمی بود و قیمت ارز فقط 2 هزار تومان گران شد و بی برقی نداشتیم و 4 میلیون مسکن مهر ساخته شد .

اصلاح طلبان چرا دولت خسارت بار روحانی را گردن نمی گیرند ؟!

اون کسانی که میگفتند امضاء جان کری تضمین است !!! باعث نابودی برجام شدند برجام تضمین اجرایی نداشت.

برجام یک شوی تبلیغاتی بود که با عکس یادگاری شروع شد و به تشدید تحریم ها و مکانیسم ماشه ختم شد.

36 سال بعد از انقلاب دولت ها بدست غربگرایان بوده افزایش شدید فاصله طبقاتی و تبعیض و بیکاری و رکود و فقر و فساد و کاهش سرمایه اجتماعی نتیجه عملکرد اینهاست.

در دولت خاتمی سهم 50 درصدی ایران از دریای خزر 9 درصد شد و منافع ملی ما برباد رفت البته اصلاح طلبان دولت خاتمی را گردن نگرفتند و می خواستند او را از قطار پیاده کنند.

مردم خواهان اون دولتها نبودند اون روسای جمهور با وعده های رنگارنگ سر مردمو شیره مالیدند و وقتی قدرت را تصاحب کردند اقتصاد کشور و معیشت مردم را ویران کردند.

پس خواهان چه دولتی بودند؟! لطفا عینک خوش بینی نه! اما لااقل عینک بدبینی را از چشم های تان بردارید و واقع بینانه قضاوت کنید. چهار تا برادر تنی هم که از همگی از یک مادر و از یک پدر مشترک هستند با هم تفاوت های فردی دارند و همینطور حتی پنج انگشت یک دست هم همه با هم یکسان نیستند چطور همه دولت ها را با یک چوب می رانید؟! اگر سن تان اقتضا بکند دوره دولتمداری جناب آقای خاتمی با وجود آنکه شعار اقتصادی سر نمی دادند(بیشتر شعارها در جهت توسعه سیاسی بود) الحق و الانصاف یکی از دوران خوب و آرامبخش اقصادی و معیشتی بود. اصلا نمی خواهم مبالغه کنم از قیمت ارز و طلا و سکه گرفته تا قیمت انواع خدمات و کالاها واقعا همگی نازل بودند حالا آن وضعیت اقتصادی را مقایسه کنید با مثلا امروز گرچه تقصیری متوجه دولت چهاردهم نبوده و نیست و یا در نظر بگیرید دولت اول جناب آقای روحانی را که با توافق با گروه ۱+۵ داشت رونق اقتصادی به کشور بازمی گشت که متاسفانه با خروج آمریکا از برجام در زمان آقای ترامپ و عدم ایجاد تمهیدات و آمادگی ها برای احیای برجام خب وضعیت اقتصادی رو به افول گذاشت اما باز نمی توان تقصیرات را تماما به دولت های یازدهم و مشخصا دوازدهم نسبت داد چرا که تاثیر تحریم ها و تداوم شان غیرقابل کتمان هستند. همچنین است دو دوره دولتمداری جناب آقای دکتر احمدی نژاد که به یمن فروش نفت حتی با قیمت های بالای صد و یا صد و ده دلار چند سال به طور مصنوعی و با تزریق دلارهای نفتی به بازار توانستند قیمت ارز و طلا را ثابت نگه دارند اما به محض اجرای قطعنامه های صادر شده علیه ایران در زمان ایشان بدجوری قیمت ارز رو به افزایش گذاشت. دلار هزار و پنجاه تا هزار و شصت تومانی کجا و رسیدن قیمتش حتی به مرز چهار هزار تومان در آن زمان کجا؟! این بزرگترین شوک وارده بر اقتصاد کشور با تعارف و ملاحظه نگری ها قابل کتمان نبوده، نیست و نخواهد بود در حالی که اگر قدری واقع بینانه تر به قطعنامه های شورای امنیت و تاثیر اعمال تحریم ها بر اقتصاد و معیشت مردم دقت ها و توجه های لازم صورت می گزفت وضعیت اقتصاد امروزمان تا به این حد بغرنج و ناتراز نمی شد! بنابراین بخواهیم حافظه ملتی را نادیده بگیریم و همه دولت ها را سرجمع یکسان بدانیم قابل قبول نیست چرا که خود مردم زندگی در دولت های مختلف را تجربه کرده اند و حی و حاضر هم هستند. در زمان دولت های مرحوم جناب آقای هاشمی رفسنجانی که موسوم به دوران سازندگی بود نباید فراموش کنیم که کشور تازه یک سالی بود که از جنگ تحمیلی هشت ساله درآمده بود و ترمیم خرابی ها و آسیب های جنگ شوخی بردار نبودند گرچه اتخاذ و اعمال پاره ای سیاست های باصطلاح تعدیل اقتصادی هم مزید بر علت برای افزایش سطح قیمت ها در برهه هایی در همان اوائل دهه هفتاد گردید اما با همه گرانی ها و تورم ایجاد شده اینقدر به اندازه سالهای اخیر ارزش پول ملی افول نکرده بود. سهم خود مرحوم جناب آقای هاشمی رفسنجانی و همکاران شان در کیفیت اقتصاد آن دوران نیز قابل اغماض نیست و شاید می شد از شوک های افزایش ارز جلوگیری نمود که اقتصاددانان بهتر می توانند قضاوت نمایند. همه این تاریخچه ها را یادآوری نمودم که تکرار کنم خیر! همه دولت ها با هم یکی نبوده اند و اندیشه ها و عملکردها و نگاه و رویکردهای سیاسی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی شان در یک سطح نبوده است و لذا نمی توان همه را با یک چوب راند. وعده و وعیدها هم اگرچه در دوران انتخابات ها داده شده اما این طور هم نبوده است که مردم با چشم و گوش بسته بخواهند دست به انتخاب بزنند و سوابق و دیدگاه های کاندیداهای مختلف ریاست جمهوری قابل رصد و تحقیق بوده است. والله اعلم

خدا رحمت كنه پدر و مادرتان را روحشان شاد

کاسبان تحریم همان تندروهای غربگدا هستند که در سال 88 گرای تحریم به دشمن می دادند.