به گزارش الف؛ سال گذشته، صحنه سیاسی ژاپن با اتفاقی تکان دهنده رو به رو شد. در این راستا، "شینزو آبه" نخست وزیر سابق و سیاستمدار شناخته شده ژاپنی که البته پیشتر پدر وی نیز از جمله سیاستمداران برجسته ژاپنی بود، در روز هشتم جولای(17 تیرماه) هدف یک عملیات ترور قرار گرفت و جان باخت. بسیاری از ناظران و تحلیلگران بر این باورند که شینزو آبه را بایستی یکی از برجستهترین سیاستمداران ژاپنی در طی سه دهه اخیر دانست.
ضارب وی فردی با نام "تتسویا یاماگامی"، پیشتر جز نیروهای نظامی ژاپن بوده که در زمان انجام ترور بیکار بوده است. جالب است که تصاویر منتشر شده از تفنگی که یاماگامی با استفاده از آن شینزو آبه را ترور کرده، نشان می دهد که سلاح مذکور دستساز بوده و خودِ وی در اسلحه اصلی تغییراتی را متناسب با عملیات تروریستی که برای آن برنامهریزی کرده انجام داده است. برخی منابع خبری گزارش دادند که یاماگامی پیش از آنکه بخواهد با اسلحه، شینزو آبه را ترور کند، سعی داشته با استفاده از بمبگذاری دست به اقدام مذکور بزند.
انگیزه ضارب شینزو آبه نیز کاملا عجیب بوده است. وی در بازجویی ها گفته که شینزو آبه از یک گروه مذهبی حمایت کرده است. گروهی که مادر فرد ضارب نیز از آن حمایت مالی هنگفتی کرده و پس از آن ورشکسته شده است. در این رابطه، خبرگزاری کیودو به نقل از یاماگامی می نویسد که: "مادر من درگیر یک گروه مذهبی شد و من از این مساله کاملا متنفر بودم". سخنرانی که شینزو آبه در جریان آن هدف حمله ترور قرار گرفت، در فاصله اندکی مانده به برگزاری انتخابات در ژاپن انجام می شد.
مساله ای که یک عرف رایج در صحنه سیاسی ژاپن است و اساسا سال هاست که سیاستمداران ژاپنی بر خلاف پروتکل هایی که شاید در دیگر بخش های جهان حاکم باشد، فاصله زیادی را با مخاطبان خود نمی گیرند و به راحتی، دیگران می توانند به آن ها دست بدهند و یا به آن ها نزدیک شوند. سنتی که پس از ترور شینزو آبه، بسیاری از ضرورت ایجاد تغییر در آن سخن گفتند. درست به همین دلیل نیز بوده که فرد ضاربِ شینزو آبه به راحتی توانسته به او نزدیک شود و او را بکشد. اگرچه که اندکی پس از حادثه ترور آبه، برخی ناظران و تحلیلگران اعلام کردند که اگر تیم محافظان وی اندکی سریع تر عمل می کردند، رویداد ترور شینزو آبه قطعا اتفاق نمیافتاد.
ترور شینزو آبه در شرایطی اتفاق افتاد که پیشتر نیز کشور ژاپن شاهد وقوع حملات ترور از این نوع بوده است. به عنوان مثال، در سال 1960، "اینجیرو آسانوما"، رهبر حزب سوسیالیست ژاپن از سوی فردی از جریانِ افراطی راست گرا، با شمشیر سامورایی هدف حمله قرار گرفت و از ناحیه شکم مجروح شد. سال 2007 نیز یک سرگرد ژاپنی با نام ناکازاکی توسط یک گنگستر یاکوزا(مافیای ژاپن) هدف اصابت گلوله قرار گرفت و جان باخت.
با این حال، در سال های منتهی به ترور شینزو آبه، یک اتفاق عجیب در ماجرای عملیات ها و اقدامات خشونتآمیز در ژاپن را شاهد بودهایم. از این رو، افرادی منفرد و تنها که به هیچ نهاد سازمان یافته ای متصل نیستند، صرفا بر اساس شکست ها و غرایض شخصی دست به جنایات بزرگی زدهاند. مثلا در سال 2019 یک فرد به یک استودیو ساخت فیلم های انیمیشن در کیوتو حمله کرد و آن را به آتش کشید و باعث کشته ششدن 36 تن شد. او در بازجویی ها تاکید کرد که استودیوی مذکور، کارِ وی را دزدیده بود.
در سال 2008 نیز فردی یک کامیون را به سمت جمعیتی از مردم ژاپن حرکت داد و آن ها را زیر گرفت و پس از این اقدام خود نیز با چاقو به دیگران حمله کرد. وی علت اصلی این جنایت خود را این اعلام کرد که دیگران به او بی توجهی می کنند و ظاهر وی زشت است و دیگران به او این حس را می دهند که از زباله نیز پَست تر است. در ماجرای ترور شینزو آبه نیز شاهد رویداد مشابهی بودیم و یک فرد با انگیزه شخصی به ترور نخست وزیر سابق ژاپن اقدام کرده است.
در این راستا، همانطورکه پیشتر نیز گفته شد، بسیاری تاکید داشته و دارند که بایستی پروتکل های امنیتی در جریان سخنرانی های شخصیت های سیاسی در ژاپن بیش از پیش تقویت شود و از بی احتیاطی در این رابطه تا جای ممکن خودداری شود. با این همه، ذکر تمامی مسائلی که تاکنون گفته شد نباید این حس را در مخاطب ایجاد کند که ژاپن در فضایی مملو از ناامنی غرق است. بلکه برعکس این کشور یکی از مناطق باثبات و امن جهان است و بر اساس آمارهای رسمی، سالانه چیزی کمتر از 10 مورد قتل بر اثر استفاده از اسلحه در این کشور رخ می دهد.
حتی یاکوزاهای ژاپنی نیز که تشکیلات سازمان یافته جنایتکار و خلافکار در ژاپن هستند نیز چندان عادت به استفاده از اسلحه به دلیل مجازات شدید این مساله در کشور ژاپن ندارند. با این حال، ترور شینزو آبه جز همان معدود حملاتی بوده که از طریق اسلحه در ژاپن در هر سال روی می دهد. واقعه تروری که بلافاصله پس از وقوع، نه تنها صحنه سیاسی ژاپن، بلکه کل جهان را تکان داد و سیلی از پیام های تسلیت را راهی کشور و ملت ژاپن کرد.
